WedstrijdverslagMountainbiken

De overstap naar de mountainbike is zelfs voor Van der Poel even wennen

Supertalent Mathieu van der Poel moest in Albstadt nog even wennen aan de mountainbike. Hij kwam op de wereldbekerwedstrijd niet verder dan een zevende plaats. Een van de oorzaken zouden rugproblemen zijn. ‘Ik kreeg last van mijn rug. Dat heb ik vaker tijdens de eerste wedstrijden op de mountainbike.’

Mathieu van der Poel werd in 2019 nog tweede in Albstadt. Dit jaar kwam hij niet verder dan een zevende plaats. Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant
Mathieu van der Poel werd in 2019 nog tweede in Albstadt. Dit jaar kwam hij niet verder dan een zevende plaats.Beeld Klaas Jan van der Weij / de Volkskrant

Mathieu van der Poel was van tevoren niet helemaal gerust op zijn rentree in het mountainbiken, afgelopen weekeinde in het Zuid-Duitse Albstadt. Zijn laatste krachtmeting op de dikke banden was alweer achttien maanden geleden, toen hij de wereldbekerwedstrijd in het Zwitserse Lenzerheide won.

Zondag bleken zijn voorgevoelens redelijk te kloppen. Hij eindigde op de flank van een steile bult in de Schwäbische Alb als zevende, op 1.13 van winnaar Victor Koretzky. De Fransman hield op de streep twee Zwitsers achter zich: de achtvoudig wereldkampioen Nino Schurter en de winnaar van twee jaar geleden, Mathias Flückiger. Zo wisten de specialisten de tijdelijk instappende renners uit het wegwielrennen op afstand te houden.

Nog voor Van der Poel finishte Thomas Pidcock, die dit voorjaar tweede werd in de Amstel Gold Race en de Brabantse Pijl won. Hij werd vijfde, op een halve minuut van Koretzky. De 21-jarige Brit, wereldkampioen in de categorie onder de 23, had er een lange inhaalrace op zitten: hij was gestart op de elfde rij in het veld van ruim 150 deelnemers.

Niet dat beiden hun zinnen hadden gezet op een zege. Ze kwamen hier voor iets anders: punten verzamelen in de wereldranglijst om verzekerd te zijn van een plaats in de voorste rijen van de olympische race in Tokio. Daar een gouden medaille opvissen, is dit seizoen in elk geval voor de Nederlander het belangrijkste doel.

Uit het oog verloren

Van der Poel stond voor een zware opgave in Albstadt. Hij had eerst een rustpauze ingelast na de Ronde van Vlaanderen, begin vorige maand. Daarna is hij maar eens begonnen op de mountainbike. Het was gissen naar zijn mogelijkheden, ook voor hemzelf. Hij had geen idee hoe zijn concurrenten ervoor stonden. Albstadt is niet zijn favoriete parcours. De klimmen zijn er oneindig lang en de stijgingspercentages angstaanjagend hoog. Daar is hij met zijn relatief hoge gewicht in het nadeel. Hij stond er drie keer op het podium, maar winnen deed hij er nog nooit.

Het zat hem allemaal wat dwars, bekende hij vooraf. In 2019 was de aansluiting met de wereldtop gemaakt. Voor het eerst versloeg hij Schurter; hij had daar drie jaar aan gewerkt. Hij won drie wereldbekerwedstrijden. Het jaar daarop verloor Van der Poel de tegenstanders uit het oog, toen de Spelen werden uitgesteld en het wegprogramma alle aandacht opeiste. Intussen troffen de mountainbikers elkaar op een EK, een WK en in de wereldbeker. Hij moet met lede ogen hebben toegekeken; het is de discipline die hij het meest liefheeft.

Tong op het stuur

Geheel volgens zijn onberekenbare stijl, vliegt hij er zondag meteen in. Hij plaatst in de eerste ronde een aanval, alleen de Braziliaan Henrique Avancini heeft een antwoord. Op vrijdagavond, tijdens een shorttrack waarin de startposities van twee dagen later wordt bepaald, wachtte hij net iets langer, preciezer: tot de tweede ronde. Nadat hij was achterhaald, nam hij even tijd voor herstel, om de slotfase zijn rug te krommen voor een versnelling waarop niemand een antwoord had. Bij regerend olympisch kampioen Schurter hing de tong bijna op het stuur; hij werd derde.

Als de wedstrijd geen twintig minuten duurt maar bijna anderhalf uur, en ook nog eens over zwaarder terrein, wordt duidelijk dat Van der Poels vorm nog niet optimaal is. Samen met Avancini zakt hij terug. Schurter c.s. rijden weg. Pidcock passeert. Die laat de snelste ronde noteren. Van der Poel: ‘Op de oplopende stukken kreeg ik last van mijn rug. Dat heb ik vaker tijdens de eerste wedstrijden op de mountainbike, de positie is anders. Het is een zeer belastende sport.’

Hij is niet meer in staat boven zichzelf uit te stijgen. De pijn dwingt hem zijn eigen tempo aan te houden. Hij valt bijna buiten de top-15, maar wint in de laatste twee ronden weer terrein; een zevende plek levert ook weer punten op. Maakt hij zich misschien al zorgen over zijn opspelende rug in Tokio, waar hij negen dagen na de Tour de France de mountainbikerace voor de kiezen krijgt? Het heeft, zo blijkt, de aandacht. ‘Daar zullen we iets op moeten verzinnen. Daar werken we aan.’

Uiteindelijk is hij niet ontevreden met het resultaat in Albstadt. ‘Ik had natuurlijk liever in die eerste groep gezeten, maar dit is zeker niet slecht. Om te winnen moet je conditioneel 110 procent zijn. Dat ben ik nog niet, daarvoor is de voorbereiding te kort geweest.’

Hij hoopt volgende week beter voor de dag te komen, in het Tsjechische Nové Mesto. Daar schudde hij twee jaar geleden op een steile gravelhelling Schurter af en won zo zijn eerste wereldbekerwedstrijd. Zo’n mooie dag, die zou hij wel weer kunnen gebruiken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden