Column Peter Winnen

De ontwikkelingen in de koers tijdens Gent-Wevelgem hadden op mij de impact van vroeg bier

Een prettig verdovende stroomstoot in het brein, zondag net na de middag. Wat? Nu al? En ze moeten nog 200 kilometer! Maar ik las het toch goed op de eerste de beste liveticker die ik had geopend: een kopgroep van twintig was vertrokken met veel gevederde mannen die normaliter pas in het laatste uur van de koers uit hun hok komen. Gruwelijk veel kopmannen in de vroege ontsnapping; was er een commerciële en/of collectieve zelfmoordactie afgekondigd?

Naar het scheen stond de wind ideaal om het zootje in waaiers te trekken. Maar dan nog, de economie van de koers staat geen kopmannen toe bij het breken van de vliezen. Gent-Wevelgem was een verlaat carnaval, en ik protesteerde niet. De ontwikkelingen in de koers hadden op mij de impact van vroeg bier.

Ik herinnerde me vroeg bier uit mijn jeugd. Op carnavalsdagen was het onduidelijk wat er het eerst was: het gekookte eitje of het bier.

Het zijn de heilige Vlaamse wielerdagen. Volgende week wordt de heilige hostie echt gebroken tijdens de Ronde van Vlaanderen. Ik heb nooit zoveel op gehad met het woord ‘heilig’. Als het over sport gaat is niets heilig – maar als metafoor vind ik het oké. Een illusie van heiligheid weet elk zichzelf respecterend biermerk op te roepen.

Mijn blik op de koers passeert niet door het filter van de heiligheid. Mijn blik is eerder barbaars: wat goed is, is snel, taai en mooi. En voor wat snel, taai en mooi is, heb ik een zwak. Macht is mooi, al is het historisch gevaarlijk om macht in het wielrennen een morele dekking te geven.

Een beetje heiligheid toch maar: wielrenners zijn martelaren op het offerblok van een betonnen moraal. Of moet ik zeggen dat het putjesscheppers zijn van een dwergstaat.

Gek is dat, ik had het helemaal niet over moraal willen hebben in deze column. Ben ik onbewust toch ingegaan op vragen die me bereikten van liefhebbers: is dit nog wel normaal? De liefhebbers willen natuurlijk weten of er niet ‘toevallig’ een nieuw ‘product’ op de markt is.

De vroege ontsnapping in Gent-Wevelgem was allesbehalve normaal natuurlijk. De lust om het verlies zeker te stellen zag ik nooit eerder zo exclusief geëtaleerd. Dat daar dik tweehonderd kilometer vol voor gereden werd was een unicum. Met een nieuw soort doping had het volgens mij niets te maken.

Niet alleen in Gent-Wevelgem zag ik het, maar ook in de voorafgaande Vlaamse koersen, er werd vol en tactisch gereden zonder de angst om te sneuvelen.

Als er al een nieuw product op de markt is, dan werkt het op de psyche: sneuvelen mag, lieverds!

Zo kapot als ze waren in Wevelgem; het was vooroorlogs mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden