Die verkeerde waxbeurt is nu verleden tijd

Met een nieuwe serviceman begint snowboardster Nicolien Sauerbreij vrijdag in Landgraaf aan het olympische seizoen. Bij de Spelen in Turijn mag ze niet langer het middelpunt van alle spot zijn....

De leek begreep er niets van en rolde in 2002 schuddebuikend van het lachen van de bank. Hij had al veel excuses gehoord, maar dit sloeg alles. Een of andere Nederlandse snowboardster zou haar olympische optreden in Salt Lake City hebben verprutst omdat haar serviceman, nota bene een Oostenrijker, haar board met verkeerde wax had ingesmeerd. Om te gillen was het geweest.

Maanden later hadden de mensen het er destijds nog over. En Nicolien Sauerbreij, spontaan als ze is, deed haar verhaal voor de zoveelste keer. Dan legde ze nog maar eens uit dat het niet haar schuld was geweest dat het mis was gegaan in Utah en dat zij er ook meer van had verwacht.

Wat het ergste is dat haar van het olympische debuut bijstaat? Dat mensen haar niet geloofden en dat ze daardoor het middelpunt van alle spot werd. Daar kreeg ze op een gegeven moment genoeg van. Ze wilde het allemaal best uitleggen, maar als de mensen hun eigen verhaal klaar hadden en haar zonder kennis van zaken tegenspraken, kapte ze het gesprek af. ‘Ik kon praten als Brugman. Weet je hoe het voelt om voortdurend uitgelachen te worden?’

Volgens haar vader en trainer, Maarten Sauerbreij, is zijn dochter in die dagen twee jaar ouder geworden. Hij lag er weken wakker van dat de onervaren en onbekende serviceman Björn Ostermann stroop had gesmeerd onder het snowboard, waardoor zij de risee van de Nederlandse wintersport werd.

Zelf zegt de 26-jarige snowboardster: ‘Ik ben wantrouwender geworden. Vroeger was ik goed van vertrouwen. Maar ik heb geleerd dat niet iedereen het goed met je voor heeft.’

Ook op de piste werd ze meedogenlozer. Terwijl Sauerbreij als 18-jarig groentje de toenmalige wereldkampioene in een onderling duel eens liet winnen omdat ze vond dat het zo hoorde, begrijpt ze nu dat vriendschap in de topsport uiterlijke schijn is. ‘Vroeger dacht ik: arme zij, wat erg dat ze is gevallen. Nu denk ik: het is best met je, dat is weer een concurrent minder. Daarin ben ik harder geworden. De hele maatschappij vraagt ook dat je harder bent. Ik ben er nu beter tegen gewapend.’

Het moet volgende week in Sölden leiden tot olympische kwalificatie. Daar moet ze bij de parallelreuzenslalom bij de beste twintig eindigen om vormbehoud te tonen en zich als eerste Nederlandse te plaatsen voor de Winterspelen van Turijn. Dat mag geen probleem zijn.

In Landgraaf opent de Amsterdamse vrijdag haar winterseizoen op de overdekte skibaan van Snowworld. Daar zal bij de wereldbeker parallelslalom voor het eerst duidelijk moeten worden of de samenwerking met haar nieuwe serviceman aan de hoge verwachtingen voldoet.

Sauerbreij is voorlopig dolenthousiast over de Canadees Mike Kairys, die jarenlang de Amerikaanse en Canadese selecties begeleidde en Piccabo Street en Tommy Moe als belangrijkste protégés heeft, en met wie ze pas twee weken samenwerkt. ‘Ik weet zeker dat hij heel waardevol voor mij zal zijn’, zegt Sauerbreij, die een deel van zijn salaris voor haar rekening neemt.

In april van dit jaar zette de familie Sauerbreij de Fin Jauni Heino aan de dijk. Hij voldeed wel, maar was meer niet dan wel aanwezig bij de wedstrijden waarin de oudste Sauerbreij hem het hardste nodig had. ‘Dan had ik een hotel voor hem geboekt, meldde hij zich op het laatste moment af en kreeg ik er nieuwe problemen bij. Moest ik ineens een eigen wax-koffer meenemen naar Japan, belde ik hem om te vragen wat ik moest gebruiken, kreeg ik hem niet aan de lijn. Uiteindelijk stond ik uren in het wax-hok, wetende dat ik het niet top deed, in elk geval niet goed genoeg voor wat ik wil.

‘Zoiets kun je er in een olympisch seizoen niet bij hebben. Niet weer.’ Sauerbreij zegt met gevoel voor humor daar nu alles van te weten. In Turijn mag ze niet langer het middelpunt van alle spot zijn. Dat is, naast een klassering in de topacht, voorlopig de belangrijkste olympische ambitie.

Sauerbreij kan alleen daar de herinnering aan Salt Lake City uitwissen. Want dat ze een paar maanden na het olympische debacle een wereldbekerwedstrijd in Chili won, was goed voor haar zelfvertrouwen. Maar het grote publiek weet dat allang niet meer.

Weet je wat haar het meeste aansprak in Kairys? Toen Sauerbreij over Salt Lake wilde vertellen, maande de Canadees haar tot stilte. Daar wilde hij niets over weten. ‘Weet je wat hij zei? Laat lekker zitten joh, we gaan samen gewoon een mooi seizoen tegemoet. Toen wist ik genoeg.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.