Wimbledon Djokovic

Djokovic toont binnenkant ziel als geruisloze, stijlvolle nummer 1 met historisch besef

Bijna geruisloos heeft Novak Djokovic zich de laatste weken door het grandslamtoernooi op Wimbledon bewogen. Hij kan zich opmaken voor zijn vijfde titel. Met aan zijn zijde, heel opmerkelijk, een van de luidruchtigste tennissers uit de geschiedenis: Goran Ivanisevic.

Novak Djokovic na zijn zege op Roberto Bautista Agut. Beeld Getty

Ook als hij wisselvallig speelt, benadert Novak Djokovic de perfectie als hem het mes op de keel wordt gezet. Een rally van 45 slagen in de halve finale tegen Roberto Bautista Agut is de adembenemende reis door de ziel van de nummer 1 van de wereld. Het is alsof Djokovic uit een waterput omhoog kruipt. Theatraal legt hij zijn rechterhand achter zijn oor. Zagen jullie dat punt? Daarom sta ik als titelverdediger weer in de finale op Wimbledon.

Djokovic had de ideale loting en bleef daarom keurig onder de radar. Kohlschreiber, Kudla, Hurkacz, Humbert, Goffin en in de halve finale Bautista Agut, die eigenlijk een vrijgezellenfeest op Ibiza had gepland; de 32-jarige Serviër lijkt zich evenals vorig jaar geruisloos te herstellen van een minidepressie op Roland Garros.

In 2018 had Djokovic zichzelf bij zijn comeback na een elleboogoperatie te veel onder druk gezet en werd hij in Parijs al in de kwartfinales uitgeschakeld. Vorige maand verloor Djokovic onder bizarre omstandigheden de halve finale tegen Dominic Thiem, die door het slechte weer over twee dagen was uitgesmeerd.

Zo werd een tweede ‘Nole Slam’, waarbij hij wederom alle vier grandslamtitels in zijn bezit zou hebben, voorkomen. Djokovic speelde al maanden stroef, na een bliksemstart in Australië. Hij oogde flets en afwezig tijdens het Amerikaanse hardcourtseizoen en erkende dat hij te veel in beslag werd genomen door de ‘tennispolitiek’.

Ook op Wimbledon wordt Djokovic als voorzitter van de spelersraad van de Association of Tennis Professionals (ATP) geconfronteerd met de onvrede bij zijn collega’s. Zo stapten diverse spelers, onder wie Robin Haase, uit de spelersraad. Djokovic moest zich op Wimbledon verantwoorden voor de steun aan zijn Amerikaanse vriend Justin Gimelstob, die de council onder grote druk had verlaten na een molestatie.

Gimelstob had zijn schuld erkend zonder dat een rechtszaak volgde, maar Djokovic bleek daarvan niet op de hoogte. Ook zou hij een andere visie hebben op de vorming van de nieuwe ATP World Team Cup in 2020 en het aanstellen van een nieuwe ATP-directeur dan de meeste spelers. Niet voor het eerst mist Djokovic de gunfactor, het noodlot van de man die de hegemonie van Federer en Nadal doorbrak.

Novak Djokovic laat zich even gaan in de halve finale op Wimbledon. Beeld AFP

Djokovic is in veel opzichten de stijlvolle kampioen met historisch besef. Het past dus bij hem dat hij zich op Wimbledon na Boris Becker en Andre Agassi laat bijstaan door een andere grootheid. Toch is zijn tijdelijke samenwerking met Goran Ivanisevic, die na drie verloren finales in 2001 met een wildcard Wimbledon won, in verschillende opzichten pikant en opvallend. En lijkt hij tevens de fans te paaien door de helden van vroeger te eren.

Natuurlijk maakt Ivanisevic niet het verschil op Wimbledon, betoogde Patrick Mouratoglou, coach van Serena Williams, op de BBC. Djokovic vertelde op Wimbledon over zijn eerste ontmoeting met Ivanisevic, op de tennisacademie van Niki Pilic in Duitsland. Hij fungeerde min of meer als ballenjongen en haalde zelfs eten voor het illustere servicekanon.

Verzoening

De relatie met Ivanisevic is ook een soort verzoening met het verleden, opperde drievoudig Wimbledonkampioen en commentator John McEnroe. Ivanisevic is het boegbeeld van Kroatië, het enfant terrible dat de jonge republiek na de burgeroorlog in het voormalige Joegoslavië een nieuw gezicht gaf. Begin jaren negentig ageerde Ivanisevic fel tegen de Servische agressie in een allesverwoestende burgeroorlog.

Zijn bevrijding op Wimbledon in 2001 werd in Split gevierd als de bevestiging van het bestaansrecht van Kroatië. Ivanisevic had zich twintig jaar geleden niet kunnen voorstellen dat hij ooit tot het Servische kamp zou behoren. Glimlachend vertelde Djokovic dat hij zijn jeugdidool geregeld in de spelersbox bij zijn tegenstanders had zien zitten. Zo was Crazy Goran de laatste jaren de coach van zijn landgenoot Marin Cilic.

Nu zit de grijzende Ivanisevic naast hoofdcoach Marian Vajda, die zich vorig jaar wederom ontfermde over een dolende Djokovic. Met Becker won Djokovic tussen 2014 en 2016 zes grandslamtitels, waaronder twee op Wimbledon. Agassi was een tijdelijke gids, maar de Amerikaan erkende dat hij het zelden eens was met zijn pupil. Vorig jaar werd Team Djokovic in ere hersteld en sinds Wimbledon 2018 regeert hij het tennis als in zijn beste jaren.

Pijnigen

Bautista Agut had Djokovic dit seizoen weliswaar twee keer verslagen, in zijn eerste halve finale op Wimbledon kon de 31-jarige Spanjaard hem slechts anderhalve set pijnigen. Met een vlijmscherpe return op het eerste punt had Bautista Agut de toon gezet, maar pas in de tweede set drukte hij Djokovic met zijn vlakke slagen achteruit. De titelverdediger ploeterde, mopperde en leek zijn forehand kwijt.

En toen was daar die allesbepalende rally, bij een 4-2-voorsprong voor Djokovic en het tweede breakpoint voor Bautista Agut in de derde set. Het was een slagenwisseling die je vroeger op gras niet zag, gravel- of hardcourttennis vanaf de baseline. Djokovic moest keepen, zoals alleen hij dat kan. Glijden doen tennissers normaal gesproken alleen op gravel, de ‘splitstep’ en de spagaat van Djokovic op gras zijn fameus.

Bautista Agut stuurde, had lengte in zijn slagen, maar kon de genadeslag niet uitdelen. Het publiek begon te giechelen. Zagen ze een eindeloze slagenwisseling? De apotheose was een backhand langs de lijn van Djokovic, als een messteek die Bautista Agut in het hart trof.

De afloop was onvermijdelijk. Djokovic won (6-2, 4-6, 6-3, 6-2) en gaat op voor zijn vijfde titel op Wimbledon, gesouffleerd door Ivanisevic, die in zijn stormachtige carrière de lijdensweg van de toptennisser vertolkte. Dat levensverhaal zal Djokovic als geen ander hebben herkend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden