Derde keer moet raak zijn voor hockeyvrouwen

Al in de kwartfinales van het olympische hockeytoernooi staat de klassieker tussen Nederland en Argentinië op het programma. Het voelt in Rio de Janeiro als een eerste finale voor het vrouwenteam, dat de groepsfase zaterdag afsloot een 2-0-zege op Duitsland. Sinds het WK in 2014 hebben de hockeysters geen grote wedstrijd meer gewonnen. Een geheim codewoord moet de ban breken.

Hockeysters vieren een doelpunt tegen Duitsland Beeld getty

Finale 1: Londen 2015

Voor Naomi van As was de Champions Trophy in Londen een reis naar een pijnlijk verleden. Op hetzelfde veld viel de ploeg in 2015 tijdens de EK-finale tegen Engeland uit elkaar. Uitgerekend in haar 200ste interland kreeg Van As een gele kaart, waardoor het team in ondertal verder moest. Het paste in het beeld van een ploeg, waarin de harmonie ontbrak.

Het rommelde in de selectie, de toenmalige bondscoach Sjoerd Marijne zou de routiniers te opzichtig hebben geprikkeld. Van As wil er niet te diep op ingaan. In één zin formuleert ze haar dilemma van 2015. 'Ik moet mijn ding kunnen doen en niet ergens heen worden geduwd. Dat werkt niet.

'Het overkwam ons nooit dat we een voorsprong van 2-0 weggaven. De onmacht was pijnlijk, we wisten niet hoe we het moesten oplossen. Het was eilandjeshockey, we gingen niet dezelfde kant op. We zijn ver teruggevallen, soms heb je dat nodig. Voor mij is het belangrijk dat het goed zit in de groep, dat geeft me veel energie. Dat miste ik tijdens het EK.'

Finale 2: Londen 2016

Zonder de geblesseerde aanvoerder Maartje Paumen misten de hockeysters een leider in de finale van de Champions Trophy tegen Argentinië. 'Het slaat nergens op', zegt Paumen. Toch nam niemand haar rol over en stonden te weinig speelsters op. 'Klopt, maar met zoveel kwaliteit in de selectie mag het ontbreken van een speelster niet doorslaggevend zijn.

'Wie de leiding neemt, mag geen discussie zijn. Nu herkent de groep het ook, maar we hadden geen plan. Uit goede wil gingen speelsters het zelf oplossen met nog meer individuele acties. Iedereen dacht het verschil te kunnen maken, maar niet samen.'

Finale 3 om 00.30 uur in rio

In het sfeerloze stadion in Deodoro leed de ploeg aan dezelfde kwaal. 'Oranje onwaardig', noemt Van As de remise (1-1) tegen Nieuw-Zeeland, toen het Nederlandse team vrijdag wederom de regie kwijt was. Het had gedonderd in de kleedkamer. Van As: 'De verbinding in het team ontbrak. We hebben met en zonder de staf de videobeelden bekeken. Soms kun je beter een pets in je gezicht krijgen dan een schouderklopje. Dit kon niet.'

Paumen: 'Je zult een codewoord horen, dat ik niet ga verklappen, als het nodig is om anders te spelen. De code is een teken dat het niet loopt.'

Controle is het devies om te voorkomen dat de ploeg wederom verkrampt. 'Je merkt het aan de sfeer in het veld', aldus Paumen. 'Als het stil wordt, draait het niet. Wanneer we goed spelen, hoor je iedereen praten en coachen. Zodra dat wegvalt, betekent het dat we de controle kwijtraken.

Routiniers

'Dat is het signaal om in te grijpen. Tegen Nieuw-Zeeland hebben we het codewoord voor het eerst gebruikt om meer rust en structuur in het spel te krijgen. Ik hoop dat het in Rio niet meer nodig is.'

Van As: 'Argentinië draait moeizaam in Rio, tegen ons zullen ze met veel passie spelen. Die meiden maken er graag een oorlog van, daar krijg ik wel energie van. Je slaat jezelf toch voor je knar als je na afloop moet opbiechten dat je wel iets harder had kunnen lopen?'

Heeft ook bondscoach Alyson Annan te lang vastgehouden aan de routiniers of voltooit het Nederlandse team onder hun leiding een gouden trilogie in Rio? Paumen: 'Die twijfels hebben we over onszelf afgeroepen. Als je twee jaar geen prijs wint, ben je dan nog wel de beste ploeg? We kunnen nog zo mooi hockeyen, we worden afgerekend in de finales. We geven nu in de slotfase nog te veel kansen weg. We moeten tegen Argentinië messcherp zijn tot de laatste seconde.'

De 33-jarige Van As wil afscheid nemen met een derde gouden medaille op rij. 'Het zou zo vet zijn. Ik droomde al voor ons vertrek naar Rio van de Spelen. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar in die droom speelden we de finale. Daarna is het voor mij klaar bij het Nederlandse team. Maar met minder dan goud neem ik geen genoegen.'

Aanvoerder Maartje Paumen Beeld anp
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden