NieuwsSnel zwempak

De verlokkingen van een zwempak dat verboden is

Om te kijken hoe het voelt trainde de huidige generatie topzwemmers zaterdag één keer in de superrecordpakken die zo’n 10 jaar geleden werden verboden. Het bleek geen onverdeeld genoegen.

Arno Kamminga (schoolslag zwemmer) wringt zich in allerlei bochten om het snelle zwempak aan te trekken.Beeld Klaas Jan van der Weij

Kira Toussaint is wat later. Bij het aantrekken van haar badpak scheurde ze er meteen uit. De 26-jarige zwemster is niet de enige die er last van heeft. De training in het Sloterparkbad van de Amsterdamse topzwemmers is op deze zaterdagochtend wat anders dan normaal. Bondscoach Mark Faber heeft een ludieke actie bedacht in deze periode zonder wedstrijden. Hij laat zijn ploeg racen in de supersnelle verboden ‘plastic’ badpakken van neopreen en polyurethaan uit de tijd van de badpakkenoorlog in 2008 en 2009.

De snelle pakken zitten superstrak. Langs de badrand liggen een aantal uitgescheurde exemplaren van zwemmers die er niet in kwamen. De pakken zijn nu tien jaar verboden. Op de mondiale titelstrijd in Rome in 2009 werden er op één WK 43 wereldrecords verbroken. Zwemmen was een materiaalsport geworden. Het waterafstotende pak creëerde meer drijfvermogen, waardoor zwemmers extra hoog op het water lagen, minder weerstand hadden en extra snel door het water gingen. Twaalf wereldrecords uit die tijd zijn tien jaar na dato nog altijd niet verbroken. Na dat jaar gingen ze in de ban.

Omdat de badpakken nu niet meer gemaakt worden, vroeg coach Faber aan oud-topzwemmers of ze nog wat op zolder hadden liggen. Sebastiaan Verschuren, Inge Dekker, Saskia de Jonge, Lennart Stekelenburg, Nick Driebergen en Bas van Velthoven hadden er nog een paar. Maar hoe krijg je zo’n pak aan? Arno Kamminga zit op de bank aan de rand van het bad. De 24-jarige schoolslagspecialist trekt de stof millimeter voor millimeter over zijn benen. Hij zweet zich kapot en krijgt blaren op zijn vingers van het trekken aan de het stugge materiaal. Om de stof niet te beschadigen draagt hij beschermende handschoenen.

Kamminga heeft er nog nooit één gedragen. Hij is een laatbloeier in de Nederlandse zwemploeg. Vorig seizoen brak hij internationaal door met twee Europese titels op de 100 en 200 meter schoolslag op de EK kortebaan. Hij herinnert zich de periode van de badpakkenoorlog goed. ‘Ik was toen veertien en zag hoe hard erin werd gezwommen. Ik wilde ook zo’n pak. Maar ze werden net verboden toen ik erin wilde zwemmen.’

Nu draagt hij de oude variant van Lennart Stekelenburg. De inmiddels gestopte zwemmer was geen fan van de supersonische badpakken. Hij wilde in 2009 bewijzen dat zwemmen in het snelste pak, van het merk Jaked, ongeoorloofd veel voordeel opleverde. Op de Swim Cup in Amsterdam vroeg Stekelenburg in 2009 een time trial aan om te laten zien wat het verschil was. Hij trok voor één keer het superpak aan en zwom meteen een dik nationaal record. Hij klokte 59,5 seconden op de 100 meter schoolslag. Daarmee zat hij slechts zes tiende van een seconde boven het toenmalige wereldrecord van de Japanner Kitajima. 

Pas toen Kamminga de nationale top bestormde, werd de oude toptijd van Stekelenburg verbroken. In 2018 zwom Kamminga op de 100 meter schoolslag 59,41 seconden in een zwembroek van textiel tot de knie. In maart  klokte Kamminga 58,43 seconden, de op één na snelste tijd van de wereld van dit jaar.

Nu eens kijken hoe snel hij gaat in het verboden recordpak van Stekelenburg. Het aantrekken kost al meer dan een half uur. Vlak voor de start krijgt Kamminga nog hulp van de coach en de teamarts om de laatste centimeters stof over zijn schouders te trekken. De zwemmer past er maar net in.

Coach Faber ziet zijn pupil onwennig door het water glijden. De ‘lengte’ in zijn slag ontbreekt. De zwemmer zit te strak samengepropt en kan daardoor zich niet meer goed uitstrekken in het water. Kamminga zwemt langzamer in het verboden zwempak dan in zijn normale zwembroek waarmee hij eerder op de ochtend het water in dook. ‘Ik denk dat het pak te klein voor me was. Het voelde niet lekker.’

Kira Toussaint zwemt wel harder in haar geleende superpak. Ze zwemt op de 50 meter rugslag 27,79 seconden, drie tiende van een seconde boven haar nationale record op die afstand. ‘Dit gaat wel hard, ja. Ik heb niet vaak harder gezwommen dan dit. Het voelt alsof je helemaal niet nat wordt.’

De conclusie na één trainingswedstrijd is dat niet iedereen sneller gaat in het verboden materiaal. Het aantrekken kost veel stress en verkeerde maten zorgen voor een hoop geruïneerde zwempakken. Schoolslagzwemster Tess Schouten houdt het na één mislukte poging om het pak aan te trekken voor gezien. Ze krijgt de stof amper over haar enkels en laat zich, gierend van het lachen, door meerdere mensen helpen om de stof weer van haar benen af te krijgen. Echte wedstrijden zijn er door de coronacrisis voorlopig nog niet, maar er is op deze manier in ieder geval weer wat te beleven geweest in het bad van de nationale topzwemmers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden