Edith van Dijk zwemt naar brons op lange afstand tijdens wereldtitelstrijd in Perth Enkel een prethaai te zien, maar wat een kwallen

De berichten vooraf waren alarmerend en ze leverden in elk geval amusante tv-beelden op van Amerikaanse zwemmers, trainend in een aquarium met haaien....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

HILLARYS

Het plezierhaventje van Hillarys, een kustplaatje vol vermaaksindustrie, noordwestelijk van Perth. Het is zondagmiddag iets voor tweeën als lange-afstandszwemster Edith van Dijk na vijf uur en 38 minuten zwemmen juichend het strand opwandelt. Derde op de 25 kilometer, opnieuw een WK-medaille na haar eerdere succes op de 5 kilometer (tweede).

Daar, op het strand van Hillarys, waar bewonderaars de handen stukklappen maar de meeste toeristen toch vooral aandacht hebben voor de vele attracties, ziet Edith van Dijk voor het eerst deze dag een haai. Sammy the Shark, een in felblauw pak gestoken werknemer uit de pretindustrie, en de kinderen zijn dol op hem.

Elders in dit Australische badplaatsje zit een fee en te oordelen naar de vele kinderen die zich aan haar voeten hebben genesteld is ze erg bedreven in het vertellen van sprookjes. Had deze fee soms enige bemoeienis met het WK-lange-afstandszwemmen, althans, met de berichten over de gevaren die de zwemmers en zwemsters vandaag te wachten zouden staan?

Jawel, in dit deel van de Indische oceaan wemelt het in het Australische zomerseizoen inderdaad van de haaien, maar toch niet zo dicht op de kust als waar 31 mannen en 18 vrouwen zondag hun WK-parkoers weten.

Haaien? Kwallen! De deelnemers aan de 25-kilometerrace treffen zondag prima omstandigheden, de zon schijnt even niet zo onbarmhartig als de dagen tevoren, de wind is niet al te straf, maar die kwallen!

Ook Edith van Dijk is niet helemaal ongeschonden uit de strijd gekomen, zo blijkt. Die kleine, bruine kwallen gaan nog wel, die doen niks, maar die grote 'doorzichtige engerds' zijn een plaag. Ze toont de onderkant van haar linkerarm. 'Een rotbeet! Daar heb ik echt een hele tijd last van gehad.'

Wie aan lange-afstandszwemmen doet is geen klagertje en wat zou Edith van Dijk deze dag eigenlijk te zeuren hebben? Na ruim vijfenhalf uur zwemmen weet de 24-jarige bijna afgestudeerde econome zich alleen maar verslagen door de Amerikaanse Tobie Smith en de Duitse Peggy Buchse.

Om het Nederlandse succes compleet te maken finisht de 18-jarige debutante Etta van der Weijden als zesde. De kwallen hebben haar zichtbaar flink te grazen genomen maar de lach is er niet minder om. 'Dat zijn nog eens meiden, hé', glundert Gerard Meurs, trainer van Edith van Dijk. 'Mooi joh, als je die meiden de ene na de andere man ziet inhalen. En die mannen waren ook nog eens een kwartier eerder gestart'

Lang zwemt Edith van Dijk deze zondag op een positie die haar buiten de medailles houdt, maar in de laatste kilometers rukt ze in vloeiende stijl van de vijfde naar de derde plaats op. Geheel volgens plan, de bedoeling was om in het laatste stuk, daar waar de wind even pal op kop staat, hard toe te slaan.

Rond kilometers vijftien en achttienenhalf heeft Van Dijk even twee kleine inzinkingen. Dan gaat trainer Meurs tot actie over, en hoe. Vanuit het volgbootje brult hij haar bemoedigende woorden toe, reikt nog eens een flesje koolhydratenvloeistof aan en schrijft op een bordje dat de zwemsters voor haar voor het grijpen zijn.

Meurs: 'Je hebt twee types marathonzwemsters. Van die meiden die altijd pats! boem! gáán! en van die meiden die wel eens gaan denken. Edith is een denkertje, daar kan je last van hebben. Hoewel, op de 5 kilometer had ze voordeel van dat denken. Toen heeft ze een boei veel korter genomen dan anderen, gewoon omdat ze had opgelet.'

Maar eerlijk is eerlijk, zegt Meurs, hijzelf maakt ook wel eens een denkfout. Laat hij nou in de slotfase steeds hebben gedacht dat Edith tweede lag. Dat dacht Edith dus ook. Meurs: 'De organisatie gaf ook helemaal geen goede berichten door.' Van Dijk: 'Wat kan mij het schelen. Derde is ook mooi.'

Het is toch al een hele mooie dag voor Van Dijk. Haar Spaanse trainingsmaatje David Meca (Van Dijk is vaak in Sabadell te vinden) eindigt als tweede bij de mannen, achter de Rus Alexi Aktiev die ook al de vijf kilometer had gewonnen.

De Spanjaard krijgt deze zondag Van Dijks vriend Hans van Goor als invaller-coach in de volgboot mee. De vaste coach was verhinderd, ex-marathonzwemmer Van Goor bleek onmiddellijk bereid diens plaats in te nemen.

Van Goor is er zo één waar geen rem op zit en bij binnenkomst van 'zijn' pupil staat hij dansend in de boot en lijkt het er even op of hij uit de boot wil springen om de laatste meters met Meca mee op te zwemmen. Vier jaar geleden vond Van Goor zichzelf de grote favoriet in Rome op de 25 kilometer maar hij kwam er niet aan te pas. Nu even de aanvechting om alsnog het gevoel te krijgen wat het is om bij een WK bejubeld te worden?

'Ach nee joh, schitterend toch? Die jongen is de laatste kilometers van de tiende naar de tweede plaats gezwommen. Ik heb in de boot het Spaanse volkslied staan zingen, al ken ik de woorden helemaal niet. Maar nee, mij zie je niet meer in het water.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden