Column Willem Vissers

De verstoorde stilte van de atletiek

Die takkemuziek, daar moet je van houden. Adèle schalt geregeld door het stadion in Hengelo, maar dan op een bedje van snel, metalig gedreun. Het is de bedoeling dat die takkenmuziek sfeer brengt in het huis van de atletiek, dat die muziek opzwepend is, dat de atleten beter gaan presteren door Adèle en andere ingeblikte deuntjes.

Verder is atletiek een heerlijke sport. Mooie mensen in alle kleuren met getrainde lijven zoeken hun grenzen op. Het waren zondag de Fanny-Blankers Koen Games in het Fanny Blankers-Koen Stadion, nadat er eerder op de middag een Fanny Blankers-Koen muntstuk van vijf euro was geslagen door Dafne Schippers, de hedendaagse versie van de ‘Vliegende huisvrouw’. Als de viervoudig olympisch kampioene uit 1948 nog had geleefd, was ze 100 jaar geworden onlangs. Vandaar die munt.

Het atletiekstadion in Hengelo, zo authentiek en klassiek, is een nu en dan bijna vergeten accommodatie, maar dan, ergens in het voorjaar, ligt de arena in al zijn glorie te schijnen voor de ontmoeting van de internationale top. Dan beklimmen duizenden liefhebbers de tribunes. Ze kijken naar topsport. Ze turen naar de atleten, hand als zonneklep. Ze zijn stil. Misschien zijn ze in het dagelijkse leven ook wel rustige mensen, die ook in stilte kunnen genieten. Ze dragen geen rare oranje muts. Ze klappen, ook voor prestaties van atleten uit het buitenland. Ze praten met elkaar als ze verwonderd zijn of enthousiast. Tenminste, als ze zich verstaanbaar kunnen maken door de ingeblikte herrie.

Atletiek is altijd op zoek naar een opfrisbeurt. Het is een prachtige sport, maar al die mooie atleten zijn moeilijk aan de man te brengen. Bovendien is Usain Bolt gestopt, de sprinter die het imago in zijn eentje opkrikte. Atletiek is jarenlang achtervolgd door dopinggedoe en is ook vaak onbemind omdat grote wedstrijden menigmaal achter decoders zijn weggestopt. De goegemeente krijgt de toppers weinig te zien en heeft nauwelijks gelegenheid gehecht te raken aan deze of gene.

Dafne Schippers tijdens de FBK-games. Beeld Klaas Jan Van der Weij

Maar dan is daar zo’n mooie wedstrijd als in Hengelo. Mooi weer, nieuwe formules. Een beperkt programma, met volle aandacht voor de weinige, zo sterk mogelijk bezette nummers. Normaliter, bij grote toernooien, vinden tal van nummers tegelijk plaats, loopnummers en technische onderdelen. Probeer dat maar eens allemaal bij te houden als toeschouwer.

De Nederlanders vallen een beetje tegen zondag, hoewel Churandy Martina natuurlijk gewoon blij is na zijn matige 200 meter en Dafne Schippers het sluitstuk, eveneens over 200 meter, op haar gemak wint. De analist voor televisie, Gregory Sedoc, geeft zelfs een tip aan hordenloper Nadine Visser; dat ze niet te veel moet lopen, om fit te zijn bij de EK in augustus. De winnaar van het verspringen, Luvo Manyonga uit Zuid-Afrika, wint met een voor zijn doen matige afstand van 8.18 meter. Ook hij klaagt over de harde muziek.

Moderne sport is mooi, experimenten zijn nodig. Maar die muziek? Adele is voor menigeen al moeilijk genoeg om te verdragen. Laat staan met een metalen dreun eronder.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.