NieuwsGiro vrouwen

Drie Nederlandse vrouwen kleuren Giro d’Italia Donne, Van der Breggen pakt eindzege

Anna van der Breggen (31) nam er zondag even de tijd en ruimte voor om haar vierde eindzege in de Giro d’Italia voor vrouwen te vieren. Met de eindsprint van de kleine kopgroep die op de finish in Cormons afstormde, bemoeide ze zich niet meer. Dit volstond: ontspannen rechtop gaan zitten, de armen in de lucht steken.

Demi Vollering in het groen en Anna van der Breggen tijdens de Giro. Beeld Getty Images
Demi Vollering in het groen en Anna van der Breggen tijdens de Giro.Beeld Getty Images

Drie seconden na ritwinnaar Corbyn Rivera kwam ze als laatste van de vier over de streep - het slot van een vroege vlucht in een heuvelachtige etappe van 113 kilometer. Van der Breggen eindigde in 2015, 2017 en 2020 ook in de roze trui.

Zo kleurde de Giro d’Italia Donne, voorheen de Giro Rosa, andermaal Nederlands. Van der Breggen, Marianne Vos en Lorena Wiebes schreven samen zes van de tien etappes op hun naam - ieder op eigen wijze, op eigen terrein.

Van der Breggen (etappes 2 en 4)

Haar vormpeil in Italië moet haar een extra scheut aan zelfvertrouwen hebben gegeven voor de Olympische Spelen in Tokio, waar ze op de wegrit titelverdediger is. Aan geloof in eigen kunnen ontbreekt het in haar laatste seizoen niet, met al voor de eindwinst negen zeges op een uitpuilend palmares.

Ze sloeg haar slag in de bergen. Meteen in de tweede etappe nam ze afstand van de concurrentie op de lange klim naar Prato Nevoso, om de marge twee dagen later in een tijdrit van 11 kilometer in de Alpen te verdubbelen tot zo’n drie minuten. Het roze kwam niet echt meer in gevaar. In de eindrangschikking was de voorsprong op nummer twee Ashleigh Moolman 1.43 en op nummer drie Demi Vollering 3.25. Beiden zijn ploeggenoten bij SD Worx.

Zo vormde de Giro de gewenste aanloop naar de Spelen. Waar landgenoot en rivaal Annemiek van Vleuten koos voor een hoogtestage in Italië in plaats van de etappekoers, wilde Van der Breggen juist veel wedstrijden rijden. Uit competitie put ze motivatie.

Veelzeggend voor de sterkte van de ploeg was de etappe van zaterdag. Moolman won op de Monte Matajur, nabij de grens met Slovenië. De nummers twee en drie: Vollering en Van der Breggen, beiden op 1.26.

Marianne Vos (etappes 3 en 7)

Ze mag het in zware bergetappes moeilijk hebben, de 34-jarige kopvrouw en mentor in de ploeg van Jumbo-Visma bewees in Italië dat de scherpte in lastige, oplopende finales er nog altijd is, met een feilloos gevoel voor de juiste plek en het plaatsen van de versnelling. Haar winst in de zevende etappe was alweer een mijlpaal in haar carrière: ze bracht het aantal zeges in de Giro ermee op recordhoogte: dertig. De statistiek houdt haar niet zo bezig, verklaarde ze op de radio bij de NOS. Ze strijdt sowieso elke wedstrijddag.

Toch trok de prestatie de aandacht: ze kreeg de felicitaties van een collega die een dag later ook een klip zou ronden. Mark Cavendish kwam op 34 zeges in de Tour de France, net zoveel als recordhouder Eddy Merckx. Op Instagram noemde hij Vos ‘de absolute GOAT’, de grootste aller tijden. ‘Zij is mijn inspiratie, op zoveel niveaus, al zoveel jaren.’ Hij verwees daarmee naar de veelzijdigheid van Vos, die kampioenschappen behaalde op zowel de weg en de baan als in het veld.

Vos nam in Italië wel het zekere voor het onzekere: ze ging zaterdag niet meer van start om zich volledig te kunnen voorbereiden op de Spelen.

Lorena Wiebes (etappes 5 en 8)

In Tokio is ze er niet bij, op het parcours met 2700 hoogtemeters heeft ze weinig te zoeken, maar zo langzamerhand wordt de nog maar 22-jarige renster uit Mijdrecht tot de gevestigde orde gerekend. Ze ontpopt zich als een veelvraat, zeker als het wegdek in de laatste meters vlak blijft. Met haar twee zeges in de Giro bracht ze het totaal aantal overwinningen dit seizoen op tien. De ouverture was misschien wel het mooist: een zege in de eerste vrouweneditie van de Scheldeprijs, bij de mannen een prestigieus sprintersbal.

Terwijl de sprinttrein van DSM voor Cees Bol in de Tour de France er maar niet slaagt het juiste spoor te vinden, presteert die van het vrouwenteam in Italië een stuk beter. Wiebes was er naar op zoek geweest, toen ze vorig jaar Parkhotel Valkenburg verliet en naar de voorganger van DSM, Sunweb, overstapte. Het zijn Leah Kirchmann en Coryn Rivera die Wiebes vaak naar voren loodsen. In Carugate hoefde ze alleen maar de laatste 150 meter voluit te gaan, in Mortegliano had ze er niet eens veel meer voor nodig.

Wiebes kijkt niet alleen uit naar sprintkoersen, ze heeft veel zin in nog een allereerste vrouweneditie van een wedstrijd met aanzien: Parijs-Roubaix, op 2 oktober.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden