De nieuwe Anky hoopt alleen op ?beetje geld?

amsterdam Wat ze zichzelf toewenst voor 2009? ‘Dat alles bij het oude blijft’, zegt Adelinde Cornelissen meteen. Het winnen is nog lang niet gaan vervelen, vertelt de Drentse daags na haar triple in Mechelen....

‘De nieuwe Anky’ wordt ze al genoemd na het succesjaar. Ze was niet alleen de beste bij drie wereldbekerconcoursen, ze ging ook met de nationale titel aan de haal. Vier jaar geleden reed ze nog wedstrijden in de ZZ-klasse, stipt ze haar ontwikkeling aan. ‘Het is wel erg snel en zó goed gegaan.’

Ze vergelijkt de scores die ze de afgelopen weken en aan het begin van het jaar op de rug van Parzival verzamelde. Haar gewone proef wordt tegenwoordig zo’n 6 procent hoger aangeslagen. Het is het verschil tussen winnen en verliezen, ontdekte Cornelissen.

Ze leerde ook alle schroom van zich af te werpen, voor zover daar nog sprake van was. Hoe dat ging toen ze de wereldbeker in Stockholm won? ‘Zo, dacht ik. Toen won ik ook in Londen en zei ik: ja, hallo, dan wil ik die derde op rij ook winnen.’

Ze moet hopen dat haar resultaten voldoen als kwalificatie voor de wereldbekerfinale. De vier beste resultaten tellen mee voor de twee of drie Nederlanders – daarover bestaat onduidelijkheid – die in het kielzog van Van Grunsven meereizen naar Las Vegas. ‘Dan moet ik er voor de zekerheid nog maar een winnen’, oppert Cornelissen.

Sterallures zijn de jonge vrouw uit Beilen vreemd. Hard trainen en het resultaat daarvan tijdens de wedstrijd laten zien, is haar recept om succesvol te zijn. Maar juist bij het evenement waar ze zich aan de wereld had willen tonen, was ze veroordeeld tot de ondankbaarste rol.

Op de tribunes van het Shatin Venue in Hongkong verbeet de olympische reserveruiter zich af en toe. ‘Ik heb vrede met mijn positie’, zei ze tegen zichzelf. Toen de nummer drie van de dressuurploeg Hans-Peter Minderhoud met zijn paard de ring betrad, wist ze dat de kans op een olympisch debuut in China was verkeken. ‘En dan zit je daar, terwijl je niets te doen hebt.’

Ze greep de gelegenheid aan om te doen wat ze anders thuis in de buitenbak had gedaan, trainen.

Haar paard vloog eerder terug naar Nederland dan zij, waardoor Adelinde nog een paar lange dagen aan de andere kant van de wereld wachtte. Erg? ‘Ik wist waarvoor ik het deed.’

Haar naam is in elk geval gevestigd. Ze kijkt tevreden terug op het jaar waarin de samenwerking met Sjef Janssen de juiste stap bleek om haar carrière een duw in de goede richting te geven. ‘Door hem ben ik met sprongen vooruitgegaan’, prijst ze de trainer en echtgenoot van Anky van Grunsven, die haar sinds maart bijstaat.

Aan haar winst in Mechelen hield ze 5000 euro over. De sponsors hebben niet in de rij gestaan op haar erf, stelt Cornelissen vast. ‘Was het maar waar.’ Toch een wens voor 2009 dus? ‘Een beetje geld erbij is altijd welkom. Maar voor de rest geldt: never change a winning team.’

Mark Misérus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden