Analyse WK-tweekamp

Dubbelslag voor schaker Magnus Carlsen: wereldtitel én eerste op de wereldranglijst

Magnus Carlsen bleek een geduldige kampioen met kennis van zijn talenten en een doel. Dus wachtte hij rustig zijn kans af. 

FIDE president Arkady Dvorkovich (L) en schaakkampioen Carlsen. Beeld EPA

De afgelopen weken is vaak vergeten dat Magnus ­Carlsen in de WK-tweekamp tegen de Amerikaan ­Fabiano Caruana twee doelstellingen voor ogen had. Natuurlijk wilde de Noor zijn bewind als wereldkampioen verlengen, maar even belangrijk was voor hem het behoud van de ­eerste plaats op de wereldranglijst. Misschien zelfs belangrijker.

Carlsen is geen wereldkampioen als Michail Botwinnik die ruim ­vijftig jaar geleden krampachtig zijn status verdedigde en van groot onrecht sprak, toen hem het recht op revanche na een nederlaag werd ­ontnomen. Integendeel, Carlsen heeft voorgesteld de tweejaarlijkse tweekamp af te schaffen en te ­vervangen door een jaarlijks knock-out WK-toernooi zonder privileges voor de titelverdediger.

Minder ruimdenkend is hij over het belang van de eerste plaats op de wereldranglijst, die hij sinds 2011 in handen heeft. In zijn beste tijd, rond 2013, had Carlsen een voorsprong van bijna 100 punten op de eerste achtervolger, maar van die straatlengte is weinig over na zijn recente matige toernooiresultaten en ­voortreffelijke prestaties van ­concurrenten als de Azerbeidzjaan Mamedjarov, de Chinees Ding en vooral Caruana.

Kort voor het begin van de tweekamp in Londen zei Carlsen dat de tot slechts 2,5 punt geslonken voorsprong op Caruana hem zorgen baarde: ‘Als je zeven jaar de lijst hebt aangevoerd, is het onaangenaam te moeten leven met de gedachte dat binnenkort een andere naam bovenaan zou kunnen staan.’

Carlsen poseert met zijn trofee. Beeld AP

Snelle tiebreak

Die gedachte zal een rol hebben gespeeld bij Carlsens door velen bekritiseerde beslissing in de twaalfde partij van de tweekamp in een voordelige stand remise aan te bieden en te vertrouwen op zijn vaardigheid in het veel snellere spel van de tiebreak. De wereldtitel zou hij kunnen kwijtraken, maar de 6-6-eindstand in het klassieke deel van de match garandeerde hem het behoud van de eerste plaats op de wereldranglijst.

De stortvloed aan remises in de afgelopen weken leidde tot vele suggesties om het formaat van de WK-match te veranderen. Er is gedacht aan een langere tweekamp van 14 of 16 partijen en er was groot enthousiasme voor het voorstel de tiebreak voor het begin van de reguliere tweekamp te laten spelen. Carlsen zei op de afsluitende persconferentie dat hij er niets in zag. ‘Het is onnatuurlijk en het aantal remises zal er niet door verminderen. De winnaar van de tiebreak zal bij een gelijke stand proberen het spel dood te maken.’

Fide-president Arkadi Dvorkovitsj knikte instemmend bij Carlsens woorden, zodat mag worden aangenomen dat deze verandering er niet zal komen. Een soortgelijk voorstel om in de knock-out fase van het WK voetbal de penaltyserie voor het begin van de wedstrijd te houden heeft ook nooit weerklank gevonden.

Carlsen zei nog iets: ‘Natuurlijk zou ik graag in de twaalf klassieke partijen de tweekamp hebben beslist. Maar ik schaam me er niet voor dat ik pas in de tiebreak het verzet van Caruana kon breken. Rapid- en blitzschaak mag niet worden onderschat. Voor een moderne schaker is vaardigheid in die disciplines van groot belang.’ Waarmee hij wilde zeggen dat het huidige formaat van de WK-match hem best bevalt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.