Opinie Willem Vissers

De play-offs (of liever: dood-of-de-gladiolen-voetbal) zijn verslavend mooi

Gelukkig is het leven geen play-off. Alles of niets is mooi, maar zeker niet voortdurend en zeker niet overal, en het liefst toch in het spel. Gekmakend zou het zijn, het tempo en de spanning van de play-offs, geprojecteerd op het volle leven zelf. Het hoogtepunt zou zo lang duren dat het geen hoogtepunt meer zou zijn.

In de play-offs zijn reputaties weggevaagd. Kijk naar de woede, de teleurstelling op de tribunes, de tranen, de euforie. Jammer ook dat play-offs play-offs heten, zo’n Engelse term zonder gevoel. Dood-of-de-gladiolen-voetbal is het, zo speciaal ten opzichte van de gewone competitie.

We zagen het al in de Europese toernooien, met ongekend spektakel in de tweede fase. Alles of niets. Aanvallen, counteren, tegenhouden, overleven, onderschatten, overschatten. De play-offs halen het beste in voetballers naar boven, zelfs als ze niet zulke goede voetballers zijn. Ze voetballen alsof het hun laatste keer is, met levenslust en angst tegelijk.

Trainer Pepijn Lijnders van NEC had op 26 mei in Kiev naast Jürgen Klopp op de bank kunnen zitten, bij de finale van de Champions League met Liverpool. Lijnders wilde terug naar Nederland met zijn gezin met twee jonge kinderen, ook om zijn visie terug te zien op het veld. Hij landde bij NEC. Hij was het laptopwonderkind, de trainer van de nieuwe generatie. Belezen, geleerd van Klopp. Nu is hij de verliezer, het onbegrepen genie in Nijmegen, waar zijn ideeën zich nauwelijks mengden met het zweet van de kleedkamer. Eerst 4-0 verloren, zondag al bij rust met 4-1 voor tegen Emmen, met kans op meer. Maar het werd niets. Hij kwam bijna niet meer uit zijn woorden.

De play-offs om promotie en degradatie zijn een meesterlijke trofee van de KNVB. Ze zijn nog veel mooier dan de extra wedstrijden om die ene Europese plek in de eredivisie. Ze zijn zo opwindend en spannend dat het soms lijkt of het allemaal zo is verzonnen, alsof de tv-zender de over de dag uitgesmeerde wedstrijden heeft geregisseerd tot het Filmfestival van Fox. Het heeft natuurlijk ook te maken met nivellering. Bijna iedereen onder de top kan van iedereen winnen. Krachtsverschillen zijn bijna verdwenen.

Vorige week was trainer René Hake op weg naar de volgende ronde met Cambuur, na een 1-4 in Dordrecht en 1-0 thuis als tussenstand. Toen begon de opmars van Dordrecht, dat won met strafschoppen en zondag strandde tegen Sparta, waar trainer Dick Advocaat een bos peentjes zweette.

Het toetje van het seizoen is lekkerder dan de hoofdmaaltijd zelf. Al die gekwalificeerde clubs uit de eerste divisie eerst gezellig onder elkaar, waarna de nummers 16 en 17 van de eredivisie instromen. Het resulteert in heerlijke, totale gekte.

Het betaald voetbal vergadert bijna onophoudelijk over de toekomst. Over de opzet van de competitie, bescherming van jeugdopleidingen, eerlijker verdeling van tv-gelden en nog veel meer. Aan de play-offs hoeven ze niets meer te doen. Hoogstens uitbreiden. Ze zijn verslavend mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.