Decibels van Utah Jazz kwelling voor de Bulls

Geef de bal aan Michael Jordan, en hij zorgt voor victorie, is de tactiek waarmee Chicago Bulls vier kampioenschappen heeft veroverd....

Van onze medewerker

Tim Overdiek

NEW YORK

Na vier wedstrijden in de NBA-finales is de stand gelijk getrokken (2-2). Zondagnacht versloeg de Jazz voor eigen publiek de verdedigend kampioen met 78-73. Morgenavond vindt opnieuw in Salt Lake City de vijfde wedstrijd plaats, in een serie over vier gewonnen duels. Vrijdag, en indien nodig zondag, worden de laatste twee partijen in Chicago afgewerkt.

De twee zwaarbevochten zeges die Utah Jazz op de onoverwinnelijk gewaande Bulls hebben behaald, vormen geen enkele garantie voor een onverwachte coup in de NBA. Praktisch iedereen, althans buiten de staat Utah, gaat er nog steeds vanuit dat Chicago met een extra krachtsinspanning prolongatie van de titel zal afdwingen.

Dat is tot nu toe het grote probleem geweest voor het superieure team van Jordan en consorten: het gebrek aan zware tegenstand. Na een andermaal subliem seizoen en betrekkelijk eenvoudige oppositie in het naseizoen heeft Chicago Bulls nooit werkelijk op de toppen van zijn kunnen hoeven spelen.

Nu is dan wellicht een geduchte waarschuwing afgegeven door Utah Jazz, dat voor het eerst in de geschiedenis van de club de finales heeft bereikt en dat wil weten ook. Het publiek en de omroepers in de arena zijn zo luidruchtig dat de NBA-leiding het dringende verzoek heeft gedaan om het wat rustiger aan te doen.

Spelers en coaches kunnen elkaar niet langer verstaan als het Delta Center tekeer gaat. Het geluid van een opstijgend jetvliegtuig reikt tot honderd decibel, in het stadion wordt geregeld 115 tot 120 decibel geregistreerd. De NBA schrijft voor dat de meter niet verder mag uitslaan dan 95 decibel.

De oorverdovende opwinding is begrijpelijk. Eindelijk weet Utah de schijnwerpers op zich gericht na jaren van anonimiteit. De erkenning kwam eerder al met de uitverkiezing van Utah-aanvoerder Karl Malone tot 'meest waardevolle speler' van het reguliere seizoen, en niet Michael Jordan. Nu de Jazz zich de evenknie toont van de Bulls, is er geen houden meer aan.

Utah Jazz heeft een lange weg afgelegd. Oorspronkelijk afkomstig uit New Orleans, vandaar de bijnaam Jazz, lag een wisse dood jarenlang op de loer. Toeschouwers lieten het massaal afweten, en de clubleiding experimenteerde met thuiswedstrijden in Las Vegas. Een fusie met Denver Nuggets was bijna beklonken, totdat autodealer Miller de bijna failliete Jazz in 1987 overnam.

In 1979 had de club college-speler Magic Johnson vastgelegd, maar onmiddellijk weer verhandeld. Johnson zou uitgroeien tot een van de beste basketballers in de geschiedenis, en met die blunder leek een eeuwige vloek over Salt Lake City te zijn uitgesproken.

Het team dat eindelijk de doorbraak heeft geforceerd, bestaat uit gereputeerde veteranen. Karl Malone en John Stockton vormen een koningskoppel, dat elkaar blindelings weet te vinden. Dat bleek afgelopen zondag in de slotfase, toen guard Stockton de bal met een fabelachtige precisie over het gehele veld verstuurde en Malone vond. De forward bracht de Jazz op een cruciale voorsprong.

Malone's bijnaam is The Mailman, de postbode, omdat hij gezagsgetrouw en nauwgezet zijn diensten draait, maar de sprankeloos spelende Stockton kan in dat verband worden aangemerkt als degene die haarfijn de post sorteert. Malone is Batman, met Stockton in de rol van Robin.

Dat Utah Jazz zich niet laat afbluffen door het geroutineerde Chicago Bulls, komt door de ervaring van Malone en Stockton. De loyaliteit van het tweetal wordt in Utah zeer op prijs gesteld, en de hechtheid binnen het team werpt nu zijn vruchten af.

Vorig jaar verlengde Stockton zijn contract. Elders had de 35-jarige speler met alom geroemde assist-kwaliteiten miljoenen dollars meer kunnen verdienen, maar hij nam onmiddellijk 'genoegen' met een driejarige verbintenis ter waarde van vijftien miljoen dollar. Stockton had drie voorwaarden.

Het ijshockeyteam van zijn zoontje moest ongelimiteerd toegang hebben tot het schaatsstadion, hij verlangde contractuele toestemming om in de zomer zijn geliefde hobby waterski te kunnen uitoefenen, en hij wilde niet tussentijds worden verhandeld. Stockton is in Utah aan zijn dertiende seizoen bezig, Malone aan zijn twaalfde.

Fijngevoeligheid is niet bepaald het uitgangspunt. Utah Jazz staat onder de concurrentie bekend als een ronduit vervelend, niet zelden gemeen team. Behendige trucjes worden gebruikt om de arbitrage te misleiden, maar tegen het grote Chicago Bulls is de rol van David vermoedelijk de enige om een basketballende Goliath te vellen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden