'Drie jaar geleden durfde ik te hopen op het WK'

Arnold Bruggink gold als een grote belofte, maar bij Heerenveen zit hij vanavond tegen Dinamo Boekarest zelfs op de reservebank....

In het knipselarchief van zijn moeder stuitte hij onlangs op dekrantenkop 'Bruggink wordt een topper'. Het artikel dateert uit augustus'93 toen hij, net 18 jaar, bij FC Twente grote indruk had gemaakt in dewedstrijd tegen Feyenoord (2-2). Het jonge talent was opgevallen door zijnelegantie, trapvastheid en het gemak waarmee hij door de linies van detegenpartij slalomde.

Op zijn 20ste werd het druk aan de voordeur van het ouderlijk huis inGeesteren. Alle topclubs lonkten naar hem en zijn contract bij PSV konworden beschouwd als de finale stap naar het sterrendom. Arnold Bruggink,nu: 'Drie jaar geleden durfde ik nog te hopen op het komende WK, dat doeik nu even niet meer.'

Via een tussenstop bij Real Mallorca streek hij vorig jaar neer inHeerenveen. 'Ik voel me beter en gelukkiger dan ooit. Ik geniet van hetspel en ik ben als voetballer nog lang niet klaar.'

Ontspannen en met uitzicht op een prachtig golfcomplex vertelt Bruggink(28) zijn verhaal. 'Wanneer heb je het als voetbaltalent niet waargemaakt?Mensen die vonden dat ik zeker veertig interlands had moeten spelen, hebbendan gelijk, want het is bij twee wedstrijden in Oranje gebleven. Maar ikben met PSV wel drie keer kampioen van Nederland geweest. Hoeveelvoetballers kunnen me dat nazeggen?'

Zestien was hij toen hij in het eerste elftal van FC Twente debuteerde.'Eigenlijk gaat dan alles zoals het gaat. Je ontwikkelt je vanzelf, allesis nieuw en leuk. Maar om je heen wordt de lat steeds hoger gelegd, zonderdat je daar invloed op kunt of wilt hebben.'

Bij PSV werd hij geconfronteerd met de wetten van het topvoetbal. 'Langdenk je dat voetbal een spel is voor 22 mensen en een bal en dat er verderniets is. Bij PSV zag ik heel snel in dat er juist heel veel meer is naasthet voetbal, de druk van de club en de buitenwacht bijvoorbeeld.

'Ik ging meer en meer piekeren en kwam moeilijk los van het gevoel datik mensen, die zulke hoge verwachtingen van me hadden, teleurstelde doorniet uit te groeien tot een vaste international. Dus ging ik me verdedigen,uitleggen waarom ik misschien niet deed wat van me werd verwacht.'

Faalangst heeft hem nooit parten gespeeld. Hij weet dat hij zijn besteprestaties leverde als de druk het grootst was. 'Die spanning is wat ik nuzelfs soms mis.' Er is gezegd dat hij te lief was voor dit metier. Of tebeschermd zou zijn opgevoed, of domweg te sociaal.

'Daar kan ik niet zoveel mee. Ik ben wie ik ben, ik kan mezelf nietverloochenen. Je had meer met je vuist op tafel moeten slaan, hoor ik dan.Maar ik kan juist heel goed voor mezelf opkomen en ik schuw de confrontatiemet de trainer echt niet, ook nu niet bij Heerenveen.'

Zes jaar PSV werd, zoals hij het zelf omschrijft, 'een gouden tijd'.Daarna ontdekte hij het plezier van topvoetbal in de Spaanse competitie engenoot hij van het leven in het buitenland.

'Ik had het niet willen missen. Vier trainers in een jaar, die allemaalzeven nieuwe spelers meenamen. Alles kon. Het belang van winnen is me daarwel duidelijk geworden, net als de wankelmoedigheid van Spaanse trainersdie hechten aan hun rituelen en voor wie desondanks heel veel respect is.'

Hij had langer willen blijven, maar verhuisde naar Heerenveen dat aleerder zijn sympathie verwierf door de aanwezigheid van voorzitter Riemervan der Velde en trainer Gertjan Verbeek. Met de in Heerenveen werkzamesportpsycholoog Paul van Zwam sprak hij voor het eerst expliciet over zijngevoelens.

Het gesprek hielp hem over een drempel. 'Het is zoals het is, ik kan erniets meer aan veranderen. Ik hoef mezelf niets te verwijten, want ik heballes gedaan wat ik kon doen om te slagen. Ik vermoei mezelf ook niet metde vraag of ik meer kans had gehad als ik destijds voor Ajax of Feyenoordhad gekozen. Ik had PSV gewoon niet willen missen.

'Bovendien wil ik niet praten alsof alles voorbij is. Met mijn 28 jaarkan ik nog wel even mee. Wel is het zo dat plezier in het werk mijnbelangrijkste drijfveer is geworden om tot goede prestaties te komen. Mijnvriendin Inge verwacht in januari ons eerste kind, dat is nu vooral heelbelangrijk voor me.'

Voetballend zou hij weer graag zijn kans krijgen in een wat aanvallenderrol. 'Daar ligt mijn extra-kwaliteit', zegt hij stellig. Ondanks allesvindt hij dat hij is gegroeid als voetballer.

De komende UEFA Cup-duels van Heerenveen spreken hem aan: 'Hetbelangrijkste voor mezelf is dat ik op mijn manier alles uit mijn sportievecarrière ga halen wat er in zit en tegelijkertijd een gelukkig mens ben.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.