Column Willem Vissers

Doe het, trainer Ancelotti. Stop met de show

Oerwoudgeluiden in een stadion om een donkere voetballer racistisch te bejegenen. Dat het nog kan, dat het nog gebeurt in bijna-2019. Het voltrok zich in Italië deze keer, maar niemand hoeft te denken dat Italië de vrijplaats is van racisme.

Kalidou Koulibaly is een schitterende verdediger van Napoli. Geboren in Frankrijk, met wortels in Senegal. Een deel van de supporters van Internazionale, behorend tot de zogenoemde harde kern, beledigde hem tot diep in zijn ziel tijdens de topper van vorige week in Milaan, waarin hij nog de rode kaart kreeg ook. De burgemeester van Milaan veroordeelde de aanhang om zijn gedrag, Inter mag voor straf twee duels geen publiek ontvangen. Alleen: het probleem is daarmee niet opgelost.

Racisme is overal. Het kruipt als olie tot in de haarvaten van de maatschappij en nestelt zich in menig gedachte. Soms blijft het onderhuids, dan weer barst het naar buiten. Het stadion is ook de spreekbuis van maatschappelijke onvrede, waar meningen elkaar versterken als supporters bij elkaar klitten. De anonimiteit van de massa biedt de racistische schreeuwers bescherming. Apen- of oerwoudgeluiden, zo is het gebral gaan heten door de jaren heen. Het zijn helaas meer dan oprispingen. Het zijn gedachten, overtuigingen, al dan niet aangewakkerd door politiek en angst.

Italië is het eerste opvangland voor menige migrantenstroom uit Afrika. In Italië is de angst voor nieuwelingen mogelijk groter dan elders en winnen de ideeën van rechtse leiders aan populariteit. En bijna iedere zwarte voetballer, hoe populair ook, heeft zijn verhaal over racisme.

De voetbalwereld is soms een modelmaatschappij. In weinig sectoren is het werkveld zo gevarieerd gekleurd als in de sport. Kijk naar bijna elke grote voetbalploeg, als mengelmoes van mooie mensen. Zie het heerlijke Liverpool, dat de eerste landstitel sinds 1990 dichterbij ziet komen, met de donkere Nederlanders Wijnaldum en Van Dijk, met de joyeuze dribbelaar Mané uit Senegal, met de Egyptenaar Salah, met Keita uit Guinea, met de witte Britten Milner en Henderson en de donkere Brit Alexander-Arnold, met de witte Braziliaan Becker en de donkere Braziliaan Firmino. Natuurlijk, zij hebben talent, zij hebben een goede baan, maar het is mooi hoe zij het voorbeeldig samen doen in hun mini-maatschappij.

Koulibaly kreeg steun vanuit de hele voetbalwereld, onder de hashtag #notoracism. Hij zei trots te zijn als Napolitaan, Fransman, Senegalees en vooral als mens. Teamgenoot Mertens postte een foto van een omhelzing met Koulibaly, met de mededeling dat de verdediger één van de mooiste mensen is in zijn kennissenkring, en dat hij vooral zichzelf moet blijven. En Salah, bijna een icoon van verbinding, twitterde: There is no place for racism in football. There is no place for racism anywhere at all.

De scheidsrechter verzuimde de wedstrijd te staken. Trainer Carlo Ancelotti van Napoli beloofde dat hij bij een volgende keer van het veld zal stappen met zijn elftal. Doe het in 2019, Carlo en co! Alsjeblieft. Gewoon vertrekken. Een tijdje stoppen met de show. Totdat het gebral voorbij is.

Reageren? w.vissers@volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.