De muur die kampioenen sloopt

Als Max Verstappen aankomend weekeinde kans op het podium wil hebben tijdens de Grote Prijs van Canada moet hij zonder vrees het bekendste stukje muur van de Formule 1 trotseren. Coureurs die op het circuit in Montreal de limiet opzoeken, krijgen namelijk te maken met de zogeheten 'Wall of Champions'.

Jacques Villeneuve springt uit zijn bolide na zijn crash in 1999Beeld afp

Het is een statige naam voor een relatief saai stukje muur van 1,5 meter hoog. De naam is dan ook vooral ironisch bedoeld: de ene na de andere wereldkampioen botste ertegenaan. Michael Schumacher, Damon Hill en Jenson Button bijvoorbeeld. Of de huidige WK-leider en viervoudig wereldkampioen Sebastian Vettel. Jacques Villeneuve boorde zich zelfs twee keer in de strook beton.

De crashes zijn meestal identiek, tonen de talloze compilatiefilmpjes op YouTube. De muur trekt als een magneet auto's naar zich toe. Ze tikken met de rechterkant tegen de barricade, er breekt een wiel af en ze komen vervolgens tergend langzaam tot stilstand op het rechte stuk voor de hoofdtribune.

Elk jaar is er wel een coureur die zich bijna, of helemaal, verslikt in de kampioenenmuur. Die is in de afgelopen maanden wel iets aangepast. De bandenstapel is verlengd en de hoek waarin de auto's op de muur afrijden is iets anders, zodat er meer ruimte is voor de dit jaar snellere en bredere auto's. Maar de kans op een crash is er nog net zo groot, blijkt uit de woorden van de vele coureurs die in hun voorbeschouwing op de race de muur aanhalen. De Belg Stoffel Vandoorne (McLaren) beschouwt de gevreesde muur als bewijs dat op het semi-stratencircuit elk moment van concentratieverlies funest is.

Toro Rosso-coureur Carlos Sainz botste vorig jaar tegen de muur. Hij noemde het rijden langs de Wall of Champions dinsdag 'een uitdaging waar ik nog altijd zin in heb'. Max Verstappen omschreef vorige week de laatste chicane vlak voor de muur, een rechts-links bochtencombinatie, als 'favoriete en ook verraderlijkste' gedeelte van het circuit. 'Je arriveert er op hoge snelheid, als de remmen relatief koud zijn. Het is een uitdaging hem goed te nemen'.

Want wie te laat remt, verkeerd instuurt of de knik op een andere manier foutief inschat, eindigt tegen de muur. Het overkwam voormalig Formule 1-coureur Robert Doornbos nooit, maar hij geeft toe dat hij de muur meerdere malen 'een kusje' heeft gegeven met zijn banden. Hij legt uit waarom het circuitgedeelte een van de lastigste in de Formule 1 is.

'Je hebt momentum nodig', zegt Doornbos. 'Als je de eerste kerbstone (stoeprand, red.) in de chicane verkeerd raakt, kom je op die tweede ook niet lekker uit. Je stuitert dan twee keer en dat is zo'n beetje het slechtste wat er kan gebeuren in een Formule 1-auto. Je hebt geen contact met het asfalt en dan kaats je zo het muurtje in.'

Beeld de Volkskrant

Daar komt bij dat er geen baan zwaarder is voor de remmen dan het Circuit Gilles Villeneuve. De bochten zijn er scherp en traag. De rechte stukken zijn lang en snel. Coureurs remmen zeven keer per ronde, telkens trappen ze vol op hun rempedaal. De temperatuur in de remmen loopt op tot zo'n 1.000 graden.

Het zwaarste rempunt ligt vlak voor de Wall of Champions-chicane. In minder dan 100 meter remmen auto's daar af van ruim 320 naar 150 kilometer per uur. De druk op het materiaal is er maximaal. De druk op de coureur ook; tijdens het remmen moet hij een kracht van vijf keer de zwaartekracht zien te weerstaan. Het kleinste remprobleem of -foutje is catastrofaal.

De Wall of Champions is onverbiddelijk voor auto's die zonder controle door de chicane schieten. Het groene strookje van nog geen halve meter breed tussen asfalt en muur geeft de coureurs amper kans weg te sturen. Maar de muur beloont ook de beste coureurs. Wie zijn auto snel door de chicane weet te manoeuvreren en het lef heeft met zijn banden op enkele centimeters langs de muur te glijden, neemt veel snelheid mee naar het daaropvolgende rechte stuk.

Het levert tienden van seconden winst op, een eeuwigheid in de Formule 1. Het is die combinatie van durf en bekwaamheid waarmee topcoureurs zich onderscheiden van de rest. Het is tegelijk de verklaring waarom zoveel grote coureurs juist tegen die muur crashten. Op weinig plaatsen in de autosportklasse is de grens tussen perfectie of een flater zo flinterdun.

Verstappen zal aankomend weekeinde op die grens balanceren als hij in het spoor wil blijven van de snellere Mercedessen en Ferrari's. Voor succes op het snelle circuit van Montreal is een surplus aan motorvermogen belangrijk, juist het zwakste punt van Verstappens Red Bull-auto in de eerste zes races van het seizoen.

Krachtbronleverancier Renault zou in Canada met een zogenoemde update komen, maar die is uitgesteld omdat de Fransen de verbeterde motor nog niet betrouwbaar genoeg vinden. Dus moet Verstappen op andere manieren tijd zien te winnen. Bijvoorbeeld door te zoenen met de Wall of Champions.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden