Discipline en zakelijkheid gaan boven 'Joga Bonito'

Ondanks goede resultaten wordt Dunga, coach van Brazilië, bekritiseerd. Waar is het mooie spel?..

Winnen is niet genoeg als je coach bent van Brazilië. En als je iemand dat níet hoeft voor te houden, dan is het wel Carlos Caetano Bledorn Verri, beter bekend onder zijn artiestennaam Dunga.

Nadat hij de Copa America (2007) en de Confederations Cup (2009) al won, leidde hij de selecção naar de laatste acht van het WK. Maar er is geen collega in Zuid-Afrika die meer kritiek te verduren heeft gekregen dan de trainer die in eigen land wordt vervloekt.

Op de eerste plaats van de klachtenlijst staat het verwijt: Brazilië voetbalt niet zoals het eigenlijk zou moeten doen, namelijk frivool, offensief en met het doel het publiek te vermaken.

Klacht nummer twee: Dunga had zowel Ronaldinho als Alexandre Pato van AC Milan moeten selecteren. Klacht nummer drie: het ontbreken van de grote talenten Ganso (20) en Neymar (18) van Santos is een grote omissie in de WK-selectie. En dan hebben we alleen nog de hardnekkigste klachten behandeld.

Wie denkt dat de kritiek zich beperkt tot de Braziliaanse media, zou voor de gein eens wat vaste volgers moeten spreken. Uit alle hoeken wordt namelijk op de conservatieve denker Dunga (46) geschoten.

Carlos Alberto, de aanvoerder van de gouden ploeg uit 1970, zegt niet te genieten van de ‘Goddelijke Kanaries’. Daarin kreeg hij bijval van andere cracks uit het verleden, zoals Tostao en Socrates. Tostao is in Zuid-Afrika aanwezig als analist en schrijft columns die worden gespeld.

Ook Formule 1-coureur Felipe Massa uitte kritiek. En president Lula da Silva was ontstemd over het ontbreken van Ronaldinho. Dan kan je wel in de kwartfinales van het WK staan, en al twee prijzen hebben gewonnen sinds je aantreden in 2006 – voor de liefhebber is dat dus niet genoeg.

Elke keer als er weer een giftige pijl zijn kant op wordt geschoten, volstaat Dunga met de opmerking: ‘Iedereen heeft zijn voorkeur en dat mag.’ Klaar. Over. Einde discussie. Hij is nu eenmaal geen man die overdreven enthousiast wordt van het zogeheten Joga Bonito. Dat was hij al niet toen hij zelf nog de aanvoerdersband droeg en de wereldbeker in 1994 in Amerika aan het volk toonde.

Dunga, Portugees voor Dopey, een van de dwergen uit Sneeuwwitje, een bijnaam die een oom hem gaf omdat hij aanvankelijk maar niet groeide, is een man van discipline. Taken horen uitgevoerd te worden, trucjes zijn voor het schoolplein of het strand.

De man die 91 interlands speelde, en daarin zes keer scoorde, werd deze week in bescherming genomen door de defensieve middenvelder Gilberto Silva. ‘Ik heb veel artikelen gelezen, waarin wordt getracht Dunga en zijn werkwijze te veroordelen, maar hij doet wat het beste is voor deze ploeg. We hadden slechte ervaringen tijdens het laatste WK. Daarmee is hij aan de slag gegaan en alle spelers staan achter hem.’

Tijdens het vorige WK, dat van 2006 in Duitsland en waarin Brazilië in de kwartfinales werd uitgeschakeld door Frankrijk, waren orde en discipline ver te zoeken.

Trainingen waren doorlopend toegankelijk voor iedereen. Spelers arriveerden te laat, omdat ze nog interviews stonden te geven. En de grote sterspeler van het moment, Ronaldinho, gaf niet thuis.

Daarin moest dus verandering komen en dan ben je bij Dunga aan het juiste adres. Tijdens dit WK in Zuid-Afrika stuurde hij de pers al eens weg, omdat hij op het laatste moment had besloten dat hij ze liever niet langs de lijn zag staan.

Over de reacties maakte hij zich geen zorgen. ‘Als ik zou reageren op elk stukje kritiek, dan was ik er slecht aan toe’, zei hij eerder dit WK. En de discussie over het ontbreken van sierlijk spel bij de Brazilianen staakte hij al drie jaar geleden, na de winst van de Copa America.

‘Als we voor die stijl kiezen, dan blijven we waarschijnlijk wéér 24 jaar zonder wereldtitel, zoals in de periode tussen 1970 en 1994. De Europeanen vieren dan feest, terwijl wij zullen lijden.’

En daar zit Dunga dus niet op te wachten. Zijn Brazilië mag dan niet het Brazilië zijn waarnaar de voetballiefhebber snakt – als hij op 11 juli ook als coach de wereldbeker mag kussen, is dat het enige dat telt.

Toch wilde Tostao hem nog één ding voorhouden. ‘Dunga zal nooit begrijpen dat Tele Santana, de bondscoach tijdens de WK’s van 1982 en 1986, twee wereldtitels verloor en desondanks wordt herinnerd als een van de beste coaches.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden