Drie wedstrijden en alles is anders

'Eigenlijk mogen we niet naar boven kijken. Maar stiekem blijf ik toch hopen.' Het citaat is van Thomas Buffel, gisteren in de wedstrijd tegen FC Twente (3-2) met afstand de beste Feyenoorder....

Dát hij de uitspraak deed, zegt alles over het herwonnen zelfvertrouwen van de aanvaller. Een week geleden zou de opmerking van de Belg nog met hoon zijn ontvangen. Feyenoord? Dat moest eerst maar eens zien dat het de derde plaats niet definitief kwijtraakte aan AZ. En Buffel? Waren vier doelpunten, na één seizoenshelft, niet wat weinig voor een speler van zijn niveau?

Maar sinds zondag 25 januari is er veel veranderd in De Kuip. Feyenoord won van FC Utrecht, NEC en Twente, Buffel scoorde in alle duels (gisteren zelfs twee keer) en AZ moest zich, na confrontaties tegen ADO Den Haag, Willem II en Roda JC, tevreden stellen met slechts één punt.

Gevolg: wat voor de hervatting van de competitie nog een enigszins beschamende achterstand was van vier punten op AZ, is zeven dagen later plotseling veranderd in een voorsprong van vier punten.

En dus zegt Buffel, met bluf in zijn stem: 'AZ zou dit toch niet lang volhouden. Dat wisten we zeker. Het is een goede ploeg, niet meer dan dat.'

Buffels woorden zijn een subtiele reactie op de stroom aan honende commentaren uit Alkmaar over de schijnbaar vergane glorie in Rotterdam-Zuid. Een wedstrijd tegen Feyenoord staat gelijk aan een wedstrijd tegen Heerenveen, zei AZ-aanvoerder Fortes Rodriguez vorige maand nog tegen deze krant. Daaruit sprak zowel hoogmoed als dédain.

AZ had Volendam zojuist met 6-0 vernederd en Feyenoord was tegen RKC niet verder gekomen dan 0-0. AZ zat dus niet te wachten op een winteronderbreking, Feyenoord was node toe aan een periode van bezinning.

Buffel: 'De winterstop heeft ons goed gedaan. De eerste seizoenshelft was zwaar en we moesten als nieuwe ploeg nog even zoeken naar het beste systeem. Nu beheersen we het positiespel en creeëren we continu kansen. Dat is de constante in ons spel.'

De samenwerking met zijn nieuwe aanvalspartner Kuijt lijkt langzaam aan kracht en vanzelfsprekendheid te winnen. 'We hebben elkaar in de laatste drie wedstrijden steeds bediend en we gunnen het elkaar ook. In een 4-3-3 hadden we moeite elkaar te vinden, nu heeft Dirk meer ruimte om in te bewegen. Dat ligt ons beter.'

Buffels optimisme gaat vergezeld van een even gezonde als realistische kijk op de hiaten in het spel van Feyenoord. 'De tegendoelpunten in de slotfase maken duidelijk dat we nog geen moment kunnen verslappen. Maar misschien is het wel goed dát ze zijn gevallen. Het houdt ons scherp voor de bekerwedstrijd van woensdag tegen FC Twente.'

Het zijn de woorden van een ambitieuze speler, die meent dat zijn ploeg nóg meer progressie kan boeken. Natuurlijk, ook Buffel weet dat het gat naar PSV en Ajax, dat een wedstrijd minder speelde, liefst negen punten bedraagt.

Maar er spreekt hoop en vertrouwen uit zijn woorden als hij zegt: 'De topdrie moet nog tegen elkaar in actie komen, dus zullen er nog zeker punten worden gemorst.'

Voor Feyenoord, dat vooral is gebaat bij een snelle terugkeer van spelverdeler Ono, bood de wedstrijd tegen het povere Twente echter nog te weinig aanknopingspunten om het vervolg van de competitie zonder zorgen tegemoet te zien. Zo sprong vooral de collectieve onmacht van de defensie in het oog.

Twente-spits N'Kufo, grotendeels ontdaan van zijn angel door het vertrek van Collins John naar Fulham, draaide steeds makkelijk weg bij Van Wonderen, die al na twee minuten op de doellijn redding moest brengen op een inzet van de balvaste aanvaller.

Feyenoord reageerde pas na tien minuten, maar deed dat vol overtuiging. Buffel draaide behendig weg bij Pothuizen, na een voorzet van Kuijt en passeerde Twente-doelman Cees Paauwe (inderdaad, de broer van) in de verre hoek. Bij het tweede doelpunt wisselden aangever en afmaker van rol. Ze werden daarbij geholpen door een hilarische misser van Van der Weerden.

Na de 3-0 van Buffel scoorden Polak en Zomer in de slotfase nog voor Twente. Opmerkelijker dan dat was het debuut van de 20-jarige Braziliaan Jean Carlos Dondé, acht minuten voor tijd. Het legioen was dusdanig met stomheid geslagen over deze plotselinge entree dat een oorverdovende stilte het gevolg was.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden