De debutant Donyell Malen

Debutant Donyell Malen: een doelpunt, speech en een liedje van Drake

Donyell Malen viert zijn doelpunt met Virgil van Dijk en Memphis Depay. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Donyell Malen debuteerde met een beslissend doelpunt in duel met Duitsland. In de catacomben van het Volksparkstadion, met parels zweet op zijn voorhoofd, spreekt Donyell Malen een mooie zin uit. ‘Het is een hele fijne groep om in mee te stromen.’

De zin past in dat bijna poëtische gehalte van taalgebruik van sommige spelers van het Nederlands elftal, zonder dat ze het zelf doorhebben. Misschien is het omdat velen groot zijn geworden met rap. Debutant Malen (20) heeft een liedje gezongen in het trainingskamp, een paar dagen voor de wedstrijd. Dat is verplicht voor nieuwelingen. Hij koos voor Controlla van de Canadese rapper Drake. ‘Het ging goed.’

Hij heeft de goal dan nog niet teruggezien, de beslissende 2-3 tegen de Duitsers. Uit zijn hoofd, bijna een rap, haast letterlijk weergegeven, beschrijft hij de treffer, aangegeven door Georginio Wijnaldum: ‘Gini krijgt de bal. Hij kijkt naar beneden en ik dacht bij mezelf: ziet hij me wel? En toen riep ik, en toen keek hij heel snel, en toen gaf hij hem perfect. Ik dacht: goed naar de bal kijken, goed raken. Dat lukte. Het ging vanzelf. Ik was koel in mijn hoofd. En toen juichen. Ik keek naar mijn moeder, mijn vader en mijn vriendin.’

Moeder Mariska bracht hem jarenlang vanuit de kop van Noord-Holland naar Ajax. De biologische vader, de Surinamer Robert Malen, verdween toen Donyell jong was uit het gezin, hoewel niet uit zijn leven. Ze hielden goed contact met elkaar. Beurtelings bezochten zijn ouders hem geregeld toen hij bij Arsenal speelde, in zijn periode na Ajax, waar een contractaanbieding uitbleef.

Malen was superambitieus. Als tiener wilde hij maar één zaakwaarnemer: Mino Raiola, volgens hem de beste. Raiola schreef eens voor hem op een papier: Dream big, Sacrifice. Believe in it. Daaraan hield hij zich. Malen tekende  in 2017 voor PSV, in de fase van zijn loopbaan dat hij veel minuten moest maken. Via Jong PSV kreeg hij steeds meer speeltijd in het eerste elftal. En nu scoorde hij dus in Oranje en wist hij precies waar zijn familie was. Moeder, vader. Vriendin. Nog een paar anderen. Stiefvader was thuisgebleven. ‘Ik had ze in de warming-up gezien. Dan kijk je naar ze en zie je ze staan na het doelpunt, op de banken. Dan komen die jongens van het team op je af, en kijk je nog een keer naar de tribune. Dit moment ga ik mijn leven nooit vergeten.’

Jongensdroom in Breezand

Het was moeilijk. In Londen, en in de kop van Noord-Holland. ‘Ik kom niet echt uit de Randstad.’ Geboren in Wieringen, later verhuisd naar Breezand. ‘Er zijn weinig jongens bij mij uit de buurt die het profvoetbal hebben gehaald, laat staan het Nederlands elftal. Daarbij is het sowieso een jongensdroom, dat ik hier mag scoren, hier mag staan. Mijn vader en moeder hebben veel opgegeven, mijn vriendin geeft nu veel op. Zonder sentimenteel te doen, het is prachtig om te scoren en ze trots te zien.’ Hij zegt dat hij al 55 appjes heeft.

Van Londen keerde hij terug naar Nederland. Bondscoach Ronald Koeman vond dat hij de kans verdiende. Malen is snel, zeker op de eerste meters, begaafd en steeds doeltreffender. Zelf weet hij wat hij kan: ‘Je bent hier voor een reden. Ik weet wat ik kan toevoegen.’ Diepte brengen, kreeg hij te horen toen hij inviel, kort voor de 1-1. Tegen de tv-verslaggever zegt hij: ‘Ik ben een beetje uit mijn woorden.’

Hij laat het haasje zien, dat spelers krijgen voor hun eerste interland. Hij hield een korte speech in de kleedkamer. ‘Ik ben heel blij en dankbaar dat ik bij het Nederlands elftal mag zijn. Dat de jongens me goed hebben opgevangen. De groep is heel relaxt en aardig. Iedereen praat met je. Geeft je tips. Kevin Strootman zei bijvoorbeeld: vraag die bal als je vrijstaat. Doe gewoon waar je goed in bent.’

Als hij een paar minuten heeft gepraat, vraagt hij of hij naar zijn moeder mag.

Meer over de overwinning van Oranje

Nederland rekende vrijdagavond in de slotfase op spectaculaire wijze af met aartsrivaal Duitsland. Wat waren de factoren achter het succes?

Soms mag je best juichen als sportjournalist, schrijft Willem Vissers in zijn column. ‘Zoals bij het wonderwippertje van Wijnaldum.’

Voetbalmoeders

In 2016 portretteerde Willem Vissers veelbelovende voetballers en hun moeder, waaronder Justin Kluivert, Matthijs de Ligt en Donyell Malen. Malen, destijds: ‘Ik ben een moederskind.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden