'Door onze broertjes leven we toch een beetje onze profdroom'

Hun jongere broers honkballen voor miljoenen in de Major League in de VS. Johnny Gregorius en Ardley Jansen (beiden 34) spelen deze week met Curaçao in Rotterdam. Weemoed om gesneefde carièrres in de topsport.

Ardley Jansen ziet Dwayne Kemp van Nederland met een sliding op zich afkomen.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Aan de contrasten met de levens van hun broertjes zijn ze wel gewend, zeggen Johnny Gregorius (34) en Ardley Jansen (34). Die zijn er nou eenmaal als je jongere broers vedetten in de Amerikaanse tophonkbalcompetitie Major League zijn. Een miljoenensalaris, zoals Didi Gregorius en Kenley Jansen? Nee. Tienduizenden Amerikanen die elke avond hun namen scanderen? Ook niet.

Ook vijfsterrenhotels kunnen ze vergeten. Het Van der Valk-hotel om de hoek bij de Rotterdamse honkbalclub Neptunus is deze week hun thuis. Jansen en Gregorius zijn spelers van Curaçao op het honkbaltoernooi World Port Tournament. Het tweejaarlijkse invitatietoernooi is een van de weinige toernooien waaraan Curaçao onder eigen vlag kan deelnemen.

All Star

Het eiland beschikt niet over een olympisch comité, dus de beste spelers van Curaçao komen uit voor het Nederlandse koninkrijksteam. Zondag speelden Jansen en Gregorius voor de verandering tegen Nederland. Zonder de besten van het eiland verloor Curaçao na vier extra innings met 10-7. Het onderstreepte vooral dat het geboorte-eiland van Jansen en Gregorius overloopt van honkbaltalent.

Hun broers zijn er toonbeelden van. Kenley Jansen (29) is een van de beste werpers in de Major League. Sinds januari is hij de best betaalde Nederlandse sporter nadat hij zijn contract bij topclub Los Angeles Dodgers met vijf jaar had verlengd voor 80 miljoen euro. Didi Gregorius (27) is sinds 2015 basisspeler bij de New York Yankees, met een waarde van 3,4 miljard euro een van de grootste sportclubs ter wereld.

Zo af en toe stappen ze in het leven van hun jongere broers. Ardley Jansen vliegt na het World Port Tournament meteen door naar Miami voor de All Star Game (wedstrijd met beste spelers uit de Major League) waaraan Kenley hoogstwaarschijnlijk deelneemt. Op bezoek in Los Angeles krijgt hij van de Dodgers steevast een vip-behandeling. Dan zit hij opeens op de tribune tussen de Hollywoodsterren.

Ardley Jansen mist een slag.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Twee druppels water

Johnny Gregorius is een bekende in Yankee Stadium, met name omdat hij als twee druppels water op zijn broertje lijkt. Gregorius: 'Ben jij de broer van Didi? Good player!', zeggen de stadionbeveiligers. Ik grap dan altijd: 'Dat vind je nu, tot hij een keer slecht speelt.' Zo is honkbal ook.'

Aan een tafel in de lobby van hun hotel spreken Jansen en Gregorius enthousiast over hun broers. Ze zijn trots. Ze hoefden ze nooit met beide benen op de grond te houden. Ook niet nu ze multimiljonair zijn. Jansen: 'Kenley is geen high society geworden, ofzo. Geld of roem kan mensen veranderen. Dat geldt niet voor ons. Het leven is hoogstens wat makkelijker geworden.'

Gregorius knikt instemmend. 'Als ze ergens mee kunnen helpen, doen ze dat graag.' Jansen betaalde de trainingsoutfits voor het nationale team van Curaçao. Gregorius financierde de wedstrijdtenues en petten. Een andere Curaçaose Major Leaguer, Jonathan Schoop, regelde de schoenen.

Johnny Gregorius (met camera) heeft een dag vrij gekregen van zijn coach en kwam tegen Nederland niet in actie.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

De band met hun bekende broertjes is hecht. Ze zijn net zo close als toen ze opgroeiden op Curaçao, toen er iedere dag en overal werd gehonkbald. In huis, bijvoorbeeld, met bierdopjes als ballen en een bezemsteel als knuppel. Of anders op de hobbelige zandvelden van het eiland.

Ook Ardley Jansen en Johnny Gregorius waren getalenteerd. Jaren eerder dan hun jongere broers proefden ze van het leven als honkbalprof. Gregorius toen hij als 18-jarige werper door Major Leagueclub Baltimore Orioles werd gescout. De club stalde hem eerst bij een team in Venezuela.

Een jaar later zeiden de Orioles dat hij zich kon opmaken voor een carrière in Amerika, maar de club meldde problemen met de aanvraag van zijn werkvisum. Gregorius' moeder werd achterdochtig en hield haar zoon op Curaçao. De Orioles plaatsten hem op een zwarte lijst, waarmee zijn profcarrière eindigde. Hij werkt nu veertien jaar als immigratieambtenaar in de haven van Willemstad.

Rust, regelmaat en hard werken

Ardley Jansen kwam als 17-jarige terecht bij Atlanta Braves. Zeven seizoenen speelde hij voor minor leagueclubs in competities onder de Major League. Tot de Braves hem ontsloegen, het lot van de meeste spelers met een profdroom in de VS. De Amerikaanse honkbalwereld is keihard, de concurrentie is gigantisch.

De lessen die ze leerden, drukten ze bij hun broertjes op het hart. Johnny Gregorius tipte zijn broer alleen in te gaan op een aanbod van een club als ze hem meteen naar de VS haalden. Ardley Jansen benadrukte bij zijn broer het belang van discipline. Jansen: 'Mensen vragen me vaak waarom ik het niet heb gehaald. Laat ik eerlijk zijn: toen ik prof was, feestte ik veel. Ik ging laat naar bed. Kenley deed het anders. Hij rustte acht uur per dag en doet dat nog steeds. Hij feest of drinkt niet en heeft het gehaald.'

Het honkballeven van hun broers draait om rust, regelmaat en hard werken. Spaarzame vrije tijd gaat op aan spelen op de PlayStation. Jansen, lachend: 'Geen honkbalspellen trouwens. Kenley speelt alleen maar basketbalgames.'

Gregorius: 'Hetzelfde geldt voor Didi. Ze zijn al de hele dag bezig met honkbal. Het is goed soms afstand te nemen.' Of ze met al die wijsheid achteraf weleens weemoedig terugkijken op hun eigen honkballoopbaan? 'Er is altijd spijt', zegt Gregorius. 'Wat als ik was doorgegaan? Ik zal het nooit weten. Ons voordeel is dat we via onze broertjes toch een beetje onze profdroom leven.'

Ardley Jansen van wordt geraakt bij een sliding van Dwayne Kemp van Nederland.Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden