Duitse aanvallers kunnen zich naar hartelust uitleven

Duitsland 4..

Australië 0

durban Zelden zal Duitsland een WK zo ontspannen hebben kunnen openen als zondagavond in het adembenemend mooie Moses Madhiba Stadium in Durban. Met een 4-0 nederlaag mocht Australië zich nog gelukkig prijzen, want de ploeg van de Nederlandse bondscoach Pim Verbeek werd volledig onder de voet gelopen.

De voetbaltempel naast de betonklomp waarin de Sharks rugbyen was overwegend geel gekleurd, maar de fans van de ‘Socceroos’ keken verbijsterd toe hoe Duitsland een clinic in positiespel gaf. Vooral over de linkerflank werd de Australiërs tureluurs gespeeld door het prachtige Duitse middenveld.

Je zou bijna vergeten dat de EK-finalist van 2008 voor het WK zijn dirigent Michael Ballack zag afhaken met een knieblessure. Prompt was Duitsland in rep en roer, al was niet iedereen in de selectie rouwig om de absentie van de dominante aanvoerder.

De huidige ‘Mannschaft’ mist nu wellicht een grote leider. Maar met de begaafde schaduwspits Mesut Özil en middenvelder Sami Khedira presenteert bondscoach Joachim Löw twee nieuwe sterren in wording, waarmee hij kan voortborduren op het ‘zomersprookje’ in 2006 bij het WK in eigen land.

Löw was toen al de architect van een stille revolutie in het Duitse voetbal, met bondscoach Jürgen Klinsmann als motivator. Met even verfrissend als aanvallend voetbal toonde Duitsland een nieuw gezicht. Duitsland lachte hardop, Duitsland vierde massaal feest en wierp met een multiculturele ploeg de ketenen van een duister verleden af.

Twee jaar geleden was Duitsland bij het EK in de buurlanden Oostenrijk en Zwitserland misschien te afhankelijk van Ballack. Bij het WK in Zuid-Afrika kunnen Özil en Khedira hun internationale doorbraak beleven.

Vooral Özil manifesteerde zich in Durban als een begaafde technicus met een fluwelen linkervoet. Acteren kan hij ook als de beste. Maar de Mexicaanse arbiter Rodriguez liet zich niet foppen door de schwalbe van de balkunstenaar van Werder Bremen en toonde hem een gele kaart. Gelukkig stelde Özil er veel moois tegenover.

Al in de achtste minuut stond de Australische middenvelder Grella te tollen op zijn benen bij een demonstratie kappen en draaien van Özil die zo uit het leerboek van Wiel Coerver leek te zijn gekopieerd.

Subtiel bediende Özil vervolgens Müller, waarna Klose de bal liet lopen voor Podolski. Na zijn snoeiharde volley mocht de Australische keeper Schwarzer zich beklagen over een klassieke dwarrelbal: 1-0. Er waren geen excuses voor zijn foutieve timing bij de tweede treffer voor Duitsland.

Lahm lepelde de bal nota bene vanaf de middenlijn in het Australische strafschopgebied, waar Schwarzer en libero Neill elkaar in de weg liepen. Met een kopspecialist als Klose in de buurt wordt dat afgestraft: 2-0.

De Duitsers konden zichzelf slechts verwijten dat ze veel te slordig omgingen met de kansen. Klose had al in Durban de Braziliaanse WK-topscorer Ronaldo (15 treffers) bijna kunnen achterhalen, maar blijft op 11 steken.

Met Schweinsteiger als controleur mochten de Duitse aanvallers zich heerlijk uitleven, zeker toen Australië na een rode kaart voor Cahill met tien man verder moest. Het leek een zware straf voor de eenzame spits, maar Rodriguez liet hem boeten voor een tackle van achteren op Schweinsteiger.

Prompt verdubbelde Duitsland de score. Müller tekende voor 3-0, waarna invaller Cacau koud in het veld stond toen hij zijn WK-debuut mocht opluisteren met een intikker op aangeven van alweer Özil. Natuurlijk biedt een galavoorstelling tegen Australië nog geen garantie voor een succesvol WK. Maar Duitsland heeft ook in Zuid-Afrika veel te bieden.

Zo werd het een pijnlijke avond voor de tweede Nederlandse bondscoach op het WK, die straks de anonimiteit van een jeugdacademie in Marokko opzoekt. Echt geliefd is Verbeek in Australië nooit geweest. Hij mist nu eenmaal de flair én de magie van zijn illustere voorganger Guus Hiddink, die Australië vier jaar geleden naar de tweede ronde van het WK leidde.

Aan die droomreis van Hiddink in Duitsland kwam een wreed einde na een goedkope penalty voor de latere wereldkampioen Italië. Voor Verbeek was het een stuk eenvoudiger om in Zuid-Afrika te geraken, omdat de kampioen van Oceanië niet meer in een play-off met een ploeg uit Zuid-Amerika hoeft af te rekenen. Maar met een vrij defensieve tactiek wist het Australië van Verbeek zelden te bekoren.

Zondagavond bleef ook onduidelijk waarop middenvelder Culina zijn stelling baseerde dat Australië sterker is dan in 2006. Het armoedige verzet van de ‘Ozzies’ versterkte eerder de gedachte dat we de zwakste ploeg van het WK hadden zien spartelen tegen een freewheelend Duitsland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden