De tragiek van Lycurgus: te groot voor de eredivisie en te klein voor de Europese elite

Nederlands volleybalkampioen Lycurgus kreeg zondag opnieuw een pak slaag van de Belgen van Maaseik.

De Nederlander Just Dronkers in actie voor Noliko in de wedstrijd tegen de Groningers. Beeld Jiri Buller

Het viprestaurant in Maaseik ademt de grandeur van het Belgische volleybal. Ruim twintig jaar geleden durfde Noliko Maaseik nog de machtige topclubs uit Italië uit te dagen. Nu is de ploeg een figurant in de poulefase van de Champions League en in België allang voorbijgestreefd door Roeselaere. Toch is Maaseik opnieuw te sterk voor Abiant Lycurgus. De kampioen van Nederland pakt in de laatste kwalificatieronde van de Champions League welgeteld één set.

Woensdag liet Lycurgus de Belgen ontsnappen in Groningen (1-3), zondag in Maaseik is het duel al na twee sets gespeeld. De foutenlast is aan Nederlandse kant te hoog, vijf aanvallende missers in set 1 (25-21), vijf mislukte opslagen en een soms bedroevende verdediging in set 2 (25-17). Met twee gewonnen sets is Maaseik wederom zeker van deelname aan de poulefase. Maar zelfs de Vlaamse wisselspelers buigen een 21-23-achterstand om in 25-23.

Vorig jaar stonden beide clubs ook al tegenover elkaar met als inzet een plaats in de groepsfase van de Champions League. 'Toen was het verschil veel groter', zegt Jelte Maan, de Nederlandse aanvoerder van Maaseik. 'Lycurgus is nu beter. Toch gaf die ploeg in Groningen de vierde set weg na een 17-13-voorsprong. Het probleem is dat die fouten niet worden afgestraft in de eredivisie en wel op dit podium.'

Typerend was het verval bij Lycurgus in de derde set. Oud-international Wytze Kooistra serveerde weer eens fout op 23-21 en prompt demarreerde Maaseik naar de 3-0- zege. 'We hebben niks afgedwongen en dat is een teleurstellende conclusie', zegt de 35-jarige Kooistra. 'Je kon het aflezen aan de houding van de spelers. Het leek alsof we niet meer geloofden in een overwinning. Voor mij beginnen de jaren tellen. Als we ons hadden willen plaatsen voor de poulefase van de Champions League was dit het moment geweest.'

Vrouwen

De vrouwen van Sliedrecht Sport werden zaterdagavond vernederd door het Italiaanse Conegliano, Lycurgus verliest van een ontmantelde, Belgische topclub. Is een Nederlandse ploeg in de groepsfase van de Champions League een utopie? Taaij: 'Lycurgus is in Nederland de stip aan de horizon, we worden geen Italië, Polen of Rusland. Ik ben ook een idealist. We moeten blijven geloven in de Champions League. Maar dan zal Lycurgus een professionele club moeten worden.'

Maaseik is niet meer de topploeg van weleer. Alleen de vips krijgen nog champagne en kaviaar in het stadje, vlak over de Nederlandse grens, waar het Limburgse volkslied door het publiek uit volle borst wordt meegezongen. In sportief opzicht dreigt Maaseik zijn identiteit te verliezen. 'Ook hier is minder geld dan vroeger', zegt Maan. 'Ik heb de tijd meegemaakt dat we in een seizoen één wedstrijd verloren, dat is allang niet meer aan de orde.'

Toch krijgt Just Dronkers nu de kans om in de Champions League tegen de Europese top te volleyballen. Precies om die reden verhuisde de 24-jarige libero dit seizoen van Groningen naar Maaseik. De Nederlandse 'keeper' in het Vlaamse achterveld heeft zich volgens landgenoot Maan snel aangepast. 'Just had het aanvankelijk moeilijk. In Nederland weet hij dat hij toch wel kampioen wordt, in België wordt hij wekelijks getest.'

Dronkers: 'Ik speel en train in België op een hoger niveau. Ik ben bewuster met mijn sport bezig in Maaseik, let op mijn voeding. Ik leef in België meer als topsporter. Het is voor mij een unieke ervaring om in de Champions League te spelen. Het helpt me om ooit de vaste libero van het Nederlandse team te worden.'

Auke van de Kamp had die stap ook moeten maken. De 2 meter en 4 centimeter lange passer/loper van Lycurgus staat stil en scoorde ook tegen Maaseik te weinig voor een aanvaller met zijn power. Maan: 'Ik constateerde met Kooistra dat Nederlandse talenten tien jaar geleden nog de stap maakten naar een Europese topclub. Nu zijn ze na drie jaar Lycurgus nog niet rijp voor zo'n overgang en dat is veelzeggend voor de Nederlandse competitie.'

Tragiek

Het is de tragiek van Lycurgus: te groot voor de eredivisie en te klein voor de Europese elite. 'Maaseik heeft drie managers in vaste dienst, Lycurgus draait op vrijwilligers', zegt Dronkers. De club is de gevangene van het beperkte budget. Deelname aan de groepsfase zou de club behalve het inschrijfgeld van 20 duizend euro nog eens een ton kosten, berekende de directie reeds in 2016. Financieel onverantwoord, was destijds de conclusie.

'Ik zou best coach van Maaseik willen worden', zegt Taaij, lachend tegen een Vlaamse verslaggever. In Groningen is de 34-jarige coach immers een parttimer, waardoor zijn ontwikkeling wordt geremd. 'Noem me een zaalsport in Nederland waarin het anders is', zegt Taaij, die tevens in het onderwijs werkt.

'Voor mij is het frustrerend, want ik haal niet het maximale uit mezelf. Ik word als coach onvoldoende uitgedaagd in de eredivisie. Tegen Maaseik had ik geen antwoord, toen het van 17-13 plotseling 17-19 werd. En een videochallenge aanvragen in de Champions League? Had ik nog nooit gedaan.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.