De overtreffende trap van lenigheid: maak kennis met de slangenmeisjes

Contorsionisten vormen de overtreffende trap van lenigheid. Deze extreme vorm van lichaamsbeheersing vraagt om nadere uitleg in woord en beeld.

fotografie assistent: Hyung Balkema, styling: Babette Tielrooij, make-up & haar: Elise Langenhuisen (MAC Cosmetics). Kleding senna en sarah: papillonBeeld Anne Claire de Breij

'We zijn de enige slangentweeling van Europa'

Wie: Senna en Sarah van der Stap (allebei 11)
Wat: contorsionisten
Favoriete beweging: Krab

Senna: 'Wij zijn slangenmeisjes, we kunnen onszelf opvouwen net als slangen.'

Sarah: 'We zijn allebei even lenig, maar de een is beter in een bepaalde oefening dan de ander. Senna is beter in de Krab, ik in trucjes op de trampoline.'

Senna: 'We waren al erg lenig toen we geboren waren. Toen we 1 jaar waren, konden we nog niet lopen, maar wel een spagaat maken.'

Sarah: 'Ons favoriete kunstje is de dubbele brug. Dan staan we allebei ondersteboven. De beweging op de foto heet de Krab.'

Senna: 'De Antoinette is ook leuk. Die ziet er simpel uit, maar kan sneller fout gaan.'

Sarah: 'Het leukst zijn de reacties van mensen: hoe kunnen jullie dat?

Senna: 'Kunstjes zijn in het begin moeilijk. Wij vinden de benen en lichaamshouding het moeilijkst, de rug niet, dat is aangeboren talent. Een salto achterover vinden wij eng, omdat je niet ziet wat je doet. Je moet er niet te veel over nadenken.'

Sarah: 'Vervelend is dat we op school, in de klas, soms even moeten opstaan om de rug te knakken en buigen en rekken.'

Senna: 'We trainen nu minder, omdat het lastig is te combineren met school. Dit jaar zitten we in groep 7. Dat is een belangrijk jaar met veel huiswerk. We missen het wel.'

Senna: 'Afgelopen zomer mochten we elke zaterdag in de Efteling optreden. We droegen slangenpakken. Het publiek vonden we eerst eng, maar daarna enig.'

Sarah: 'Later willen we architect worden en met het circus mee. Wilde dieren vind ik cool.'

Senna: 'We blijven wel bij elkaar, we zijn de enige slangentweeling van Europa.'

Bea LamealsBeeld Anne Claire de Breij

'Het liefst treed ik voor kinderen op'

Wie: Bea Lamelas (24)
Wat: circusartiest
Favoriete oefening: Rag Doll

'Mijn ouders deden me op gymnastiek omdat ik zoveel energie had. Ik kwam als geboren Portugese zelfs in de nationale turnselectie terecht. Ik droomde van deelname aan de Olympische Spelen. Maar ik viel af omdat ik geen rijke ouders heb en geen belangrijke sponsors meebracht. Na de middelbare school wist ik niet goed wat ik wilde. Ik vond mezelf nog niet goed genoeg voor Cirque du Soleil. Ga naar de circusuniversiteit, zei iemand. Ik vroeg verbaasd: bestaat zoiets? Ja, Codarts in Rotterdam. Ik voelde me daar meteen thuis. Er hangt een echte circussfeer. In de danswereld moet iedereen dezelfde performance doen. In het circus daarentegen wil iedereen juist een unieke richting inslaan. Ik was de eerste persoon die als contorsionist wilde afstuderen. Handstanden vind ik fijn om te doen: de Mexicana en de Tulips & Flags. Mijn werk bestaat uit optreden op bedrijfsfeesten, in tv-shows en reclames. Vorig jaar mocht ik met mijn act een festival op Mallorca afsluiten. Ik heb ook met een slangenact meegedaan aan Holland's Got Talent. Presentator Johnny de Mol was heel lief. Hij sprak me in het Portugees aan: hé schone prinses, hoe gaat het met je? Het liefst treed ik voor kinderen op, bijvoorbeeld in Circus Rotjeknor. Mijn act daar is vaak de Rag Doll. Dan speel ik een pop die geen controle heeft over haar lichaam, terwijl iemand anders me laat bewegen. Dat is grappig. De kinderen proberen aan het eind vaak hetzelfde te doen.'

'Als een nieuwe beweging eindelijk lukt, geeft dat echt een kick'

Wie: Li Ling Kassing (18)
Wat: contorsionist
Favoriete beweging: Marinelli

'Als ik een ingewikkelde beweging maak, kijken mensen me vaak met grote ogen aan. Dan zeggen ze: 'Hoe kun je ademen? Ik zou breken.' Maar dat is nou contorsionisme. Ik moet het vaak uitleggen. Het zijn onnatuurlijke bewegingen die voor mij normaal zijn. Ik train daarvoor drie keer in de week bij de Amsterdamse acrobatenschool Corpus Acrobatics. Je leert er je lichaam te beheersen en niet roekeloos te zijn. Een moeilijke beweging is een kwestie van rustig blijven ademen, zodat je hersenen genoeg zuurstof krijgen, anders ga je out. Voel je je niet goed, dan ga je gelijk uit de beweging. Als een nieuwe beweging eindelijk lukt, geeft dat echt een kick. Er zijn veel bewegingen die ik leuk vind, maar mijn favoriet is de Marinelli. Dat is een zeldzame beweging uit Mongolië. Je balanceert op een mondstuk waarin je bijt en maakt een speciale handstand. Ik heb er twee jaar voor getraind en ben de enige in Nederland die dit kan. Bij contorsie wil je steeds meer. Het allerleukste vind ik het entertainen. Toen ik pas bij Corpus zat, maakten we een grote theatervoorstelling, Evolution. Het verhaal van hoe de mens is ontstaan. Ik speelde toen een aapje, een krabbetje en een soort eencellig wezentje. Het publiek met kinderen was enthousiast. Bijzonder vond ik ook mijn optreden met Corpus bij Eva Jinek. Ik deed mijn The Golden Arrow-act op de tafel met gasten. Je staat dan op je handen en schiet met je benen een pijl uit een boog. Ik was erg zenuwachtig. Als je mist, ga je af. Ik schoot gelukkig raak. Ik wil van het contorsionisme mijn beroep maken en met een circus de wereld rondtrekken. Dat lijkt me een mooi leven.'

Li Ling KassingBeeld Anne Claire de Breij

'We zitten in een barbiewereld, waarin men alles gladgestreken wil hebben'

Wie: Lizzl Shakti (53)
Wat: luchtacrobaat, steltloper
Favoriete beweging: opvouwen

'Ik ben pas laat, zo rond mijn 40ste, begonnen met acrobatiek. Het ging niet goed met me. De doktoren wilden me volstoppen met pillen, maar door veel yoga en luchtacrobatiek heb ik mezelf gezond gekregen. Ik ben toen steeds leniger geworden. Je hoort vaak dat iets met het ouder worden niet meer gaat. Jonge danseressen vinden zichzelf al oud als ze 25 jaar zijn. Dat spreek ik altijd tegen. Ik ben leniger dan toen ik 18 was en ga prat op mijn leeftijd. Het contorsionisme beschouw ik als extreme yoga, al maak ik deze bewegingen liever op de trapeze in de lucht. Het is een zoektocht naar hoe ver je met je lichaam kunt gaan. Wat je er allemaal mee kunt. Zelf ben ik een voorbuiger. Ik heb losse benen die ik langs mijn oren kan leggen. Opvouwen vind ik ook een mooie uitdaging. Ik werk in jeugdcircussen als Circus Elleboog en het Steltentheater, maar probeer ook circusdisciplines in een andere setting neer te zetten, bijvoorbeeld op straat. Daarnaast geef ik lessen luchtacrobatiek aan kinderen. Vaak betrek ik daar de ouders bij, om ze te laten ontdekken dat ze meer kunnen dan ze denken. Ja, sommige kinderen zijn hartstikke stijf. Eigenlijk zijn ze ouder dan ik. In het Oosten geldt: hoe leniger je lichaam en ruggegraat is, des te jonger je bent. Zelf denk ik niet aan het ouder worden. Opmerkingen hierover komen van buitenaf. Zo van: word je niet te oud voor al dat geklim en in bochten wringen? Daar trek ik me niets van aan. In mijn gezicht zitten vouwtjes, maar mijn lijf is van een meid van 18. We zitten in een barbiewereld, waarin men alles gladgestreken wil hebben. Als ze mij om die reden niet willen, zit ik daar niet mee. Gelukkig krijg ik veel complimenten en zijn er genoeg opdrachtgevers die me juist willen. Ik ben voorlopig nog lang niet klaar met mijn voorstellingen.'

LizzlBeeld Anne Claire de Breij
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden