Tour de France Pyreneeënrit

Dumoulin vloekend naar de slotfase van de Tour dankzij onuitputbare benen van Roglic

Tom Dumoulin is in alle staten na de laatste Pyreneeënrit. Hij neemt etappewinnaar Roglic weinig kwalijk, maar die motorrijder voor hem ...

In de dichte mist probeert Primoz Roglic voor de eerste keer weg te rijden van Tom Dumoulin (achter hem). Hij wordt bijgehaald, maar slaagt er later wel in een definitief gat te slaan. Foto Klaas Jan van der Weij/de Volkskrant

Met een geïrriteerde beweging slaat Tom Dumoulin een petje af dat een verzorger hem op het hoofd probeert te zetten. ‘Flikker op, man!’ Dit kan hij nu niet hebben.

Hij trapt tevergeefs zijn woede uit het lijf op de rollers achter de dranghekken. Zojuist is hij aan de voet van de Col d’Aubisque, iets buiten Laruns, als zesde over de finish gekomen, 19 seconden na de winnaar van de koninginnerit in de Tour de France, de Sloveen Primoz Roglic.

Op zijn gelaat maakt de woede soms even plaats voor een glimlach van ongeloof. Nagenoeg de volle afdaling van de laatste berg kon hij het wiel houden van de renner van Lotto-Jumbo, die als voormalig schansspringer niet terugdeinst voor sturen op de limiet. Maar uitgerekend op het enige vlakke stuk rijdt hij van de groep met favorieten weg, zittend op de bovenbuis, volgens Dumoulin profiterend van een voor hem rijdende motor met camera.

‘Dit slaat nergens op. Ik sprint volle bak, maar ik kom geen meter dichterbij. Ik ben er ziek van. Ik heb veel respect voor Primoz, hij was de sterkste vandaag. Maar dit is belachelijk. Die motor blijft voor hem rijden. Voor ons rijdt niks.’

Beneden vertellen de cijfers het verhaal: Roglic wipt over Chris Froome heen naar de derde plek. Hij zit Dumoulin nu op de hielen. In de tijdrit van zaterdag moet de Sloveen nog 19 seconden goedmaken. Snufje extra zout in de wonde: geletruidrager Geraint Thomas pakt in de sprint om de tweede plaats nog wat extra bonificatieseconden en vergroot de marge op Dumoulin met zes seconden.

Klein budget

Het is Lotto-Jumbo, de Nederlandse ploeg met het een na kleinste budget in de World Tour, die de zware Pyreneeënrit kleurt. Eerst is het Robert Gesink die lang aan kop sleurt om het gat met de weggereden Romain Bardet en Mikel Landa beperkt te houden. Daarna zijn het Steven Kruijswijk en Roglic die beurtelings Sky en andere aanklampers op de proef stellen ze hopen allebei nog wat op te schuiven in het klassement. De Sloveen gaat zelfs zijn ploeggenoot achterna. Froome raakt in het geelzwarte spervuur zijn belangrijkste secondant Egan Bernal kwijt en verliest terrein.

Antwan Tolhoek, die voor Lotto-Jumbo dit jaar debuteert in de Tour, kan lang bijblijven. Hij kijkt zijn ogen uit. ‘Dit gaf een supergevoel. Ik weet nog dat ik vroeger verbaasd voor de tv zat en de trein van Sky zag. Hoe slagen ze erin met zo veel over te blijven? En nu doen wij het ook!’

Maar Thomas van Sky kraakt niet. Hij had, zegt hij na de wedstrijd, één doel: het wiel van Dumoulin houden. Twee keer probeert de Nederlander het, hij heeft geen keus, de achterstand op de klassementsleider is volgens hem te groot om in de tijdrit van zaterdag te kunnen overbruggen. Twee keer heeft de Welshman het antwoord in huis. ‘Ik zag dat Dumoulin ook Roglic in de gaten moest houden. Daarvan hebben wij perfect geprofiteerd.’ Dumoulin zegt dat etappewinst er niet in zat. ‘Ik kon volgen, niet meer dan dat. Ik reed op mijn limiet.’

Vanzelfsprekend

Zowel Kruijswijk als Roglic beklemtoont na afloop dat ze elkaar niet in de wielen hebben gereden. Dat Kruijswijk als kopman startte, vond de Sloveen niet meer dan vanzelfsprekend. ‘Hij heeft veel meer ervaring dan ik. Dit is pas mijn tweede Tour de France. We werken goed samen.’ Kruijswijk: ‘We hebben het spel goed gespeeld. Het ging om de etappe en we wilden nog wat plaatsen winnen, we horen bij de beste klimmers. Het is gelukt.’

Maar de manier waarop Roglic de wedstrijd naar zijn hand zet, laat weinig te raden over van zijn ambities: hij wil in de grote ronden voor de volle winst gaan. Hij kan klimmen, afdalen en heeft een formidabele tijdrit in de benen. De ploeg wilde deze Tour graag zien hoe hij zich in een koers van drie weken zou kunnen handhaven. Hij lijkt er alleen maar in te groeien.

Of hij van de motor heeft geprofiteerd? Het antwoord is wat raadselachtig. Nee, hij heeft er geen voordeel van gehad. Maar dan: ‘We hebben allemaal dezelfde mogelijkheden om optimaal van de weg te profiteren.’

Intussen wordt de fiets van Dumoulin van de rollers gehaald. Verdere vragen heeft hij afgekapt. ‘Ik heb er nu helemaal genoeg van.’ Maar de verontwaardiging is nog lang niet geweken. ‘Ik ben nog nooit zo pissed off geweest’, zegt hij tegen zijn begeleiders. ‘Er zat tien meter tussen. Tien meter. Dat is 100 watt!’

Dan stapt hij op zijn fiets en rijdt naar de bus die verderop in de vallei staat, een handdoek om de nek, zonder petje.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.