De schijndode kampioen is nog springlevend

Jan Ullrich bereikte maandagavond strompelend zijn hotel op Les Deux Alpes, maar twee uur later was Jan weer helemaal boven Jan....

Van onze verslaggever

Marcel van Lieshout

ALBERTVILLE

Toen de Telekom-kopman de trap afdaalde, de treurige muziek hoorde en alle droefenis in de ogen van het ARD-personeel zag, krulden zijn lippen zich tot een glimlach: 'Wat een trieste muziek! Hebben jullie niks vrolijkers?'

Even tevoren was Ullrich op zijn hotelkamer weer tot het rijk der levenden toegetreden. Bij welke gelegenheid hij onmiddellijk aan assistent-ploegleider Pevenage had laten weten dat hij de volgende dag in de aanval zou gaan. Pevenage: 'Da's Jan, hé, een echte kampioen.'

Jan Ullrich, de man uit Merdingen, zou volgens velen misschien wel vijf jaar achtereen de Tour gaan winnen en dat vooruitzicht stemde deze zieners niet vrolijk. Ullrich rijdt te berekenend (controlerend in de bergen, vertrouwend op zijn tijdrit) en is bovendien weinig spraakzaam, zo eentje als Indurain, heette het.

Een kampioen die in alle opzichten domineert kan een mooi gezicht zijn, een kampioen die onverwacht tot schlemiel transformeert is nog mooier (is dan plotseling ook 'sympathiek' geworden), een kampioen die opstaat uit de diepste aller dalen en zijn tegenstrevers nog even een lesje leert is héél erg mooi om te zien.

Jan Ullrich, de schijndode van Les Deux Alpes, was dinsdag op de flanken van de Madeleine weer springlevend en liet dat het peloton duidelijk weten. Twee keer viel hij aan en alleen de man die hem de dag tevoren zo gruwelijk had gepijnigd kon nog aanhaken bij de 24-jarige Duitse diesel. Marco Pantani, de 'wagon' van gisteren, zei het Pevenage graag na: 'Jan is een echte kampioen.'

De belofte aan zijn assistent-ploegleider ('Dinsdag ga ik aanvallen') loste Ullrich gistermiddag rond half vier in. Omringd door de sterksten van deze Tour demarreerde hij bergop, op een wijze zoals hij die in de editie van vorig jaar alleen in de etappe naar Andorra had laten zien. Enigszins 'getelefoneerd', maar zo verwoestend en zo op de macht dat er voor de meeste volgers geen redding meer was.

Piepoli en Escartin haakten nog even aan maar moesten na een tweede tempoversnelling lossen, alleen Pantani gaf op de gevreesde Madeleine geen krimp. Getweeën raakten de regerend Tourwinnaar en zijn vermoedelijke opvolger steeds verder uit het zicht van de overige kopmannen. Van wie de nummer twee van het klassement, Julich, zich het meeste zorgen moest maken.

Het was juist Julichs ploeg die dinsdag als de grote aanvaller mocht worden verwacht in de beklimming van de Madeleine. Maar bij de Cofidis, de leider in het ploegenklassement, had de helletocht van de dag tevoren kennelijk sporen achtergelaten. Met ruim twee minuten achterstand op Ullrich en Pantani bereikte Julich de top van de Madeleine, vergezeld door ondermeer Boogerd, Escartin, Piepoli en de verrassend sterke Axel Merckx, maar zonder ook maar één ploegmaat.

Dat de Amerikaan de schade nog beperkt kon houden - ritwinnaar Ullrich kwam in Albertville veertien tellen tekort om Julich van de tweede plaats te verdrijven - dankte hij mede aan de drager van de gele trui. Bijna een uur waren Ullrich en Pantani al op de vlucht (de vroege aanvallers Heulot, Aldag en Teterioek waren onderwijl opgepeuzeld) alvorens de Italiaan dan eindelijk eens, zij het zeer kort, de leiding op zich nam.

Dat gebeurde in de afzink van de Madeleine, een hele lange en lastige afdaling waarbij de renners de weersomstandigheden mee hadden. De zestiende etappe bleef bespaard van regen en kou, zeer tot opluchting van vooral Ullrich. De Duitser is een mooi-weer-rijder.

Toen twee jaar geleden de rit naar Sestrières werd ingekort wegens de barre weersomstandigheden (de Galibier was onbegaanbaar) sprong Tourdebutant Ullrich een gat in de lucht. Op voorhand bevend verscheen hij maandagochtend aan de start toen hij zeker wist dat de beklimming van de Galibier ditmaal wel met kou en regen omlijst zou worden.

De etappewinst in Albertville - op de avenue met de toepasselijke naam Chasseurs Alpins suggereerde Pantani althans dat hij niets wilde weggeven maar kwam Ullrich het eerst over de meet - verzachtte bij Telekom enigszins het leed van de dag tevoren. Er zal niettemin na de Tour, zo kondigde ploegleider Godefroot aan, nog eens flink worden nagepraat over wat er in zijn ploeg allemaal is misgegaan in de etappe naar Les Deux Alpes.

Godefroots assistent Pevenage acht zo'n analyse overigens helemaal niet nodig. Voor de eertijdse winnaar van het puntenklassement (1980) is Ullrichs inzinking van maandag eenvoudig te verklaren. 'Hij kan niet tegen kou. In de afdaling van de Galibier vervroor Jan.' Dat Ullrich, gezien zijn ultra-zwakke voorseizoen, wellicht te weinig reserves heeft opgebouwd, wil er bij Pevenage niet in: 'Iemand die geen reserves heeft kan vandaag niet zo'n antwoord geven als Jan heeft gedaan.'

Een antwoord met de benen wel te verstaan want na afloop van de etappe weigerde de Telekom-kopman zich met de schrijvende pers te verstaan. Hoewel hij volgens het Tour-protocol daartoe wel verplicht is. Het kwam de Duitser op een berisping te staan van de Tourdirectie.

Praten deed Jan Ullrich gisteren na afloop wél met de Franse tv en kort voor de finish ook met medevluchter Pantani. Waarover spraken zij, die twee? Pantani: 'Ik vind Ullrich een groot kampioen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden