Deetos aan de hand van Crum opnieuw de beste veldkorfbalclub

Een club die landskampioen veldkorfbal wil worden, doet er goed aan Ben Crum in te huren. De inmiddels in het vak van korfbalcoach vergrijsde Oosterbeker lapte het zaterdagavond weer....

Opmerkelijk is dat Crum in vijf jaar met zijn vierde club kampioen werd. In 1995 met PKC (net als in 1993), in 1996 met DKOD en twee jaar later met Nic., zij het dat hij bij die finale niet fysiek aanwezig was. Hij had de Groningers echter wel klaargestoomd voor het beslissende duel, net als Deetos dit jaar, en met dezelfde gedrevenheid en oog voor het detail.

Deetos legde Oost Arnhem vanaf het begin zijn wil op. Bij 5-5 na een kwartier liep de Dordtse formatie uit tot 11-6 bij rust en hoewel Oost Arnhem na de hervatting een offensiefje ontketende (11-10), kwamen de roodwitten nooit echt in gevaar. Via 14-11 en 17-14 werd het 21-16.

Daarmee ontdeed Deetos zich van een jaarlijks groeiende frustratie die de weg naar het ultieme succes leek te blokkeren. Waar de Dordtenaren sinds 1980 vijfmaal de zaaltitel veroverden, dateerde hun laatste veldkampioenschap van 1943. Dat was destijds geen toevalstreffer, want het was al de zesde veldtitel. Daarna kwam het er echter niet meer van, ondanks een serie van drie finaleplaatsen van 1990 tot 1992. Maar na 56 jaar wachten bekroont Deetos nu zijn tachtigjarig bestaan met een mooi cadeau.

De apotheose van het veldkorfbalseizoen was niettemin een anti-climax. Deetos speelde gedreven, maar niet echt goed. Er waren vrijwel geen fraaie acties en de tweede aanval viel ronduit tegen. De ploeg moest terugvallen op werkkorfbal. Het misstond niet eens; inzet en werklust gaven op slag een sympathiekere uitstraling.

Oost Arnhem stelde daar vooral passiviteit tegenover. 'We zochten te weinig het duel op', zei coach Erik Wolsink, die het zombie-gedrag van enkele spelers de 'nekslag voor ons' noemde. 'Ik ben niet verrast door Deetos, maar mijn spelers vergaten dat het in dit soort knock-outwedstrijden om lef en uitstraling gaat.'

Zo boekte Crum zijn zoveelste succes, maar bij alle glorie op het veld ontbreekt er toch nog iets: succes in de zaal. Tweemaal, met DKOD en PKC, bereikte hij de zaalfinale; twee keer bleef hij met lege handen achter. 'Dat knaagt wel. Ik houd me steeds voor dat dat nog wel komt. Het is afhankelijk van kleinigheden, soms van grotere oorzaken. Bij Deetos zat een zaalfinale er dit jaar niet in; daarvoor was het aantal blessures te groot.'

De absentie van de gekwetste Voshart en Giezen maakte Deetos dit seizoen in de zaal vleugellam. Met beide spelers terug in de gelederen lag het succes ineens voor het grijpen. Die afhankelijkheid van spelers benauwt Crum en nu moet hij komend jaar ook nog enkele spelers missen. Mulder en Sercu gaan terug naar België en de blessuregevoelige Giezen stopt en gaat de Deetos-junioren trainen. Ook twee vaste reserves vertrekken. Crum: 'Dat maakt het moeilijk. Er zullen nog twee spelers en speelsters bij moeten komen.'

Crum onttrok zich aan de vreugdetaferelen. Terwijl de spelers uitbundig op het ereterras dansten, liet hij zich de kampioensmedaille door een reserve in handen frommelen. 'Ik voel me daarboven niet thuis. Ik houd ook niet zo van feestjes. Ik ga maar liever alleen een slokje drinken.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.