De lusteloosheid is uit Katendrecht verdreven

Spartaan’20 uit Rotterdam neemt zijn maatschappelijke taak serieus en laat de jeugd van Katendrecht voetballen...

In de bus door Katendrecht viel het hem op: nooit waren de kinderen met een sporttas leerlingen van basisschool De Schalm, waarvan hij directeur was. Uit eigen onderzoek stelde Jan Donker ten slotte vast dat van de 220 scholieren slechts 4 lid waren van een sportclub.

De kleurrijke volkswijk op de zuidelijke Maasoever van Rotterdam telde niet één sportvereniging en de accommodaties beperkten zich tot een onooglijk gymnastiekzaaltje.

Heel het land probeerde aan te zetten tot actie, maar Katendrecht bleek te zijn vervallen in lusteloos toekijken. Gesport werd er nauwelijks in de wijk met haar levendige historie. Donker richtte zich daarom tot Spartaan’20, een voetbalclub die werk maakt van zijn zorg voor de jeugd.

Spartaan’20 is gevestigd in de Zuidwijk van de deelgemeente Charlois. De van origine katholieke volksclub vertoont het beeld van zijn in de jaren tachtig drastisch gewijzigde omgeving; de overwegend jonge leden van de club (in totaal 850) vertegenwoordigen 48 nationaliteiten.

48 nationaliteiten, maar één gedachte. ‘Je mag bruin zijn, geel, wit of rood, bij ons ben je gewoon Spartaan’, zegt voorzitter Marius Heinerman van het jeugdbestuur. ‘Dat betekent dat je je aan onze regels houdt en dat je Nederlands spreekt.’

Geen amateurclub in Nederland heeft zo veel succes als Spartaan’20, dat onder zijn 35 jeugdteams 14 kampioenen telt. In alle leeftijdscategorieën strijden topteams van de club tegen de zorgvuldig gescoute jeugdselecties van de profclubs.

De prestaties van de jeugd vormen het affiche van de club, die zijn eigen jeugdtrainers opleidt en die voor de leden in alle opzichten een warm huis wil zijn. ‘Clubs hebben de instroom van nieuwe Nederlanders te verwerken gehad en moesten zelf ontdekken hoe ze daarmee moesten omgaan.’

Ex-voorzitter Ed Goverde: ‘Spartaan’20 heeft altijd een houding gehad van: nooit weglopen voor problemen. Bovendien vinden wij dat als je een beroep doet op de overheid, je ook je verantwoordelijkheid moet nemen als je wordt aangesproken op je maatschappelijke taak.’

Dus staan de deuren van de voetbalclub de hele dag open; werkt ’s ochtends op het kunstgras een groepje mannen op leeftijd zich in het zweet. En stroomt later die dag het complex van Spartaan’20 vol met de kinderen uit de wijk. En is in de zogenoemde Kamp Ahoylaan de kinderopvang gevestigd.

De plannen voor de nieuwbouw, die ruimte moet bieden aan huiswerkklassen, fitness en naschoolse activiteiten, liggen klaar. Ze tonen de contouren van de sportclub van de toekomst, die ook de onderwijskrachten van Katendrecht – basisscholen De Schalm en De Globetrotter – naar Spartaan’20 trok.

‘Natuurlijk voorzagen we de extra druk op ons kader. Maar het paste wel bij ons streven maatschappelijk actief te zijn en bij het doel van de gemeente sportdeelname van de allochtone jeugd te verhogen’, zegt Goverde.

De twee scholen inventariseerden de interesse voor de proeftrainingen die Spartaan’20 wilde geven op het gras naast de school.

De belangstelling was sensationeel. Zelfs de ouders lieten zich gelden. Heinerman: ‘Op school hadden ze gezegd: het lukt je nooit die erbij te betrekken. We kwamen uiteindelijk stoelen te kort, en hebben gezegd: ‘Als u echt wilt dat uw kind gaat voetballen, staat of valt dat wel met u. U bent betrokken bij de club, u wast de kleding en als het kan vragen we u ook bij het vervoer.’

Spartaan’20 maakte na twee maanden proeftraining de balans op. Op één dag werden 40 nieuwe leden ingeschreven, ouders en verwanten meldden zich aan en Katendrecht voetbalt weer, zelfs met drie teams in de competitie.

Ze trainen nog steeds naast de school, spelen hun wedstrijden op de velden van Spartaan’20, betalen contributie en maken deel uit van het totale verenigingsleven.

‘Kinderen die zich anders op straat verveelden, hebben via de scholen van Katendrecht de weg naar de voetbalclub gevonden’, aldus Goverde.

De kracht van Spartaan’20 is zijn toegankelijkheid, zijn spirit en zijn vrijwilligerskorps. En zijn opvatting: ‘Wie zich als sportclub wil profileren, kan niet volstaan met prestaties op het veld. Het gaat ook om wat je daarbuiten laat zien, onder andere in de samenwerking met de scholen.

‘Wij zitten hier aan onze limiet, het ontbreekt aan ruimte om uit te breiden. Bovendien kom je op het punt dat je je afvraagt wat nog te behappen is door vrijwilligers.

‘Je bent sterk afhankelijk van de kwaliteiten van je eigen clubmensen, die nu gelukkig nog royaal voorhanden zijn. Maar de vraag is wel of dat niet een smalle basis is voor de toekomst. Een bescheiden vorm van professionele hulp in de dagelijkse gang van zaken lijkt onontkoombaar.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden