TourcolumnBert Wagendorp

De Tour de France is nu écht begonnen, behalve voor Bauke Mollema

De Tour de France is begonnen. Hij is al een tijdje bezig, maar de proloog of de eerste etappe is nooit het echte begin. Formeel dus wel, maar de Tour begint pas echt wanneer de renners zin hebben om te beginnen. Dat wil zeggen: wanneer zij de handschoen opnemen en het gevecht om de zege begint. Écht begint, bedoel ik.

Tot dat moment is het tactisch manoeuvreren, kijken hoe de vlag er bij de tegenstanders bij hangt en hoe het met de eigen benen staat. Beetje de eigen ploeg heel houden, de moraal in het team bewaken. Een dagsuccesje misschien.

Dit jaar is er steeds gereden met de laatste week in gedachten, de week waarin, dat wist iedereen al bij de presentatie van het parkoers, deze Tour echt zou beginnen.

De pragmaticus zou zeggen: begin dan meteen met die laatste week, dan is het maar weer gebeurd. Maar dat is tegen de geest van de Tour, die ook een uitputtingsslag is.

Ik was even bang dat de Tour pas aanstaande zondag zou beginnen, op de Grand Colombier, of misschien zelfs pas volgende week woensdag, op de Col de la Loze. In het allerergste geval zou hij pas beginnen op de voorlaatste dag, met de klimtijdrit op de Planches des Belles Filles, waarmee we een Tour in één dag hadden gekregen – de zondagrit naar Parijs is fake. 

Bouke MollemaBeeld AFP

Vrijdag eindigde de Tour voor Bauke Mollema, maar begon hij voor de rest. Bauke lag in de bosjes, kroop eruit, wilde zijn fiets pakken om de achtervolging in te zetten, maar merkte toen dat zijn pols was gebroken. Het zijn harde jongens, die wielrenners, maar met een gebroken pols zijn ze toch geneigd op te geven.

Als de Tour echt begint, kunnen de meeste speculaties, voorspellingen en veronderstellingen de prullenbak in.

Zelf veronderstelde ik dat Egan Bernal lekker op zijn gemakje anderhalve week achter Roglic had aangefietst en dat hij zou gaan toeslaan als de Tour echt zou beginnen. Maar toen de Tour begon, vrijdag, op de vulkaan Puy Marie – een echte viezerik, zeggen de coureurs – was er voor Bernal meteen al geen beginnen meer aan.

Zijn meesterknecht Carapaz ging volgens plan hard op kop rijden om Roglic af te schudden. Iets hoger reed Sivakov, klaar om Bernal de berg op te sleuren en het gat met Roglic immens te maken: Tour beslist.

Het geniale plan verliep naar wens, tot bleek dat Bernal afstand nam van Roglic, alleen aan de achter- in plaats van aan de voorkant. Het is altijd een tragisch gezicht illusies te zien verdampen, maar ook wel weer prachtig.

Roglic sloot een verbond met de jonge Pogacar en gezamenlijk reden ze Bernal op ruim een halve minuut. Het zijn killing machines, die twee Slovenen.

Het tegen alle medische adviezen in doorgaan van de Tour werd vrijdag in één etappe gerechtvaardigd, zo was het wel.

De Tour is begonnen maar nog niet beslist. Een Groot-Colombiaanse combine op de Grand Colombier behoort tot de mogelijkheden. Er kan nog van alles gebeuren. Parijs is nog ver. Een ongeluk zit in een klein hoekje en de prijzen worden aan de meet verdeeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden