De schrik van Canada: Jaws uit Rusland

Alex Ovesjkin..

Mark van Driel

amsterdam De schrik van alle Canadezen heet Alex Ovesjkin. De 24-jarige Rus heeft zich voorgenomen Canada af te houden van de meest begeerde prijs tijdens de Winterspelen van Vancouver: de gouden medaille in het ijshockey.

Ovesjkin is ertoe in staat, weten de Canadese fans die reikhalzend hebben uitgezien naar het toernooi bij de mannen dat vandaag begint. Hij geldt al een paar jaar als de beste en best betaalde speler van de profcompetitie NHL. Bij Washington Capitals heeft hij een 13-jarig contract voor 124 miljoen dollar (91 miljoen euro). Daarmee is hij meest verdienende deelnemer aan de Spelen.

De Rus is zijn geld in de NHL meer dan waard. Hij scoort veel en spectaculair: zijn grootste hit op Youtube is een goal die hij glijdend op zijn rug maakt met een onmogelijke uithaal boven zijn hoofd. Hij speelt ruw en schuwt vuile overtredingen niet. Hij is keihard voor zichzelf: hij scoorde eens drie doelpunten, nadat hij zijn neus had gebroken. En hij uit zijn emoties.

Ovesjkin is, kortom, de tegenpool van de gevreesde ijshockeyers uit het Sovjettijdperk, die als robots over het ijs gingen. Hij geldt als de spectaculairste speler sinds de Canadese vedetten Wayne Gretzky en Mario Lemieux.

Zijn gehavende gezicht draagt bij aan zijn populariteit. Volgens de Canadese media is zijn onderkaak zo vierkant als een Lada en lijkt hij dankzij zijn vernielde gebit op Jaws, een slechterik uit een oude James Bond-film.

Ovesjkin gold al jong als een toptalent. Hij is de zoon van twee profsporters. Zijn vader was profvoetballer, zijn moeder veroverde twee gouden medailles als lid van het Sovjetbasketbalteam in 1976 en 1980. Hij zelf maakte als 17-jarige zijn debuut voor het Russische team, de jongste debutant ooit.

Bij de Winterspelen van Turijn in 2006 scoorde bij vijfmaal voor Rusland. Met een van zijn doelpunten schakelde hij Canada uit. Met Rusland werd hij de afgelopen twee jaar ook wereldkampioen.

Ovesjkin lijkt immuun voor druk. Hoewel al zijn acties in Noord-Amerika onder een vergrootglas worden gelegd, laat hij zich niet beïnvloeden door managers en marketingfiguren. Hij onderhandelde zelf over zijn lucratieve 13-jarige contract in Washington. En hij maakt geen geheim van zijn mening.

Dat bleek onlangs toen in de NHL discussie ontstond over de deelname van profspelers aan de Winterspelen van Sotsji, in 2014. De NHL ziet de profs liever niet gaan. De Spelen vormen een hinderlijke onderbreking van de profcompetitie en zullen door het tijdsverschil met Noord-Amerika de populariteit van de sport niet ten goede komen.

Ovesjkin liet geen enkele twijfel bestaan over zijn intenties, wat de NHL ook beslist. Hij verscheurt zijn contract als het moet. Hij speelt graag voor volk en vaderland. ‘Ik zal voor mijn land uitkomen tijdens de Spelen. Als iemand zegt dat ik niet kan spelen, ben ik weg.’

De andere Russische spelers sloten zich bij hem aan. Gezien hun belang voor de NHL lijkt de zaak gesloten.

Ook op andere momenten voldoet Ovesjkin niet aan het beeld van ideale schoonzoon, zoals zijn voornaamste rivaal Sydney Crosby uit Canada wel doet. Ovesjkin is in Canada scherp bekritiseerd wegens egotripperij, een verfoeide karaktertrek, die de Canadezen vooral associëren met basketballers. Nadat hij vorig seizoen zijn 50ste competitiegoal had gemaakt, liet hij zijn stick op het ijs vallen, boog zich voorover en hield hij zijn handen voor de stick, alsof hij zich warmde aan een lekker vuurtje.

‘Het is mijn leven’, zei Ovesjkin. ‘Het is mijn manier. Als iemand het niet leuk vindt, dan vinden ze het maar niet leuk. Ik ben wie ik ben. Ik zal niet veranderen.’

Ook zijn soms grove spel weigert Ovesjkin te matigen. Hij biedt wel steeds zijn verontschuldigingen aan als een opponent na een knietje of een schouderduw het ijs geblesseerd verlaat, maar hij is niet bang voor represailles van boze tegenstanders. Hij kent volgens zijn coach geen angst. ‘Waarom zou ik luisteren als iemand zegt: je moet je spel veranderen, anders vermoordt iemand je. Niemand gaat me vermoorden. Ik speel gewoon mijn spel.’

Zo ijzig kalm – de Canadese ijshockeyfans griezelen ervan.

Mark van Driel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden