ColumnPeter Winnen

De wielrenbijbel moet worden herschreven

Peter Winnen.

Hij vindt het ‘helemaal niet leuk’ een fenomeen genoemd te worden. Dat zie je vaak bij fenomenen. Ze vinden zichzelf doodnormaal; hun bescheidenheid is niet vals. Eigenlijk vinden ze dat iedereen dan maar een fenomeen genoemd moet worden. Het fenomeen erkent dat hij/zij goed is in iets, maar ook weer niet zo goed dat hij/zij standrechtelijk tot fenomeen gebombardeerd mag worden.

Sommige fenomenen zijn zo bescheiden dat ze hun toevallige gave als een impuls van God beschouwen. Zij zijn de speelse dienaar van een absoluut Fenomeen, met hoofdletter dus, dat elders huist.

Een link met het Absolute heeft Mathieu van der Poel nog niet gelegd. Ik denk dat het er ook niet van komt. Het zou hem ophouden.

Ik beken. Niet dat ik hem er direct van beschuldigd heb een fenomeen te zijn, een paar maanden geleden had ik het op deze plaats wel over hem als uiterst effectief door elkaar geroerd genenmateriaal. De machinerie een fenomeen te worden was kort na de conceptie gereed; de opvoeding moest de rest doen.

De opvoeding: zandgrond goed mengen met potgrond en goed bewateren.

Op verzoek van het fenomeen zal ik hem geen fenomeen meer noemen. Maar het kwaad is geschied. Nooit eerder won een renner de Ronde van Vlaanderen zo oppermachtig door hem te verliezen. De terugkeer aan het front na een wielbreuk op het meest onmogelijke moment in de finale was zo fenomenaal en godslasterlijk dat de bijbel van het wielrennen herschreven dient te worden.

Hier en daar gaan stemmen op dat er na Mathieu van der Poel niets meer komt.

Er was ook een heuse, cijfermatige winnaar van de Ronde: Alberto Bettiol. Nog nooit een profkoers gewonnen maar in mijn ogen toch een veel-winnaar. Ik zag hem de laatste weken pedaleren met de dieselmotorentred uit een lang vervlogen tijdperk. Zo’n tred hoort angst en paniek te zaaien.

Bettiol staat bekend als een ‘luie’ wielrenner. Hij woont nog altijd bij zijn moeder die hem probeert vet te mesten met pasta en andere dingen. Naar zijn eigen getuigenis heeft hij de liefde van zijn moeder iets of wat kunnen temperen: een kilo of drie gingen eraf.

Op de persconferentie stak Bettiol de hand in eigen boezem: ik heb niet altijd geleefd als een pater, maar ik heb de knop omgedraaid.

Volgens ploegmanager Vaughters is Bettiol een kei in energiemanagement: tijdens de koers spaart hij alles op wat hij later kan gebruiken, ook al gebruikt hij het niet.

Alberto Bettiol reken ik ook tot de fenomenen van het moderne wielrennen. Als hij via ‘het oortje’ niet de hint had gekregen vol door te trekken op de Oude Kwaremont was hij uit lamlendigheid gewoon blijven zitten met zijn goede benen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden