Drie winnaars, van wie twee heel erg blij zijn

Met een waardige glimlach liet Veselin Topalov zich zondagavond huldigen als co-winnaar van het 69ste Corus-toernooi. Gewillig poseerde hij naast Teimour Radjabov en Levon Aronian voor de staatsiefoto die binnenkort in de eregalerij zal worden opgehangen....

Die kans deed zich vrijdagmiddag voor, toen de Rus Svidler al in de touwen hing en Topalov alleen nog maar een tikje hoefde uit te delen om alle achtervolgers het zwijgen op te leggen. Juist toen werd Topalov getroffen door een vlaag van schaakblindheid, die een zekere overwinning veranderde in een nul.

Een onaangename zaterdag volgde. Door een haag van fotografen en cameraploegen moest Topalov zich een weg banen naar zijn bord voor de pikante partij tegen erfvijand Vladimir Kramnik. Handen werden niet geschud en ieder oogcontact werd vermeden, maar geschaakt werd er wel. En hoe. In een door beide grootmeesters formidabel gespeelde partij lukte het Topalov net niet zijn rivaal op de knieën te krijgen.

’s Avonds vernam Topalov van zijn manager Danailov dat de aanvallen op zijn persoon in volle hevigheid doorgaan. De Süddeutsche Zeitung publiceerde zaterdag een artikel, waarin wordt geïnsinueerd dat Topalov tijdens zijn partijen in Wijk aan Zee via een gebarencode aanwijzingen kreeg van Danailov. De krant levert geen enkel bewijs en had bovendien niet de moed het Topalov-team om een weerwoord te vragen.

Danailov reageerde vrolijk op de beschuldigingen: ‘We gaan ze zeker voor de rechter slepen. Het is een grote krant, dus valt er groot geld te verdienen.’ Topalov was minder geamuseerd. ‘Ze haten ons allemaal’, is een mismoedig zinnetje dat hij zich tijdens het afgelopen toernooi meer dan eens liet ontvallen.

De tik was voldoende om de jacht op de ongedeelde zege te staken. Zondag drong Topalov niet aan tegen Radjabov, die zelf evenmin ambities had op de slotdag alles in de waagschaal te stellen. ‘Bent u tevreden?’ werd aan Topalov gevraagd. ‘Op dit moment niet, maar als ik het hele toernooi overzie, mag ik misschien niet mopperen’, antwoordde hij grootmoedig. ‘Ik heb een punt laten liggen tegen Svidler, maar ik heb ook partijen gered waarin ik in groot gevaar was.’

De andere winnaars waren intussen de koning te rijk. Radjabov was trots dat hij voor het eerst een zege in een grote klassieker op zijn erelijst kon bijschrijven: ‘Mijn dank gaat uit naar de Konings-Indische opening. Over die moeilijke opening wordt vaak misprijzend gesproken en geschreven, maar ik ben er dol op. Het is niet gek als je met zwart 4,5 uit 5 haalt tegen topgrootmeesters’.

Voor Aronian was het de tweede grote toernooizege binnen een jaar na zijn triomf in 2006 in Morelia/Linares. ‘Ik voel me een gelukkig mens’, zei de vrolijke Armeniër met de altijd lachende ogen.

‘Toen ik aan dit toernooi begon, had ik er geen idee van hoe het met mijn vorm gesteld was. Gaandeweg merkte ik dat het goed zat. Ik speelde prima, al had ik natuurlijk van Van Wely moeten verliezen.’

Met die laatste opmerking beroerde Aronian een pijnlijk onderwerp. Loek van Wely en Sergei Tiviakov, de twee Nederlandse deelnemers in de hoofdgroep, speelden met een eindscore van 5 uit 13 een uiterst bescheiden rol.

Van Wely vocht voor wat hij waard was en was met twee winstpartijen en vijf nederlagen in elk geval goed voor amusement. Tiviakov heeft een allertreurigst toernooi achter de rug: zwoegen met zwart, maar ambitieloze, korte remises met wit. Het is bepaald geen garantie voor een nieuwe invitatie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden