ColumnPeter Winnen

De rapportcijfers van sporters bewijzen: de ene coronagolf is de andere niet

De ene coronagolf is de andere niet. Dit stelt handbalster Pien de Swart in De Limburger. De eerste intelligente lockdown was een fors hangslot op de competitie en haar carrière. Niet meer trainen met het team, elkaar een paar maanden niet meer zien. Met de aangescherpte maatregelen van de tweede golf kan ze tenminste weer in de zaal trainen, al is het in groepjes van twee.

De krant informeerde naar het wel en wee van vier gepassioneerde semiprofessionele Limburgse sporters. Welke invloed heeft het missen van wedstrijden en competities op het gemoed en de fysieke gesteldheid? En zien ze perspectief op de korte termijn? Ze mochten zichzelf rapportcijfers geven. Pien de Swart geeft zichzelf voor fitheid een 7,5, het sportieve perspectief waardeert ze met 6. Haar stemming verdient niet meer dan een 5 hoewel ze snapt dat de overheid niet anders kon dan de competitie stilleggen. Een klassieke strijd tussen hoofd en hart lijkt me dit. Het hoofd weet, het hart bloedt.

Die 5 voor stemming snap ik heel goed. Ik hoef me maar te verplaatsen in de jongen die ik ooit was, meer een sportief dier dan weldenkend mens.

Volleybalster Laura de Jong komt met heel goede rapportcijfers de dag. Voor stemming een 8, voor fitheid een 7, voor sportief perspectief wederom een 8. De eerste lockdown was een schok. Ineens had ze 34 uur in de week over (training, reistijd). Het had een enorme impact op haar leven. Hoe komt ze dan toch tot die 8 voor stemming? ‘Tot rust komen, terug naar de basis, pas op de plaats maken, aan zelfreflectie doen’. Van de nood een deugd maken, heet dit. Om er t.z.t. weer vol en gepassioneerd tegenaan te kunnen gaan.

Een mooi rapport ook voor atleet Roel Wijmenga. Geen marathons gelopen dit jaar, sombere gedachtes gehad: ‘Waar train ik nog voor?’ Hij mist het gevecht met de concurrenten en met zichzelf, hij mist ‘de magie van het startnummer’. Intussen traint hij weer intensief en gestructureerd, misschien wel voor de marathon van Rotterdam in april. Toch geeft hij zijn stemming een 7 omdat het – net als in Lourdes – altijd erger kan. Als parttimefysiotherapeut ziet hij bij oudere mensen wat corona kan aanrichten, psychisch en lichamelijk. Omdat hijzelf volop buiten kan bewegen vindt hij 2020 toch geen verloren jaar, wat ik een groot compliment vind voor 2020.

Basketballer Roel van Overbeek waardeert zijn stemming met een 6. Hij mag graag het gevoel oproepen van een gewonnen wedstrijd in januari. Want hij mist de druk, de fans en de adrenaline. Nog meer mist hij de roes van de zege en het chagrijn van de nederlaag. ‘Nu zijn de emoties veel neutraler. Gelijkmatiger’.

Grappig, ik ken sporters die aan gelijkmatigheid van emotie een dikke 9 zouden hangen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden