De wondere wereld der voetbalbonzen

Voetbalbestuurders in Spanje nemen het niet zo nauw. Van Gil y Gil, de preses van Atletico Madrid is dat bekend, maar ook collega-bestuurders doen rare zaken....

DE EEN HUURT privé-detectives om belastend materiaal over collega's en journalisten te vergaren en laat lastige opponenten met de dood bedreigen. De ander mag Rusland niet meer in vanwege een paar duistere zakenakkefietjes. En de derde laat zich op de foto zetten met een van Joegoslavië's meest gezochte oorlogsmisdadigers en meldt bij thuiskomst dat hij in onderhandeling is over de aankoop van een paar vliegdekschepen.

Het drietal maakt geen deel uit van een misdaadsyndicaat dat zich aan het daglicht probeert te onttrekken. Integendeel, hun hoofden zijn niet van de televisie en uit de kranten weg te slaan: zij behoren tot de wondere wereld van de topbestuurders van Spaanse voetbalclubs. Wie het nog niet wist, krijgt dagelijks nieuwe aanwijzingen toegeworpen dat die wereld niet helemaal zuiver op de graat is.

De meeste aandacht op dit moment trekt Francisco Roig, vier jaar lang president van Valencia tot hij eind vorig jaar door de aandeelhouders van de club werd gedwongen op te stappen. Naar nu pas bekend is geworden haalde Roig 6,5 miljoen peseta (ruim 90 duizend gulden) uit de clubkas voor het inhuren van een detectivebureau.

Meer clubs in Spanje grijpen naar dit middel, maar doorgaans is dat bedoeld om het uitgaansleven van de duur betaalde voetballers te controleren. Roig wilde iets anders. Hij liet bestuursleden van de Stichting Valencia en sportverslaggevers schaduwen. Die werden door Roig persoonlijk gechanteerd met bandopnames van gesprekken die zij via hun mobiele telefoons hadden gevoerd. De voorzitter van de stichting, Queralt, zegt dat hij zelfs met de dood is bedreigd.

De inzet was macht en, natuurlijk, geld. Roig wilde het kapitaal van de club vergroten door de uitgifte van nieuwe aandelen. Middels een grootscheepse fraude en een netwerk van stromannen (geregistreerd onder valse namen) moesten bijna alle aandelen in het bezit van Roig komen. De stichting slaagde er in de operatie door de rechter te laten annuleren.

Roig werd in december gedwongen af te treden, nadat zelfs zijn laatste toeverlaat, zijn eigen broer, het vertrouwen in de clubpresident had opgezegd. Zakenman Roig zegt nu dat hij de detectives inhuurde voor 'opiniepeilingen. Ik wilde alleen weten wat ze over me dachten. Niemand kan bewijzen dat ik mensen heb laten bespioneren.'

Terwijl de zaak-Roig nog warm is, wordt bij Real Madrid inmiddels een open oorlog binnen het bestuur uitgevochten. Het was journalisten opgevallen dat vice-voorzitter Onieva tegen zijn gewoonte in niet met het elftal naar Moskou was gereisd voor de wedstrijd tegen Spartak.

Bestuurslid Bustos, wel present in Moskou, onthulde de reden van Onieva's afwezigheid: de man die de financiën bij Real beheert, wordt door de Russen niet langer hun land binnengelaten als gevolg van een aantal obscure zakentransacties.

Onieva, die de aantijging uiteraard ontkent, eist dat Bustos uit het bestuur wordt gegooid. Bustos behoort tot het kamp van Juan Manuel Herrero, de andere vice-president van Real, die met Onieva een strijd op leven en dood levert. Om de rust te herstellen zal voorzitter Lorenzo Sanz, onroerend goed-handelaar en grondspeculant, partij moeten kiezen en de helft van zijn bestuur wegsturen.

Wie zich door al die commotie bij andere clubs een beetje verwaarloosd begon te voelen, is Jesus Gil. Maar de grootste aandachttrekker van het Spaanse voetbal, die meer rechtszalen dan voetbalstadions van binnen ziet, liet dit niet over zijn kant gaan. Hij dineerde vorige week in Belgrado thuis bij Zeljko Raznatovic, alias Arkan, die niet alleen door Interpol wordt gezocht voor een gewapende roofoverval, maar die met zijn paramilitaire Tijgers een hoofdrol speelde in de etnische zuiveringen in voormalig Joegoslavië.

Arkan is eigenaar van Obilic, een nieuweling aan de voetbaltop in Joegoslavië. Franz Beckenbauer weigerde vorige maand met Bayern München mee naar Belgrado te reizen om te voorkomen dat Arkan hem de hand zou schudden. Gil vond dat maar onzin en vergezelde zijn Atletico Madrid: 'Als iemand mij een hand geeft, dan schud ik die. En ik heb nog nooit geweigerd met iemand op de foto te gaan.'

Bij thuiskomst in Marbella, waar hij in zijn vrije tijd burgemeester is, belandde Gil in een politieke storm. Zijn trouwe plaatsvervanger Roman heeft ontslag genomen (nadat hij op onduidelijke manier eigenaar is geworden van een nieuwbouwwijk ter waarde van 15 miljoen gulden), evenals de drie hoogste politiechefs in Marbella.

Gil counterde de storm als gebruikelijk met een mededeling waarvan de hele gemeenteraad achterover sloeg: hij voert onderhandelingen over de aankoop van twee afgedankte vliegdekschepen, die in de toekomst als toeristische attractie voor de kust van Marbella zullen worden afgemeerd. De burgemeester denkt dat de stad voor dit idee wel 1,7 miljoen gulden over heeft.

De oppositie meent dat Gil zijn voetbalreizen voor zijn eigen duistere zaken misbruikt en de rekening daarvoor bij de gemeente Marbella deponeert: 'Het kopen van vliegdekschepen moet een van zijn transacties zijn geweest met een aan lager wal geraakte wapenhandelaar tijdens zijn reis naar Belgrado.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden