Reportage De Ligt bij Juventus

De Ligt op de reservebank: dat is flink wennen

Matthijs de Ligt (midden) op de bank van Juventus. Beeld AP

Europa’s grootste talent waar Juventus 70 miljoen voor betaalde, bekeek de opening van de competitie als reserve.

‘Delict, delict’, roept een groepje Juventus-fans zaterdagavond vanaf een tribune van het Stadio Tardini in Parma. Ze doen dat niet omdat ze de scheidsrechter op een overtreding willen attenderen. Nee, ze roepen de naam van die blonde steraankoop die een kwartier voor tijd begint warm te lopen: Matties Delict. Of zoals hij in Nederland bekend is: Matthijs de Ligt.

De Nederlander applaudisseert beleefd terug, steekt een ongemakkelijk duimpje op naar wat kinderen, maar ziet vervolgens dat zijn teamgenoot Bernardeschi als derde invaller het veld betreedt. De wissels zijn op, constateert De Ligt, waarna hij terugloopt naar de dug-out en weer gaat zitten. Tot zover het eerste Italiaanse competitieweekend van het grootste talent van Europa.

‘Tuurlijk hoopte ik dat ik erin zou komen’, zegt De Ligt even later over dat toch wel povere kwartiertje warmlopen tijdens een verder typische Juventus-wedstrijd: niet bijster overtuigend, maar voldoende voor een simpele 1-0-overwinning. ‘Je weet dat wanneer de verdediging goed staat, de trainer niet snel zal wisselen. En vergeet niet dat het duo dat vandaag speelde, Chiellini en Bonucci, tot twee jaar geleden als het beste verdedigingsduo ter wereld werd gezien, hè. Daar moet ik mij tussen zien te spelen.’

Door de rustige manier waarop hij het zegt, klinkt het logisch. Maar toch: hoe anders zou de 20-jarige Matthijs de Ligt zijn seizoenstart hebben voorgesteld toen hij deze zomer de duurste verdediger ooit werd in het land waar het catenaccio werd uitgevonden? Hoe hoog waren zijn verwachtingen toen Juventus, na een maandenlang gevecht met Barcelona, Bayern en Paris St.-Germain, bereid bleek ruim 70 miljoen euro voor hem te betalen?

‘Na Ronaldo vorig jaar, kwam dit jaar De Ligt’, schreef La Gazzetta dello Sport in voorbeschouwing op dit nieuwe seizoen, alsof het volslagen logisch is dat de jonge ex-Ajacied in een adem wordt genoemd met een viervoudig Gouden Bal-winnaar.

De Italianen hadden kosten nog moeite gespaard om De Ligt binnen te halen. Al in december riep een sportkrant hem uit tot Europees Talent van het jaar. Hij schudde bij de uitreiking van die Golden Boy Award de handen van clubbobo’s als Pavel Nedved en Andrea Agnelli en een paar maanden later kwam zelfs zijn jeugdidool Cristiano Ronaldo naar hem toe om hem, na de verloren Nations League-finale tegen Portugal, in hoogsteigen persoon te vragen of hij voor Juventus wilde kiezen. ‘Agent Ronaldo’, grapte de superster nog toen De Ligt zich niet lang daarna daadwerkelijk in Turijn meldde.

Vanuit Juventus was die moeite te begrijpen. De club wil niets liever dan weer eens de Champions League winnen, maar weet dat het huidige hart van de defensie – Giorgio Chiellini is 35 en Leonardo Bonucci 32 – op leeftijd begint te raken.

Ook voor De Ligt zelf was de keuze voor Juventus te billijken. In een recent interview op de site van Ajax zei hij: ‘Ik ben van jongs af aan al gefascineerd door de Italiaanse verdedigingsmanier. Veel van mijn voorbeelden zijn Italianen, zoals Maldini, Baresi, Nesta, Cannavaro en Scirea. Ik ben verliefd geraakt op het Italiaanse verdedigen.’ Toen hij 7 was, twee jaar voor hij begon bij Ajax dus, had hij zowaar een shirtje van Juventus in de kast hangen, zei hij.

Bovendien was het transferbedrag dat zijn zaakwaarnemer Mino Raiola had weten te bedingen gigantisch; dusdanig hoog zelfs dat een vaste basisplaats zeer waarschijnlijk was. Hoe hoger het prijskaartje dat aan een speler hangt, hoe groter de kans dat hij vaak speelt. Clubs houden er niet van hun duurbetaalde kapitaal gelijk te vernietigen.

Vanwege al die voortekenen was het zaterdagavond ook zo verrassend dat De Ligt op de bank begon. Dat vond hij zelf trouwens ook. ‘Ik zit nog in de gewenningsfase. Je komt in een nieuwe groep, nieuwe spelers, je spreekt de taal nog niet. Dat is lastig, maar laat ik het zo zeggen: op de trainingen kon je het niet zien.’

Misschien speelde de voorbereiding van De Ligt een rol. Hij sloot relatief laat aan in Turijn, maakte in een oefenwedstrijd tegen Inter een eigen doelpunt en liet tegen Atletico spits Joao Felix uit zijn rug lopen. Na de wedstrijd zei de nieuwe Juve-coach Maurizio Sarri: ‘We moeten onze verdediging nog verbeteren’.

De eerste teamfoto van het Italiaanse voetbalseizoen, de eerste aftrap, de eerste goal van Ronaldo, de eerste ingreep van de VAR gevolgd door de eerste verongelijkte blik van Ronaldo naar de scheidsrechter: De Ligt zag het zaterdag allemaal vanaf de zijlijn. Hij zal zich vanaf die plek vast gerealiseerd hebben dat Italiaanse coaches soms behoudend zijn. Dat ze graag voor zekerheid en ervaring kiezen, zeker aan het begin van het seizoen. Hij weet bovendien dat er nog genoeg tijd is alsnog in de basis terecht te komen, en dat Italië geen land is waar haast een belangrijk onderdeel van het leven vormt.

Noem alle argumenten maar op, ze kloppen allemaal. Maar De Ligt, vorig jaar aanvoerder van de halve finalist van de Champions League en de duurste verdediger in een land waar verdedigen als hoogste kunstvorm wordt beschouwd, zal zich zijn eerste competitieweekend in Italië toch anders voorgesteld hebben. De eerste speeldag in de Serie A was voor hem gewoon een teleurstelling.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden