De week van Lotz (4)

De 25-jarige Limburger Marc Lotz maakt zijn debuut in de tour de France. De tweedejaarsprof is de meesterknecht van kopman Michael Boogerd van de Raboploeg eb vertelt elke zaterdag over zijn ervaringen....

MORGENMIDDAG de Eiffeltoren in de verte zien opdoemen en dan de Champs Elysées oprijden, die helemaal is afgezet voor hem en zijn ruim 140 collega's. 'Dat is toch wel gaaf, hoor.'

Marc Lotz, Lotzie voor ploeggenoten, zit donderdagavond met een opgewekt gezicht in de bar van Sofitel in Bordeaux. Om hem heen likken ploeggenoten hun wonden, probeert de kopman zich weer moed in te praten en moet de ploegleider voor de zoveelste keer uitleggen wat er allemaal is misgegaan.

Lotz' gevoelens zouden misschien gemengd moeten zijn, maar eigenlijk overheersen de positieve. Hij is drie weken lang goed in vorm geweest en heeft gedaan wat hij kon. Wat hem betreft is alles eigenlijk goed gelopen.

Marc Lotz begon drie weken geleden in le Puy-du-Fou aan de Ronde van Frankrijk als de man die Michael Boogerd, Boogie voor ploeggenoten, veilig door de eerste ritten moest lopen.

Dat gaf een hoop druk en het is ook niet helemaal goed gegaan, maar hij hoeft zichzelf in elk geval niets te verwijten. 'Daar ben ik toch vreselijk trots op. Stel je voor dat ik een stuurfout had gemaakt en hij was over me heen gevallen.'

Omdat het klassement van Boogie al snel naar 'de kloten' was, heeft Lotzie niet alles hoeven geven in die eerste week en kon hij daarna ook een beetje zijn eigen weg gaan.

Vorige week vrijdag is hij een keertje meegesprongen met het goede groepje en deze week had hij ook nog de energie om dinsdag en woensdag goed en wel de Pyreneeën over te komen. Hij kon zelfs de bus, waarin de mindere klimmers zich traditiegetrouw al vroeg op de dag verzamelen, aan zich voorbij laten gaan.

Marc had Michael dinsdag keurig bij de voet van de eerste col afgezet. 'Maar Michael voelde zich niet goed, die had zichzelf een rustdag uitgezocht en ging meteen in de bus zitten.' Wat hem zelf betreft: het ging verrassend goed.

Al zijn ploeggenoten hadden de tweede bus opgezocht, terwijl hij in de eerste zat. Zodoende kwam Marc Lotz als eerste Nederlander, als erkend niet-klimmer bovendien, in Piau-Engaly aan.

Nou ja, zoveel ophef moeten we daarover ook niet maken. 'Ik zat toevallig in een busje voor de anderen.' Zo'n eerste bus rijdt prettiger, constanter vooral. In de tweede bus is het veel te druk. Gaat het weer te hard, gaat het weer te langzaam. 'Er wordt een hoop gevloekt in de tweede bus.'

Het betekende toch weer een hoop andacht bij de aankomst. Zo langzamerhand raakt-ie al gewend aan die lui met hun camera's. In het begin werd-ie er ng knap zenuwachtig van worden, maar nu valt het niet eens meer op. 'Al zou ik mezelf niet graag elke dag op de tv hebben gezien.'

Normaal gesproken was zijn plaats niet op de televisie, maar ervoor geweest. Maar door de afzegging van Aebersold stond zijn naam opeens op het lijstje Tour-deelnemers.

De weken zijn omgevlogen en als er nog een weekje aan werd vastgeplakt, zou Lotzie er geen moeite mee hebben. 'Ik merk wel dat ik een beetje stressig ben, maar psychisch is het eigenlijk makkelijk gegaan. Het is allemal zo enorm wat je meemaakt. Je hebt niet eens in de gaten wat voor krachten je weggooit.'

Het zal de nieuwigheid zijn. 'Als het je tiende Tour is, ben je blij dat je weer thuis bent.'

Nou ja, wat heet thuis. Volgende week is het vanaf maandagavond in Boxmeer direct al elke dag criteriums geblazen, elf in totaal. Hij heeft toch een beetje naam gemaakt deze Tour.

Niks voor hem trouwens, die criteriums. 'In elke bocht moet ik tien meter lossen. Maar we gaan het proberen en als het niet gaat, word ik wel ziek.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden