REPORTAGETour de France

De poets van Peter Sagan levert de Slowaakse wielrenner weer eens de groene trui in de Tour op

Peter Sagan, tweede van links, heeft zijn manschappen in de zevende etappe aan het werk gezet om tempo te maken.Beeld AFP

Peter Sagan heeft het vaker gedaan in de Tour de France: de groene trui afstaan, vervolgens weer aantrekken en behouden tot en met Parijs. Vier keer, om precies te zijn. Vrijdag, in een winderige etappe van Millau naar Lavaur, flikte hij het voor de vijfde maal, ten koste van de Ier Sam Bennett.

Bepaald heroïsch was de coup niet. In de massasprint schoot zijn voet uit het klikpedaal en was hij meteen kansloos om nog wat extra punten te sprokkelen. Hij bolde als dertiende over de streep. Het was Wout Van Aert die in een door waaiervorming gesnoeid peloton voor de tweede keer deze Tour de snelste bleek en Jumbo-Visma de derde etappezege bezorgde.

Er zijn twijfels aan de ambities van Sagan, driemaal al wereldkampioen. De 30-jarige Slowaak lijkt soms wat ongeïnteresseerd, wat lusteloos zelfs. Maar de Tour de France maakt nog altijd iets bijzonders in hem los. Hij won in 2019 de groene trui en de vijfde etappe naar Colmar. Zelf ontkent hij dat de inspiratie taant. Hij is hooguit wat selectiever, hij hoeft niet langer alles te winnen wat hem voor de wielen komt.

128ste keer groen

Zijn statistieken in de Tour zijn nauwelijks te bevatten. Hij trok in Lavaur voor de 128ste keer het groen aan. Hij stond al zeven keer met die trui om de schouders op de Champs-Élysées. Het hadden er acht in een onafgebroken reeks kunnen zijn. In 2017 werd hij uit de wedstrijd verbannen nadat hij in een sprint Mark Cavendish in de hekken had gedwongen, al volgde later de bekentenis dat de jury het bij het verkeerde eind had gehad.

Toch overtuigt hij deze editie nog niet. In de drie spurten die aan het eindspel in Lavaur vooraf gingen, was hij twee keer vijfde en een keer vierde. Hij maakt geen kans tegen sprinters pur sang, zoals Caleb Ewan en Sam Bennett – tegen Van Aert lijkt sowieso niemand opgewassen. De drievoudig ex-wereldkampioen scoort vooral op tussensprints. Bijkomende factor is dat zijn ploeg Bora-Hansgrohe ook een renner voor het klassement heeft, Emanuel Buchmann. Niet langer is tsaar Peter er alleenheerser.

Aan flarden

Vrijdag trok het team toch zijn kaart. Vanaf het startschot zetten de renners zich aan kop en reden op de eerste klim en in de wind het peloton aan flarden. Sagan wilde duidelijk graag het groen terug dat hij in de vijfde etappe naar Privas was kwijtgeraakt. Misschien had hij zich wel geërgerd aan de groene ketting die Bennett als puntenleider had laten monteren. Dat soort gimmicks passen beter bij hem. Het beoogde effect was ernaar: Bennett, Ewan en de Nederlander Cees Bol raakten op achterstand. Dat hij vervolgens in de tussensprint Matteo Trentin moest laten voorgaan, bewees dat de scherpte er niet is, maar de tweede plek leverde voldoende punten voor de herovering op. Bol baalde, hij had zichzelf kansen toegedicht. ‘Het was een mooie poets van Bora. We hadden snel door dat het een verloren zaak was.’

Dat Sagan in de eindsprint niet de kroon op het werk van zijn ploeg kon zetten, betreurde de Slowaak. ‘Mijn teammaten hebben geweldig werk verricht. Ik had pech, mijn ketting blokkeerde. Ik zat achter Van Aert, ik raakte uit positie en kwam in botsing met iemand, ik weet niet wie. Ik ben blij dat ik niet ben gevallen. Maar ik ben veel punten misgelopen.’

Mollema zakt

Het draaide in de slotfase niet alleen om de eindsprint. Op zo’n dertig kilometer voor het finish, op het moment dat de wind in de rug van de renners kwam te staan, verhoogde Ineos het tempo en trok het peloton aan waaiers. Belangrijkste slachtoffers: Tadej Pogacar, Mikel Landa en Bauke Mollema. Ze verloren 1.21. Mollema zakte in het klassement van de elfde naar de achttiende plek. ‘Ik zat net te ver. Het punt waar het brak was niet het punt waar de ploeg het verwachtte.’

Vlak na de finish sloeg Tom Dumoulin zijn andermaal zegevierende teammaat Van Aert op de schouders. ‘Wat doe je toch allemaal? Niet normaal dit.’

De winnaar verklaarde dat het niet eens de bedoeling was geweest dat hij zich met een eindsprint ging bemoeien. Zijn taak was vooral kopman Primoz Roglic te beschermen. ‘Maar dankzij Bora-Hansgrohe waren veel  sprinters gelost. In de hectische finale bleef een nogal kleine groep over. Dan zou het jammer zijn geweest als ik het niet had geprobeerd. Ik vond een gat op rechts en timede perfect.’

Zou hij toch niet voor de groene trui gaan, na dit machtsvertoon? Hij staat nu derde in het puntenklassement. Het is niet zijn doel, was het antwoord. ‘De bemoeienis met alle tussen- en eindsprints kost te veel energie.’ Hij heeft genoeg andere taken in het team. Op gepaste afstand hoorde je Peter Sagan opgelucht ademhalen.

Waarom zoveel valpartijen deze Tour? Selfienemers, domme fouten en wegen als zeepbanen
Door de grote hoeveelheid valpartijen – alleen al in de inmiddels roemruchte eerste etappe liepen meer dan dertig mensen averij op – is er discussie ontstaan over de veiligheid van wielrennen. Wat veroorzaakte al die valpartijen? En hoe ernstig zijn de gevolgen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden