Droom Boonen valt in duigen, Mathew Hayman wint Parijs-Roubaix

'Nééé', roept Patrick Lefevere wanneer de eindsprint wordt ingezet. En hij roept 'verdomme' wanneer de sprint er eenmaal op zit. Een flesje water stuitert op het gras.

Mathew Hayman wint sprint van Tom Boonen. Beeld getty

Een halve minuut later komt Tom Boonen langszij, de man om wie het te doen is. Doffe blik en een klodder spuug in de mondhoek. Ziet niets. Hoort niets. Wil niets.

Deze zondagmiddag valt voor beide Belgen een droom in duigen. Nog geen meter was Boonen verwijderd geweest van een historische overwinning in Parijs-Roubaix. De wielrenner en zijn beschermheer mijden oogcontact. Eerst de eigen teleurstelling verwerken, daarna pas troost bij elkaar te zoeken.

Vele wegen schijnen naar Rome te leiden, maar slechts één doet dat naar Roubaix. Van alle renners die 's morgens aan de start staan, hebben Boonen en Fabian Cancellara die weg het vaakst afgelegd. Bij elkaar opgeteld 25 keer, een kleine zesduizend kilometer in totaal. Zeven keer won een van hen.

Twee hoogleraren in de kasseienleer zijn het. Niemand hoeft hen te vertellen wat de beste en veiligste route naar Roubaix. En toch gaat het mis.

Tom Boonen, Ian Stannard en Mathew Hayman sprinten op de wielerbaan van Roubaix. Beeld afp

Cancellara

Voor Cancellara doet het dat op de Mons-En-Pévèle. Drie kilometer lang is die kasseienstrook. De wind en de zon hebben alle kasseien afgedroogd. Een paar zijn weer nat geworden door het opspattend water van auto's in de koers. En daar slipt zijn voorwiel weg.

'Alsof ik opeens op een ijsbaan reed', zegt hij er achteraf over. Met een harde klap eindigt Parijs-Roubaix voor hem, vijftig kilometer voor het einde. Zijn zwanenzang zal een onvoltooide zijn. Dit is zijn laatste Parijs-Roubaix. Van Tom Boonen wordt hetzelfde gevreesd.

De 35-jarige Cancellara stapt weer op de fiets. De ervaring heeft hem geleerd dat deze koers pas op de wielerbaan echt is afgelopen, maar diep in zijn hart moet hij beter weten. Voor hem wordt al zoveel achtervolgd dat de koers niet meer stil zal vallen.

De achterstand loopt razendsnel op. Zeven minuten na winnaar Hayman draait de Zwitser het velodroom op. Hij maakt er een ereronde van. Een ovatie is zijn deel, waarna Cancellara zijn fiets voorbij de finish naar boven stuurt.

Wielrennen in de bios: 'Hier val ik niet in slaap'

Het afzien, het drama, het verhaal: wielrennen is soms net een film. Die wordt nu ook in de bioscoop vertoond. Lees hier een reportage vanuit de filmzaal in Eindhoven tijdens Parijs-Roubaix.

Fabian Cancellara fietst zijn laatste Parijs-Roubaix. Beeld afp

Vlag

Een landgenoot wil hem de Zwitserse vlag in handen drukken. Zelfs dat gaat mis. 'Dat is Parijs-Roubaix', zegt hij. 'Je wint, je verliest en soms kom je er niet aan te pas.'

Het is een ander afscheid geworden dan in de Ronde van Vlaanderen, een week eerder. Daarin streed Cancellara tot het laatst om de overwinning. 'In Vlaanderen overheerste de teleurstelling Nu kon ik er in elk geval voluit van genieten.'

Voor zijn Belgische generatiegenoot Tom Boonen verloopt de 'heilige week', zoals deze periode in zijn land heet, precies omgekeerd. In Vlaanderen kwam Boonen er niet aan te pas, maar tussen Parijs en Roubaix lukt dat wonderwel.

Parijs-Roubaix. Beeld afp

Sprint

De aanloop naar zijn favoriete wedstrijd van het jaar, is een race tegen de klok geweest. Vorig najaar liep Boonen een schedelbreuk bij een valpartij. Door trainingsachterstand komt de gewenste vorm pas op het laatst. 'Ik voelde het de laatste wedstrijden al beter worden en heb inmiddels de ervaring dat zoiets in Parijs-Roubaix al goed genoeg kan zijn. Ik was goed maar niet top.'

Tot op de wielerbaan lijkt de wedstrijd zijn kant op te gaan, alsof de goden hem goed gezind zijn. Een vroege ontsnapping heeft hem met de juiste ploeggenoot naar de leiding gebracht. Tony Martin houdt het tempo zo hoog dat Boonen zich tot het laatst handhaaft in een select groepje.

Patrick Lefevere, al ruim een decennium zijn werkgever, staat op het middenterrein van de wielerbaan en ziet het allemaal gebeuren, wippend op zijn tenen. 'Het wordt geen sprint', zegt Lefevere op vijf kilometer voor het einde. Het vijftal mat elkaar af in voortdurende demarrages.

Samen met winnaar Matthew Hayman draaide Tom Boonen het blikveld van zijn baas binnen. Die vijfde overwinning, een record, ligt binnen handbereik toen Lefevere dus heel hard nee riep. Het wordt toch een sprint. Landgenoot Sep Vanmarcke sluit aan en blokkeert daarmee de weg naar dat succes.

Nadat hij die teleurstelling eenmaal heeft verwerkt, kan Tom Boonen vrede hebben met de nederlaag. Als je niet top, bent, moet alles meezitten. Dat deed het niet.

En? Was dit de laatste keer? Grijnzend: 'Misschien is dit wel de juiste motivatie om nog een jaar door te gaan.'

Fabian Cancellara op de wielerbaan van Roubaix. Beeld photo_news
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden