ColumnPEter Winnen

Dumoulin trekt de dramatische conclusie: ik ben niet de wielrenner c. q. mens die ik hoor te zijn

Tom Dumoulin is uit de as herrezen. In elk geval lijkt het erop. Na het officiële protocol van de ploegpresentatie van Jumbo-Visma, eind vorige week, babbelde hij ongedwongen na met de wielerpers. Dat was lang geleden voor Tom, ongedwongen babbelen met wielerjournalisten. Een teken dat hij goed in zijn vel zit. Natuurlijk, het nababbelen zou hij naar zijn aard liefst helemaal overslaan, maar soms kan het niet anders. Verbaal schurkte hij tegen de topvorm aan, en zei hij in de roes van de rondborstigheid dingen waar hij over een paar maanden misschien spijt van heeft.

Zo is Tom, en zo heb ik hem lief.

Een vraag over de even beruchte als legale ketonen pareert hij met deze beginzin: ‘En nu ga ik jullie eens een college geven over die dingen, want ik word er schijtziek van dat daar zoveel onzin over geschreven wordt’.

In het college legt Tom uit dat het om een lichaamseigen spierbrandstof gaat welke het lichaam door een foutje in de evolutie niet afdoende aanmaakt om een Tour de France op te fietsen c.q. te winnen, maar welke door de voortschrijdende wetenschap geïsoleerd is om er voor duursporters een misschien wel profijtelijk en niet verboden voedingssupplement van te maken. Dus waarom niet.

Ja, zo is Tom.

Van illegaliteit moet hij niets hebben, van een topsportmentaliteit des te meer. Dat bij Jumbo-Visma de ketonen al langer geïmplementeerd zijn in het ‘dieet’ der renners, en dat men bij Team Sunweb de renners niet bloot wilde stellen aan de nieuwigheid (omdat niet duidelijk is of het spul op de lange termijn schadelijk is) was voor Tom – hij blijft het volhouden – niet de acute reden om zijn contract bij Sunweb te ontbinden en zich bij een progressiever renstal te voegen. ‘Het was gewoon op bij Sunweb’, zegt hij.

Team Sunweb zegt aarzelend hetzelfde: het bleek gewoon op te zijn na al die jaren. De opvoeder moest loslaten. Het wederzijdse verdriet werd financieel geschikt al wil geen van de partijen iets over bedragen zeggen. Nu is de wielersport niet zo groot dat het over miljoenen gaat, het gaat altijd over fooien.

De babbelzieke Tom zegt dat hij eenzaam is geweest. Hij was al zeer eenzaam vóórdat zijn knie geraakt werd in de Giro. Achteraf bekeken kwam de onfortuinlijke knie hem niet eens zo slecht uit: hij kon maanden nadenken over het circus van de topsport, en hij concludeerde dat het circus van de topsport zijn wereld niet is.

Sinds zijn Giro-zege in 2017 is hij naar eigen zeggen niet meer gelukkig geweest. Hij trekt de dramatische conclusie: ik ben niet de wielrenner c. q. mens die ik hoor te zijn.

Een mooie opdracht voor Tom in 2020: de wielrenner c.q. mens te worden die hij denkt te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden