De tranen bij 'Tinus' komen pas als Froger zingt

Joop Zijlaard had kort voor de start van de Rotterdamse Zesdaagse eens goed om zich heen gekeken. Bij de gedachte dat hij na zeventien jaar getuige was van de terugkeer van een wielerbaan in Ahoy' vloeiden de tranen als vanzelf....

35 Jaar geleden maakte Zijlaard voor het eerst kennis met de derny. Niet dat hij veel verstand had van dat guitige motortje, waarop elke berijder oogt als een grote kerel op een kinderfiets. 'Ik kon er geen reet van en van wielrennen wist ik ook niet veel', glimlacht hij. 'Maar ik had wel verstand van skelters en een beetje van sleutelen.'

En op gevoel ging het best aardig op de derny. Zo kan dus het gebeuren dat hij nu de tot Belg genaturaliseerde Australiër Matthew Gilmore naar de eindstreep tracht te loodsen en in de jaren zeventig diens vader Graeme in zijn zijn kielzog had.

'Doodzonde' vond de gangmaker het dat de zesdaagse na 1988 niet meer in de commerciële plannen paste die Ahoy' voor ogen had. 'Dat zo'n wielerbaan minder geld oplevert dan grote popconcerten, begrijp ik wel. Maar ik vond écht het jammer dat dit evenement moest verdwijnen. De zesdaagse was een gevoel dat enorm leefde bij de mensen.'

In de catacomben herinneren uitvergrote zwartwitfoto's aan vervlogen tijden. Aan een middenterrein waar de vips nog hoeden dragen en tabakreclame op de baan doodgewoon is. Vermaarde pistiers als René Pijnen en Leo Duyndam zijn te zien, evenals Patrick Sercu. De mastodont die liefst 88 zesdaagses won, is nu wedstrijdleider in Rotterdam.

De rentree van het evenement is vooral, maar zeker niet alleen, het succes van de Zijlaards, benadrukken vader en zoon met klem. 'Frank Boelé heeft de basis gelegd door de demontabele wielerbaan te kopen. Wij hoefden er alleen de renners bij te zoeken', zegt Michael Zijlaard.

Hij had aan een paar telefoontjes genoeg. Van het sterke baanduo Slippens-Stam en de Argentijnen Curuchet en Perez tot Backstedt en Knaven, de voormalige winnaars van Parijs-Roubaix: allen zegden ze hun deelname toe.

'Ik heb ervan gedroomd dat de terugkeer van de zesdaagse zou slagen. En daar hebben we met z'n allen voor geknokt', zegt Zijlaard senior. Hij wijst op zijn achtergrond als brasserie-eigenaar. 'Horeca-mensen hebben een hekel aan verliezen. Die willen winnen, net als sporters. Wat dat betreft lijk ik wel op Leontien.'

Dat er meer edities van het evenement volgen, staat voor Michael Zijlaard vast. 'Sportief is het een succes en ook het publiek is positief. De fans van toen zitten nu weer op de tribune. Geweldig.'

Zaterdagavond nam het uitverkochte Ahoy' op indrukwekkende wijzeafscheid van Leontien Zijlaard-Van Moorsel.

Haar opkomst, in witte jurk, ging gepaard met een staande ovatie. En ook bij haar laatste rondjes over de baan tintelde de poptempel van opwinding. Het 'Tinus bedankt', galmde nog lang na.

De hoofdrolspeelster had het bijna de hele avond droog weten te houden. Maar bij het sluitstuk van haar afscheid, toen haar fiets symbolisch naar het plafond werd gehesen, René Froger This is the moment zong - ze trainde op zijn muziek - en het gouden snippers regende, brak ze alsnog. Aan de zijde van haar man Michael veegde ze met haar handschoen de tranen weg.

'Als je een koers wint of verliest, weet je hoe je je voelt. Maar nu sluit je je carrière af. Dat is heel wat anders', zei ze, enigszins bekomen van de emoties. 'Ik heb hier best wel tegenop gezien. Je weet dat de traantjes uiteindelijk komen.'

Tot diep in de nacht zou ze bezig zijn met afscheid nemen en bedanken van familie, vriend(inn)en en prominenten uit de sport. Voorzitter Joop Atsma benoemde haar tot erelid van de wielerunie en burgemeester Opstelten van Rotterdam overhandigde een cheque van 20 duizend euro, die ze zal besteden aan de ontwikkeling van jong wielertalent. Die opleidingsploeg is maar een van haar toekomstige bezigheden om overtollige energie in kwijt te kunnen.

Want, zo benadrukte ze met een twinkeling in haar ogen, 'ik heb mijn carrière beëindigd, maar zal nooit afscheid nemen van de sport.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden