Wielrennen Tour de France

Dumoulin raakt nog voor de muur zijn voordeel kwijt: een spaak breekt tijdens zesde etappe

Een kleine touche met Romain Bardet, een onhandige wisseling van wiel, een moeizame inhaalrace en Tom Dumoulin is zijn voorsprong op zijn rivalen kwijt. En het leek zo'n makkelijke etappe.

Tom Dumoulin voor aanvang van de zesde etappe van de 105e editie van de Ronde van Frankrijk tussen Brest en Mûr-de-Bretagne. Foto ANP

Tom Dumoulin had nog naar filmpjes gekeken van de Mûr de Bretagne, de slotfasen uit de Tour de France van 2011 en 2015. Hij schrok er niet van. Hij zou eerst de kat uit de boom kijken, zei hij, maar als hij een mogelijkheid zou zien nog wat tijd te pakken op de concurrenten, zou hij die niet laten liggen.

De ene muur is de andere niet. Het is zelfs de vraag of de Mûr wel een muur kan worden genoemd. Het is een vuilak, zeker, ruim twee kilometer met gemiddeld 6,5 procent omhoog. Maar scherpslijpers zullen opmerken dat Mûr de Bretagne de naam van het Bretonse dorp aan de voet is. Mûr betekent rijp, volwassen. Dat heeft niks met een muur te maken. De weg zelf heet de Côte de Menéhiez. Aan de andere kant: de Muur van Hoei heet op de kaart ook de Chemin des Chapelles en de Muur van Geraardsbergen de Oudeberg.

Deze dag loopt Dumoulin tegen een muur op die nergens in een atlas of op de mobiele telefoon is te vinden: die van de onverbiddelijke tegenslag. Zijn ploeg zegt dat hij vooral in de Tour de France is om te leren. Ziehier zijn eerste beproeving.

De eerste van de twee passages van de helling in het hart van Bretagne komt hij nog ongeschonden door, de aanwezigheid van verschillende ploeggenoten in het voorste gelid verraden ambitie. In elk geval moet hij uit het gewoel blijven, net zoals Sky kopman Chris Froome aan de andere kant van de weg beschermt. Maar wie weet, zit er meer in het vat.

Op vijf kilometer van het einde, als het peloton in een afdaling weer op weg is naar de voet van de klim, kunnen alle voorzorgen en voornemens de prullenbak in. Als Dumoulin de voor hem rijdende Romain Bardet raakt, breekt een spaak in zijn voorwiel. Er lijkt enige tijd verloren te gaan bij het wisselen met teamgenoot Simon Geschke. Het lukt niet meteen het wiel vast te zetten. Intussen komt de ploegleiderswagen langszij. Een monteur schiet te hulp.

De achtervolging op het peloton verloopt evenmin vlekkeloos. Hij zoekt het zog van de volgauto op – dat zou hem later op een tijdstraf van twintig seconden komen te staan. Als Dumoulin tussen andere auto’s belandt, heeft Laurens ten Dam te weinig snelheid om hem op sleeptouw te nemen; de kopman ramt hem voorbij.

Verderop in de wedstrijd kampt ook Bardet met de naweeën van de botsing. Hij valt vrijwel stil met een gebroken achterwiel, moet van fiets wisselen met Tony Gallopin en verliest ook de aansluiting met het peloton.

Voor Dumoulin stokt de schadeteller nog voor de tijdstraf op 52 seconden, achter de Ierse winnaar Daniel Martin. Met het gezicht op onweer, een getergde kreet slakend, rijdt hij zich met ploegmaat Søren Kragh Andersen naast hem vast in de al gefinishte meute, om meteen daarna om te keren naar de teambus. Daar houdt hij zich bijna tien minuten schuil.

Eenmaal buiten lijkt in elk geval uiterlijk de kalmte hervonden. ‘Natuurlijk heb ik een klotegevoel. Ik reed juist goed, vandaag. Maar ik kon het achterwiel van Bardet niet ontwijken, er was een beweging in het peloton. Ik wist niet hoever onze auto achter ons was. Op dat moment weet je dat je tijd gaat verliezen. Erbij komen ging niet meer lukken. Het had beter gekund. Je kunt alleen maar proberen de schade zoveel mogelijk te beperken. Dat was heel moeilijk. Het was lastig om rustig te blijven.’

Hij staat nu 19de in het klassement, op 1.23 van de gele trui en ziet plotseling belangrijke concurrenten op wie hij deze week een voorsprong had opgebouwd weer voor zich staan, onder wie Chris Froome en Richie Porte. Hij kijkt in de rangschikking nu tegen de ruggen aan van Vincenzo Nibali, Rigoberto Urán en Mikel Landa. Ook Bauke Mollema, die zich fraai naar de zevende stek knokt op de Mûr, is hem voorbij; hij is nu de eerste Nederlander op de 18e plek, vijf seconden voor de kopman van Sunweb.

Dumoulin: ‘We hebben de eerste vijf dagen geluk gehad, maar we wisten dat het ongeluk ons ook een keer kon treffen. Dat is dus nu gebeurd. Het voordeel is weg. We hadden er graag beter voor gestaan, maar dit is nu even wat het is.’ Hij weet ook dat muren er zijn om geslecht te worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.