De les van het debacle in Manchester

Zijn ploeg is nog ongeslagen, scoorde al zeventien keer en is bij de Champions Trophy de ongenaakbare koploper. En toch wordt de bondscoach van Duitsland in Maleisië vooral geconfronteerd met het EK-debacle van Manchester....

Van onze verslaggeefster Marije Randewijk

Ook na de 3-3 tegen Nederland moest Markus Weise woensdag weer uitleggen wat het verschil is tussen het Duitsland van toen en van nu. Het was pas de vijfde keer in vijf dagen. De ene ploeg miste tot ieders verrassing deze zomer directe olympische kwalificatie. De andere gebruikt de tegenstand om de frustraties van zich af te spelen. De weg naar eerherstel is nog zonder tegenslag verlopen.

Woensdag mocht Nederland in de eerste helft even de illusie koesteren dat het team uitzicht kon houden op een finaleplaats bij de Champions Trophy. Maar de slotconclusie luidde dat het elftal van Oltmans met een gelijkspel kreeg waar het recht op had.

Net als tegen Zuid-Korea lieten de Nederlandse hockeyers de tegenstander in een verbluffend kort tijdsbestek een achterstand ombuigen tot een voorsprong. Het was aan de onverzettelijkheid van Van der Horst en de doeltreffendheid van Reckers – al goed voor vijf doelpunten – te danken dat de titelverdediger niet helemaal is uitgeschakeld voor de hoofdprijs in het Bukit Jalil Stadium.

Maar de ploeg heeft de kansen niet meer in eigen hand. Zelfs bij zeges op Australië en Pakistan moet worden gehoopt op een misstap van Zuid-Korea.

Duitsland is al bijna zeker van een plaats in de eindstrijd. Door de intrinsieke motivatie stijgt Weise’s elftal boven de andere teams uit. De meeste landen kwamen naar Maleisië zonder duidelijke doelstelling. Europees kampioen Nederland wil graag de finale bereiken, maar het hoeft niet per se. Hetzelfde geldt voor olympisch kampioen Australië.

Weise kondigde vooraf al aan om de prijzen te gaan spelen bij de Champions Trophy. Al het andere zou een teleurstelling zijn. De spelers hebben zijn woorden serieus opgepakt. Een nieuwe zeperd kon de ploeg op weg naar het olympische kwalificatietoernooi in Japan ook niet gebruiken. Dus wordt naar elke bal gedoken en durft niemand te verzaken.

Hoe anders was het vier maanden geleden. Apathisch ondergingen de Duitsers bij het EK hun lot. In de kleine finale namen ze nog soeverein een 2-0-voorsprong op België, maar ze verloren toch: 4-3 Dat ze brons verspeelden, daarmee viel te leven, hoewel dat het slechtste EK-resultaat in de Duitse hockeygeschiedenis was. Maar ook directe kwalificatie voor Peking ging aan hun neus voorbij.

Die klap kwam aan bij de regerende wereldkampioen. Uit protest verscheen Tibor Weisenborn in Manchester bij de afscheidsborrel in zijn bezwete spelerskleding, compleet met scheenbeschermers. Hij had zich te verslagen gevoeld om te douchen.

‘De teamgeest is nu beter’, zei Weise na het duel tegen Nederland. In Manchester bestond zijn selectie uit aparte groepjes en werd voor eigen glorie gehockeyd. ‘Er was niet genoeg discipline.’

Daaraan had de bondscoach zelf ook schuld. Weise wilde na zijn aanstelling in november 2006 uit alle macht anders zijn dan zijn succesvolle voorganger, Bernhard Peters. Hij wilde zijn eigen stijl creëren en werken zoals hij bij het nationale vrouwenteam had gedaan. Die ploeg leidde hij in 2004 naar de olympische titel, ten koste van Nederland. Weise werd daarmee de gedoodverfde opvolger van Peters, die zijn geluk ging beproeven in het voetbal.

De Duitse coach koos voor een aanpak die lijnrecht op die van Peters stond. Hij gaf zijn spelers meer vrijheid. Ze moesten meer zelf nadenken, zelf handelen en een eigen mening krijgen. ‘Ik heb de zelfstandigheid van de spelers overschat. Peters was in alle opzichten een controlfreak en een dominante persoonlijkheid. De spelers volgden hem, want ze wonnen.’

In zijn ogen draaide coaching om goede communicatie. Weise verwachtte niet dat hij daarmee te veel zou vragen van zijn internationals. De hockeyers zelf wezen hem erop tijdens een weekeinde waarin ze door middel van workshops het desastreuze EK evalueerden. ‘De ploeg verlangt meer leiding vanaf de zijlijn, zoals ze van Peters gewend waren. Meer controle en sturing van mijn kant.’

Weise zegt dat hij ervan heeft geleerd. Het heeft van hem een betere coach gemaakt. Een kopie van Peters wordt hij nooit. De bondscoach gunt zijn ploeg alleen meer tijd aan zijn stijl te wennen. Weise: ‘Het gaat nu beter samen.’ Zijn eerste grote titel bij de mannen ligt binnen handbereik.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden