De terugkeer van de krijger op het middenveld

De wapperende rastakrullen zijn terug in Oranje. Edgar Davids, de krijger van het middenveld, snakt naar nog een WK, maar vooralsnog is hij niet zeker van zijn plaats....

Even nadat beoogd reserve Edgar Davids heeft gezegd dat hij ervan uitgaat dat hij zaterdag speelt tegen Tsjechië, nuanceert hij zichzelf. Hij wenst geen misverstanden in de krant: ‘Als ik word geselecteerd, ga ik er altijd vanuit dat ik speel. Die instelling moet je hebben.’

Zo is Davids, de krijger. Wilskrachtig, zoekend naar de grens of die overschrijdend. Juist daarom verwierf hij bijnamen als pitbull of piranha, immer gereed als hij is om de wapens op te nemen.

Het Nederlands elftal kan ook wel een beetje pit gebruiken, beseft ook bondscoach Van Basten. Maar Davids, 32 jaar, moet bijna opnieuw beginnen en geduld betrachten. Want op het veld van Quick Boys, tijdens zijn eerste training in Oranje sinds bijna een jaar, is hij ingedeeld bij de reserves en Van Basten wekt niet de indruk daarin verandering te brengen. Hij oogt een beetje beduusd, Davids.

In een jaar raakte hij zijn basisplaats én zijn aanvoerdersband kwijt. Dat is wennen voor hem. Hij vond het ‘niet tof’ om te horen dat Van der Sar aanvoerder blijft. ‘Maar Van der Sar heeft het goed gedaan en ik heb hem hoog zitten. Vroeger had ik ook geen band nodig om een team te leiden.’

Davids is ook terug omdat Cocu is geschorst, zo sprak Van Basten vorige week. ‘Dat heeft hij niet tegen mij gezegd.’

Hij moest van zichzelf terugkeren in de selectie, want het WK lonkt, het toernooi waarop hij in 1998 glorieerde. Hij verhuisde deze zomer van Italië naar Engeland, waar hij bij Tottenham Hotspur weer belangrijk werd. Martin Jol (‘een toffe kerel’, volgens Davids) prijst zich gelukkig dat de middenvelder met Ajax, AC Milan, Juventus, Barcelona en Internazionale als werkgevers achter de naam, voor deze club in de groei koos.

Jol: ‘Ik heb vorig seizoen voortdurend gehamerd op het gemeenschappelijke doel om als groep niet te willen verliezen. Edgar heeft dat in zich.’

Van Basten heeft nog nooit verloren met Oranje in bijna anderhalf jaar, maar straks, bij het WK, komen de echte tegenstanders; Brazilië, Argentinië, wie weet. Dan is ook agressie nodig en ervaring, in de zone van het veld waar de strijd zo vaak wordt beslist: het middenveld. Louis van Gaal, de trainer onder wie Davids debuteerde bij Ajax, zegt met gevoel voor understatement: ‘En Edgar kan ook nog een beetje voetballen.’

In oktober 2004, tegen Finland, speelde Davids zijn 73ste en laatste interlandwedstrijd; evenveel als Rijkaard. Hij raakte geblesseerd, kwam bij Inter-trainer Mancini niet meer aan voetballen toe en verloor het zicht op Oranje.

Magisch was een moment in de kleedkamer van Tottenham, tijdens de voorbereiding. De deur ging in de rust open bij een duel met Reading en daar verscheen Edgar Davids. King, Keane, Carrick, Defoe, sommigen van hen zijn al international, waren diep onder de indruk. En Davids zei dat hij nog kon leren van Martin Jol.

Jol: ‘Voor mij is hij de beste middenvelder van de laatste tien, vijftien jaar. Hij en Zidane. Edgar speelde vier keer de finale van de Champions League. Heel weinig spelers in Engeland kunnen hem dat nazeggen. En hij brengt meer dan ik van hem had verwacht.’

Wat had Louis van Gaal hem graag naar AZ gehaald, maar Davids wilde nog een buitenlands avontuur. Van Gaal: ‘Zelfs als hij slecht speelt, kun je op hem rekenen. Dat is het belangrijkste. Hij laat je nooit in de steek. Er zijn niet zoveel spelers die dat hebben.’

Jol: ‘Hij wint elk persoonlijk duel. Anderen pakken vier ballen af in een wedstrijd, hij dertien of veertien. En dan schakelt hij meteen over op de aanval. Hij speelt de bal lekker af. Geen toverballen, maar gewoon lekker afspelen.’

Het BBC-tvprogramma Match of the Day kondigde hem zaterdag, voor de samenvatting van het duel met Charlton, aan als de voetballer met vier gele kaarten in vijf duels. Jol: ‘Ik kreeg in Engeland zeven gele kaarten in zeven duels. Dat zegt niks. Daarna was het voorbij. Het verschil tussen geel en rood is erg groot in Engeland.’

Van Basten heeft ook behoefte aan leiders. Van Gaal: ‘Hij is geen natuurlijke leider, maar door zijn houding kan hij in het veld een leidende figuur zijn. En in sport moet altijd agressie aanwezig zijn.’ Jol: ‘Hij blijft na de training en praat met spelers. Dat is niet gebruikelijk in Engeland.’

Alles heeft Davids gedaan om terug te vechten. Voor zijn conditie schakelde hij atletiektrainer Henk Kraaijenhof in, die hij al kende van Juventus en van Troy Douglas, een atleet met wie hij soms traint.

Kraaijenhof: ‘Hij is geen speler die achttien procent vet meesleept. Hij zit op acht. Hij eet geen gevulde koeken, geen broodjes shoarma. Hij investeert ontzettend veel in zichzelf. In de voetbalwereld is hij een positieve uitzondering. Hem hoef je niets te vertellen. Hij doet eerder te veel dan te weinig. Het is een verademing om met hem te werken.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.