Decheiver heeft zijn draai gevonden

Een jaar geleden verruilde Harry Decheiver de degradatienood in Nederland voor die in Duitsland. Go Ahead Eagles werd SC Freiburg en het is een wereld van verschil....

BART JUNGMANN

HET LIJKT wel de repetitie van een teenybopperband. Jonge meisjes, gehandicapte meisjes en grijze meisjes staan bij de kleedkamer met pen en blocnote klaar voor een handtekeningnjacht. Zolang de training die maandag van Sportclub Freiburg voortduurt, verklaren ze met een viltstift publiekelijk hun liefde aan een der voetballers.

De muren van het Dreisamstadion zijn als een zaterdagse krant volgekalkt met contactadvertenties. Ze zijn vooral bedoeld voor de Zwitser Alain Sutter (Alain, bitte bleibe für immer beim SC en de jonge Oostenrijker Michael Wagner (Michael W, du bist zum knuddeln). Verborgen tussen al die aanhankelijkheidsbetuigingen staat op de muur van Donner Kebab: I love you Harry.

Harry Decheiver komt de kleedkamer uitgelopen, poseert nog één keer voor een fotografe en verzucht tegen de verslaggever: 'Op donderdag of vrijdag is het helemaal een gekkenhuis.' Hij zet zijn toilettas op tafel, legt zijn nog natte lange haren in de plooi en vraagt: 'Wat wou je weten?'

Hoe gaat het met Harry Decheiver, een buitenbeentje die ondanks al zijn doelpunten nooit boven de middenmoot is uitgestegen, in Duitsland, een land waar de discipline verstrekkend heet te zijn, bij SC Freiburg, een club in de onderste regionen van de Bundesliga? Goed.

De 26-jarige Decheiver voelt zich thuis in Duitsland en staat met zes doelpunten weer hoog op de topscorerslijst. Alleen met Freiburg wil het nog niet zo vlotten. Met negen punten staat de ploeg op de vierde plaats van onderen. Vandaag mag in de uitwedstrijd tegen het twee plaatsen lager geklasseerde St Pauli niet verloren worden. Maar het gaat met Freiburg zo slecht dat het volgens Decheiver alleen maar beter kan worden, net als vorig jaar.

Freiburg haalde vorig seizoen uit de eerste twaalf wedstrijden slechts vijf punten. 'Klem onderaan.' Decheiver, Sutter en Jurcevic kwamen het team versterken. 'Daarna hebben we een fatastische serie gedraaid. Van de eerstvolgende tien wedstrijden er acht gewonnen. Uiteindelijk elfde geworden.'

Harry Decheiver was in de winter van 1995 bezig aan zijn tiende seizoen als prof in Nederland, afwisselend bij Go Ahead Eagles en RKC. 'Dus ik was wel toe aan iets anders.' Hij had net weer een contract bij de club in Deventer getekend, daarin stond wel de clausule dat hij elk moment kon vertrekken.

Decheiver had daarbij voor zichzelf uitgemaakt dat dat naar het buitenland moest zijn. 'Ik dacht bij mezelf: ik ga in Nederland niet meer wisselen, of het moet naar een club uit de Top-3 zijn. Maar voor de rest maakt het zo weinig uit. Of je nu om de dertiende plaats speelt of om de achtste plaats. Of het nou Volendam is of Heerenveen. Dat verschil is zo minimaal.'

Belangstelling uit het buitenland was slechts vaag. 'Zoals het zo vaak gaat: dan staat in de krant dat die en die club speler X wil hebben. In negentig procent van de gevallen komt daar gewoon niks van.'

De belangstelling van Freiburg was wel concreet. 'De trainer is een paar keer wezen kijken. Hij zocht een spits die met de rug naar de goal kon spelen, iemand die een aanspeelpunt voorin kon zijn.'

Dat kon en wilde Harry Decheiver wel zijn nadat hij informatie over Freiburg had ingewonnen. 'Dat was alleen maar positief. Een leuke, beetje aparte club. Ik heb het getroffen, ook met de stad. Ik denk dat er in Duitsland geen mooiere stad is dan Freiburg. En de zomers zijn warm. Vergeleken met het Ruhrgebied is er toch al gauw een graad of acht verschil.'

Freiburg im Breisgau ligt in de zuidwesthoek van Duitsland met Frankrijk en Zwitserland binnen handbereik van de ruim 200 duizend inwoners. De voetballende tak van de sportclub is de locale trots . 'In elke auto hangt een vaantje van de club.' Het stadion zit met zijn capaciteit van ruim 22 duizend plaatsen elke thuiswinanciële hoort er ook bij, maar de erkenning is het belangrijkste.'

Voetballen en leven in Duitsland is Decheiver met zijn gezin in alle opzichten meegevallen. 'Ik heb ook wel wat geluk gehad bij de club waar ik terecht ben gekomen. Er zijn ook wel clubs in de Bundesliga waarvan ik nu zeg: die trekken me helemaal niet, vanwege de uitstraling en de sfeer. Hier is het allemaal optimaal.'

Het alternatieve is er wel een beetje van af. De voetbalclub, waar de voorzitter vroeger de broodjes smeerde voor de verslaggevers, is niet langer een weerspiegeling van het links-intellectuele klimaat van een universiteitsstad. 'Freiburg heeft zich op alle fronten aangepast. Het stadion is verbouwd en de salarissen zijn omhoog gegaan. Het is een normale Bundesligaclub geworden met een begroting van 25 miljoen Mark per jaar.'

Freiburg is in de voetbalwereld wel weer zo abnormaal dat de positie van de trainer niet ter discussie staat ondanks de slechte seizoenstart. 'Die man heeft zoveel krediet opgebouwd. Hij werkt hier vijf jaar. Hij heeft de club uit het niets gehaald. Toen hij kwam, waren er drieduizend mensen per wedstrijd. Er stonden helemaal geen tribunes.'

Volker Finke is een trainer die je niet hoort op het trainingsveld. Ontspannen zit hij op het gras, terwijl zijn aanvallers zijn keeper proberen te passeren. De trainer is eigenlijk psycholoog en valt slechts op door een briljant in zijn rechteroor. 'Finke is iemand die altijd rustig blijft, nooit als een dolle tekeer gaat. Hij probeert ieder ogenblik overzicht te houden.'

Finke en Decheiver bevallen elkaar zo goed dat het contract met de spits werd opengebroken en verlengd tot 1999. 'Ik heb het nog steeds erg naar mijn zin, ook omdat de club zich behoorlijk heeft versterkt. Het loopt nog niet, maar dat gaat nog wel komen. Daar ben ik echt van overtuigd.'

Freiburg denkt vooral nog veel plezier te gaan beleven aan het tandem dat Decheiver vormt met Sutter, de door Bayern München afgedankte Zwitser, een begenadigde maar sfeergevoelige spelverdeler. 'Alain speelt graag met iemand die met de rug naar de goal aangespeeld kan worden, zodat hij kan bijsluiten. Ik ben zo'n type.'

Harry Decheiver is volgens een trouwe Freiburg-fan langs het trainingsveld bovendien een speler die zijn trainer nog wel eens tegenspreekt. Decheiver: 'Duitse spelers zijn over het algemeen wat volgzamer. Wat de trainer zegt, is heilig. Zo zit ik niet in elkaar. Maar dat wordt door deze trainer ook volledig geaccepteerd. Hij is psycholoog, hij weet donders doed dat er verschillen in cultuur zijn.'

Decheiver verzet zich echter tegen het beeld van enfant terrible. 'Ik heb in het begin van mijn carrière een paar keer een slechte beurt gemaakt. Een rode kaart, ruzie met een medespeler, ruzie met de trainer. En het gaat meestal om de eerste indruk. Dan krijg je meteen een negatief stempel.'

Harry Decheiver is wijzer geworden. De coupe is vrijwel onveranderd, maar de wilde haren meent hij kwijt te zijn. 'In Duitsland heb ik een positief stempel. Dat ging meteen goed.'

Buitenbeentjes als Decheiver en Sutter gedijen kennelijk bij Freiburg. 'Het zegt ook iets over het land. In Italië heb je hetzelfde. Daar lopen ook jongens met staartjes en gekke baardjes. Extreme dingen worden toch wat gemakkelijker geaccepteerd. In Nederland moet je met de meute meegaan, anders word je afgedankt. Moet je iedereen horen als je als voetballer in een Mercedes rond rijdt. Hier bij Freiburg rijden we allemaal BMW of Mercedes. Ik zeg niet dat je er in moet rijden, maar het wordt wel geaccepteerd.

'Het voetbal leeft toch ook van de buitenbeentjes? Als het allemaal eenheidsworst was, is er niets aan. Laten we blij zijn dat er mensen zijn die af en toe eens wat durven zeggen. Zo'n Mario Basler bijvoorbeeld, laten we blij zijn dat er zo eentje tussen loopt.

'Het moet toch niet overal zijn zoals het bij Ajax is? Kort haar, shirtje in de broek en de kousen omhoog. Dat is de stijl en die respecteer ik, maar als je anders bent, heb je een probleem. Shirtje in de broek en kousen omhoog, daar zou ik me nog bij kunnen neerleggen. Maar je haren hebben niks met voetbal te maken. Dat zou ik absoluut niet doen. Als Ajax me zou willen en er werd gezegd: je haar eraf, dan zou ik heel eigenwijs zijn. Ik zou zeggen: dat doe ik niet.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden