Denksporters heersen in Wallonië Casagrande had niet mogen winnen

De 64ste Waalse Pijl was zo'n wielerwedstrijd met een winnaar die absoluut niet de sterkste van de dag was. Vonden, uiteraard, de verliezers....

Men begrijpt: de sterkste van de dag was Jalabert zelve. Hij werd derde op acht seconden, had vermoedelijk inderdaad 'makkelijk' kunnen winnen, maar deed dat domweg niet. Dat deerde de sterkste van de dag zogenaamd niet maar hij wilde het na afloop wel even gezegd hebben.

Men vraagt zich af: waarom deed de sterkste van de dag dan niet gewoon een klein beetje meer zijn best om te winnen? Stond er nog een rekening open? Moest die zwakke winnaar Casagrande ook eens wat gegund worden? Heeft Jalabert er misschien schoon genoeg van om altijd maar weer de sterkste van de dag te zijn en altijd maar weer te winnen?

Soms vertoont wielrennen trekjes van een denksport. Zoals gisteren in de Waalse Pijl, de traditionele opwarmer voor de wereldbekerwedstrijd Luik-Bastenaken-Luik (zondag). Niet de benen, maar het tactisch gezever bepalen het verloop van de koers. Er reed weer een legertje pokerspelers in het rond en eenieder wachtte weer op actie van eenieder. En na afloop hebben ze in hun analyses over hoe ze weer op briljante wijze hebben verloren allemaal gelijk.

Echt gelijk heeft de winnaar en die heette gisteren Francesco Casagrande. De 29-jarige Italiaan had op dertien kilometer van de finish genoeg van het tactische steekspel, greep de beklimming van de Côte de Ahin aan om de andere favorieten in de steek te laten, dook op koplopers Merckx en Verbrugghe en hield die twee Belgen en de rest in de laatste beklimming van de gevreesde Muur van Huy (stijgingspercentage twintig) achter zich.

Waar de verliezers, Jalabert, Rebellin en vooral ook de Raboploeg en Telekom, uitvoerig hun verhaal deden had Casagrande het vervolgens druk met de bloemen, de champagne en de handdruk en lovende woorden van Jean-Marie Leblanc, baas van de Tour de France en organisator van de Waalse Pijl. Leblanc met Casagrande op het podium leverde een mooi beeld op. De Tourdirecteur houdt niet van dopingzondaars en Casagrande was er zo een.

In de lente van 1998 werd de Toscaan betrapt op het gebruik van testosteron en kort nadien op nog wel meer. Hij ontkende uiteraard, procedeerde tegen strafmaatregelen, won in augustus van dat jaar nog even de klassieker van San Sebastian om vervolgens voor negen maanden te worden geschorst.

Juist op tijd keerde de kopman van Vini Caldirola weer terug in het peloton. Zijn ploeg kreeg juni 1999 een wildcard voor deelname aan de Tour. Enkele dagen later kreeg de ploeg van Leblanc te horen dat het feest niet doorging: een nieuwe dopingrel bij Vini Caldirola (ditmaal rond Gontchar) deed Leblanc besluiten Casagrande en de zijnen van de startlijst te schrappen.

Zo boos en teleurgesteld was Francesco Casagrande dat hij onmiddellijk de Ronde van Zwitserland won. En twee maanden nadien opnieuw de klassieker van San Sebastian. Om met Laurent Jalabert te spreken: 'Casagrande is zeker een groot renner.'

Maar. . . de Waalse Pijl had hij gisteren kennelijk niet mogen winnen. Die tweehonderd kilometer lange wedstrijd werd gedomineerd door een ultra-lange vlucht van de Brit Boardman en de Litouwer Rumsas. Een almaar cijferend peloton liet de twee 170 kilometer voorop rijden. Het was de Raboploeg die het na 120 kilometer koers te gortig werd.

Maarten den Bakker doorbrak het collectieve gepoker en zette, in gezelschap van de Australiër White, de achtervolging in. Den Bakker, vorig jaar nog tweede in de Waalse Pijl, offerde aldus zijn eigen kansen op om de koers open te breken.

Pas twaalf kilometer voor de finish werden de twee vroege vluchters bijgehaald. Waarna Casagrande zich en meest ondernemende toonde. En waarna de sterksten tevens verliezers (Jalabert, Rebbelin) het hoogste woord hadden. Michael Boogerd zag het gekrakeel hoofdschuddend aan. 'Er wordt zó laf gereden!'

Hijzelf kon niet beter. 'Ik was niet super.' Zondag, als 'zijn' klassieker wordt verreden, 'hoopt' Boogerd super te zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.