De nummer 10 toont eindelijk zijn potentie

De sms van aanvoerder Bosvelt, gestuurd op de avond voor de wedstrijd, sprak ferme taal: 'Mes tussen je tanden. Je speelt morgen.' Feyenoorder Anthony Lurling wierp tegen Willem II (5-1) eindelijk de angst voor een optreden in de voetbaltempel van zich af...

Het is opvallend dat, wanneer het gemor van de fans oplaait in Rotterdam en scribenten hun pennen in azijn dopen, voorzitter Van den Herik en technisch directeur Baan hun trainer voor een jaar laten bijtekenen. Vorig jaar was Feyenoord al uitgeschakeld in de Champions League toen de partijen hun tevredenheid bezegelden, nu dreigt alweer de vroegtijdige aftocht uit de hoogste klas van het Europese voetbal en is in de competitie behoorlijke averij opgelopen. Feyenoord breekt met de gewoonte van opportunisme in het voetbal. Op zich is dat verfrissend.

Ook Van Marwijk zei, over de stemmingen: 'Deze wereld is zó opportunistisch.' In Kiev was het woensdag helemaal niets met Feyenoord en werd de serie zonder overwinning tot vijf uitgebreid, zaterdag tegen Willem II leek het weer ergens op.

Van Marwijk had Ono, Emerton en Kalou in de nabespreking van het duel in Oekraïne voorgehouden dat juist zij hun verantwoordelijkheid moeten nemen als Van Hooijdonk en Bosvelt ontbreken, zoals in Kiev. De informatie was in ieder geval ten dele overgekomen.

Maar contract of niet, als een opgejaagd dier stuurde Van Marwijk zijn spelers aan in de eerste helft tegen Willem II. Uitgerekend Lurling en Kalou, spelers die de laatste weken niet gespaard waren gebleven voor kritiek, maanden de trainer tot rust. Lurling kan pingelen, hij kan scoren en heeft een fijn steekpassje, in de geest van de broers Laudrup.

In de kleine zalen van Den Bosch en Heerenveen was Lurling het mannetje dat applaus oogstte. Als eens een voorstelling mislukte, was dat jammer. Meer niet. En toen waagde hij op zijn 25ste de stap naar De Kuip, het theater waar reputaties worden gevestigd of in de dop gebroken. Schichtig keek hij in den beginne om zich heen in dat grote stadion, naar al die mensen in wier ogen de hunkering naar succes is verankerd en die weinig ophebben met B-artiesten. 'Ik heb nooit gezegd dat ik faalangst heb, maar ik lette te veel op de supporters', gaf hij zaterdag toe, nadat hij tot man van de wedstrijd was uitgeroepen, juist op het moment dat kramp zijn negentig minuten voetbal ontwende benen was binnengeslopen.

En dus ging het fout met de Bosschenaar, die als jonge prof met Van Nistelrooij het kapitaal van FC Den Bosch vertegenwoordigde. Al op 10 september beleefde hij zijn dieptepunt: een wissel tegen Excelsior, nog voor de rust. Plus hoongelach van het volk. 'Zwaar kloten', dacht hij in de auto. De moeilijkste periode was in de weken daarna, juist toen de ploeg zo fijn draaide.

'Voor de plek op links had ik Pardo en Van Persie voor me, voor de positie achter de spits Kalou en Buffel.' De nummer tien, het shirt dat verwachtingen wekt, kwijnde weg. 'Ik twijfelde aan mezelf en ging met minder plezier naar de training. Zeven jaar lang had ik getraind om in het weekeinde een wedstrijd te spelen. Dat was voorbij.'

Tot zaterdag, in de volle Kuip die eindelijk zijn naam scandeerde, uitgerekend op de avond dat zijn ouders niet kwamen kijken omdat ze een feest hadden.

Want Lurling wist pas dat hij speelde toen Bosvelt zich meldde per electronische post. En dan is Bosvelt nog een grappenmaker ook. Van Marwijk had bewust niets gezegd.

De trainer: 'Ik ben ongelooflijk blij dat Anthony heeft laten zien wat hij kan.' Op de training, als slechts vijftig man toekijken en geen veertigduizend, had hij langzaam zijn vertrouwen herwonnen. Van Marwijk had hem een beetje in zijn sop laten gaarkoken.

Na 28 minuten redde doelman De Vlieger knap op een schot uit de draai van Lurling. 'Ik kreeg weer meer lef en dan ga je doen waarin je goed bent.' Hij scoorde twee keer na rust, na blunders van Willem II overigens.

Eerst onderschepte Kalou een passje van Van Nieuwstadt. Lurling passeerde daarop De Vlieger door de bal onder de zool door te halen. 'Hè hè', zei hij tot zichzelf. Een actie die je niet durft als je geen vertrouwen hebt, wist Van Marwijk. Bij het andere doelpunt zag Landzaat hem over het hoofd bij een terugspeelbal.

Tussendoor passte Lurling knap op de opstomende Song, die een man uitkapte, de bal met links in de kruising joeg en de 170 man sterke Koreaanse gemeenschap in De Kuip geluk bezorgde.

Om nou te stellen dat met Lurling alles weer in orde is na één geslaagd optreden, is overdreven. Dat zou te opportunistisch zijn. Lurling: 'Ik kijk alweer uit naar de volgende wedstrijd.' Die is tegen Juventus, dinsdag in Turijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden