Column Paul Onkenhout

De vrouwen houden een spiegel omhoog voor de minder aantrekkelijke kanten van mannenvoetbal

Beroepsanalyticus Kenneth Perez, een man, verwoordde woensdag vermoedelijk de mening van heel veel andere mopperende mannen toen hij zich op Twitter tijdens de halve finale tussen Nederland en Zweden afvroeg waar hij eigenlijk naar zat te kijken. Perez schreef ook dat hij heus wel wist dat zijn afstandsbediening een uitknop heeft, om de meest voor de hand liggende reacties in de kiem te smoren. Uit knoob, schreef hij. Perez is een Deen.

Hij is geen fanatieke twitteraar. Over het WK in Frankrijk had Perez tot woensdag niets gemeld. Kennelijk zat het hem hoog. Wie zich tijdens een voetbalwedstrijd afvraagt waar hij eigenlijk naar zit te kijken, zegt in feite dat hij zit te kijken naar een rommelige wedstrijd van laag niveau waarin alles misgaat.

Dat was Nederland - Zweden ook. Het viel niet te ontkennen. Er gebeurde niet veel en slechts een enkele speelster voerde uit wat ze in gedachten had. Was ik er eindelijk in geslaagd het spel niet constant te vergelijken met dat van mannen, kreeg je dit. Ik verveelde me. 

Meestal is dat een reden voor chagrijn en de retorische vraag waar je in godsnaam naar zit te kijken, maar in dit geval maakte het niet veel uit. Het Nederlands elftal is er de voorbije weken in Frankrijk in geslaagd het spel ondergeschikt te maken aan talloze andere zaken. 

Dat is een grootse prestatie. Een ‘vechtmachine’ die de zeges op een WK aaneenrijgt, dat is nieuw in de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Oranje (m) is nooit een vechtmachine geweest. Dat past niet bij onze ‘voetbalcultuur’, werd altijd gezegd; een misverstand, blijkt nu. Het kan best.

Een bijkomend, onvoorzien gevolg van de zegetocht in Frankrijk is dat de minder aantrekkelijke kanten van mannenvoetbal uitvoerig worden belicht. De vrouwen houden een spiegel omhoog. Wegduiken kan niet.

In dit parallelle universum speelt geld geen grote rol. De coach, Sarina Wiegman, is een bescheiden vrouw die zich niet op de voorgrond dringt. Alle reserves vieren de zeges uitbundig mee. Van cynisme is geen spoor te bekennen. Spontaniteit is overal. Er wordt veel gelachen. 

Veel is terug te zien op de elftalfoto die Voetbal International deze week groot in het hart plaatste. De foto is genomen voor de kwartfinale tegen Italië.

Mannen maken op elftalfoto’s altijd de indruk dat ze het vliegtuig moeten halen en eigenlijk al te laat zijn. Ze poseren kort en onwillig. Spelers op de voorste rij nemen niet meer de moeite te hurken, zoals ooit de gewoonte was, maar zakken haastig een paar centimeter door de knieën. Niemand lacht, want lachen hoort niet op zo’n moment.

Dan de vrouwen. De enscenering is perfect, iedereen houdt zich aan de afspraken. De vrouwen op de eerste rij knielen, zoals het hoort. Hun rechterbeen rust op het gras, hun linkerhand op hun linkerbeen. De aanvoerder, keeper Van Veenendaal, houdt het wedstrijdvaantje goed zichtbaar vast. 

Het belangrijkst: acht van de elf speelsters lachen. Alleen Bloodworth, Van de Donk en Van de Sanden kijken strak voor zich uit. Van Veenendaal en Spitse kunnen elk moment de slappe lach krijgen, zo lijkt het.

En toen moest ik, in het Algemeen Dagblad, nog lezen dat de ouders van Lineth Beerensteyn in Frankrijk slapen in een gehuurde camper.  Ze vinden het campingleven hartstikke gezellig, zeiden ze. 

Wie deze ploeg niet omarmt, is een zwartgallige cynicus. Maar die waardeloze passes in de voeten van de tegenstander dan, hoor ik u verontwaardigd vragen, en die mislukte voorzetten? Ja, die zijn er, in ruime mate. Maar belangrijk is het niet.

De Twaalfde Man gaat op vakantie, 24 augustus keert hij terug.

De Twaalfde Man schreef de afgelopen maand twee keer eerder over de - laten we ze dan toch maar een keer zo noemen - Oranje Leeuwinnen. In de eerste column concludeerde hij dat het vrouwenelftal dit WK voor het eerst meer is dan gewoon een voetbalploeg.  In de tweede column ging het over mannen die moeite hebben met wat cabaretier Hans Teeuwen ‘wijvenvoetbal’ noemde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden