De koning is terug, leve de koning

De Zilverpijlen bestaan weer, Alonso rijdt eindelijk voor Ferrari, bij McLaren strijden twee wereldkampioenen tegen elkaar. Maar alle aandacht in dit Formule 1-jaar gaat natuurlijk uit naar de rentree van Michael Schumacher....

Het is dinsdagavond als Allard Kalff het café binnenstapt voor een laatste kop Hollandse koffie. De volgende dag wacht het vliegtuig dat de Formule 1-analist naar Bahrein brengt voor de start van het seizoen. Maar had hem gezegd dat er dinsdag al een vlucht voor hem klaarstond en hij was ‘in een ruk naar Schiphol gereden’.

Van binnen ‘borrelt en bruist’ het bij de coureur en pitsreporter van RTL. Jaar in jaar uit had hij niet langer dan een seconde nodig om de volgende wereldkampioen voor zichzelf te bepalen. Nu is het anders. Dit jaar durft hij de gok niet aan, bekent Kalff.

Als de ‘voorzitter van de Sebastian Vettel-fanclub’ zijn hart laat spreken, wordt de jonge Duitser de opvolger van Jenson Button. Maar wat is wijsheid aan de vooravond van een seizoen dat volgens Kalff alles in zich heeft om klassiek te worden?

Ga maar na, zegt hij. Vier wereldkampioenen, niet meer vertoond sinds 1999, die het vanaf zondag in Bahrein tegen elkaar opnemen. De Britse tandem Button-Hamilton strijdt voor McLaren tegen een Duits duo bij Mercedes, waarmee voor het eerst sinds 1955 weer Zilverpijlen over het asfalt scheren. Fernando Alonso is bij Ferrari eindelijk kandidaat voor zijn derde titel. En hoe gaan teams om met de volle benzinetanks en het niet meer mogen bijvullen?

Er valt zoveel te vertellen over jaargang zestig van de sport die in steeds meer landen kijkers aan zich bindt. Over Vitali Petrov, de eerste Rus die zijn opwachting maakt in de Formule 1. Over de drie teams die tegen de stroom in toch aan boord stapten bij Bernie Ecclestone. Over Bruno Senna, die zestien jaar na de dood van zijn oom de familietraditie voortzet.

En toch gaat het in alle voorbeschouwingen maar om één ding.

Dat Button een gewaagde overstap maakte naar McLaren en nu de concurrent is van een andere Brit met een wereldtitel is leuk, maar meer ook niet. Wat voor een race het nieuwe circuit in Zuid-Korea zal opleveren, merken we later wel. Tv-zender CNN en automerk Lada die zich aan de sport verbonden? Fijn, maar nu even niet.

Alle ogen zijn zondag in Manama gericht op een man die dan 41 jaar en 70 dagen oud is. Na een afwezigheid van drie jaar is de koning teruggekomen om zijn troon op te eisen. En eigenlijk betwijfelt niemand dat Michael Schumacher er meteen zal staan, wanneer om 13.00 uur Nederlandse tijd de lichten op groen springen.

‘Als iemand op deze manier kan terugkeren in de sport, is hij het’, zegt Jos Verstappen, in 1994 een jaar lang Schumachers teamgenoot bij Benetton. ‘Hij heeft keihard aan deze rentree gewerkt en is sinds zijn laatste race bij Ferrari actief gebleven. Hij is meer op afstand geweest dan hij als rijder was, maar hij is nooit op achterstand geraakt.’

Kalff noemt hem ‘de vleesgeworden vertolking van: ik wil winnen’. Wie anders dan Schumacher reed ooit bijna zijn eigen broer Ralf ondersteboven om dat ene puntje extra in de wacht te slepen tijdens de GP van Monaco? Wie hinderde, treiterde en beloog rivalen en teamgenoten om pas na zeven wereldtitels en 91 overwinningen de sport vaarwel te zeggen?

Racer Carlo van Dam vertelt over zijn bezoek aan de kartbaan van het Belgische Genk, vorig weekeinde. Hij zag er tot zijn verbazing Schumacher bezig, geconcentreerd en even fanatiek als altijd. Een ander zou zich misschien in stilte hebben voorbereid op zo’n beladen comeback. Zo niet de man die volgens Van Dam duizend dingen op een dag kan doen.

In de tijd dat hij op hoog niveau kartte, vernam Van Dam dat Schumacher ooit zelf het WK karts wilde rijden. De Duitser trainde een paar dagen in Italië alvorens hij de kartprofs probeerde bij te houden. Dat lukte niet, waarna Schumacher de karters dan maar op het voetbalveld liet zien dat hij ze daar wel de baas was. Van Dam: ‘De volgende dag vloog hij naar Japan en werd hij wereldkampioen.’

Voor zijn uitsluitend jongere rivalen is hij dit jaar een van de kandidaten voor de titel en op z’n minst outsider. Ze zijn uitsluitend positief over de terugkeer van Schumacher. Omdat ze weten dat de sport meer aandacht trekt met hem erbij en omdat sommigen, zoals Vettel en Hamilton, nog nooit hun krachten hebben kunnen meten met de grootheid.

Zijn fans die hun liefde jaren op temperatuur hebben moeten houden, geloven op hun beurt in een nieuw sprookje. Ook al is het voor hen of Schumacher er met een andere vrouw vandoor is gegaan, doordat hij het Duitse Mercedes verkoos bij zijn terugkeer en niet Ferrari. De fans van Schumacher én van de Italiaanse scuderia, worden dit jaar tot een onmogelijke keuze gedwongen.

Sinds 23 december, de dag waarop de Duitser het nieuws bekendmaakte, is zijn terugkeer in de sport het gesprek van de dag. Kan hij? Wil hij? Gaat hij een achtste titel winnen?

Kalff en Van Dam kregen de afgelopen weken steeds dezelfde vragen voorgelegd, ook al is het voor hen natuurlijk ook gissen naar hoe het hem zal vergaan. Kalff: ‘Maar het feit dat we het er met z’n allen over hebben, zegt al genoeg.’

De icoon houdt de gemoederen als vanouds bezig. Alan Baldwin, al een decennium verslaggever voor het persbureau Reuters, toog donderdag naar een persconferentie van Schumacher, aan de rand van Manama. ‘Het was weer precies zoals vroeger. De zaal zat vol, cameraploegen verdrongen elkaar. Het enige verschil was dat ik Schumacher voor het eerst kauwgum zag kauwen. Hij oogde relaxter.’

Baldwin volgde alle successen van Schumacher op de voet, bijna tot vervelens toe. ‘Dan vertelde ik dat ik een jaar bij Schumacher in de buurt was geweest, terwijl de titel na de eerste race al bijna vaststond. Het leek wel of iedereen dan medelijden met me had. Zo erg was het ook niet.’

Maar: ‘Dit is beter zo.’ Het gaat volgens Baldwin na jaren weer over de coureurs, over mensen dus, en niet meer over de torenhoge ontwikkelingskosten, de voor een leek onbestuurbare wagens of de reeks schandalen waarin de sport lang was verwikkeld.

De spionagesage met McLaren en Ferrari werd gevolgd door de op video vastgelegde sm-orgie van Max Mosley, de inmiddels verdwenen baas van de autosportfederatie FIA. Renault-teambaas Briatore vocht zijn schorsing aan – hij zou coureur Piquet opzettelijk hebben laten crashen voor eigen gewin.

De Formule 1 werd ook nog hard getroffen door de economische crisis. Fabrieksteams als Honda, Renault en Toyota vielen weg door de malaise bij de moederbedrijven. Het scheelde miljoenen aan inkomsten. Weliswaar stonden hun vervangers betrekkelijk snel klaar, maar de sport die de tering stevig naar de nering moest zetten, kon een beetje positieve aandacht goed gebruiken.

‘Fantastisch’, reageerde Formule 1-eigenaar Ecclestone dan ook toen de rentree van de recordkampioen definitief bleek. Deze week beweerde de Brit dat Schumacher 100 procent gemotiveerd is. ‘Dat zal geweldige races opleveren.’

Kalff noemt de rentree in meer opzichten ‘het beste dat deze sport kon overkomen’. Weliswaar ging de titel de afgelopen drie jaar telkens naar een andere coureur, waarvan twee keer in een bizarre slotrace. Maar zo veel stof als hun voorganger doen Hamilton en Button niet opwaaien. Räikkönen is rallyrijder geworden.

Je kunt het ze onmogelijk verwijten. Pas over een jaar of tien zal duidelijk zijn wat jonge rijders als Hamilton, Vettel en Kubica echt aan hun sport hebben toegevoegd. Kalff: ‘Dan mag je ze op z’n vroegst pas vergelijken met iemand met zo’n carrière als Schumacher.’

Toch zijn ze er niet in geslaagd de leemte in te vullen na zijn vertrek, zoals wielrenner Alberto Contador wel opstond als opvolger van Lance Armstrong. Ook die keek het drie jaar aan voordat hij zijn rentree aankondigde.

Zoals Armstrong met Bruyneel, wordt Schumacher begeleid door de man met wie hij al zijn wereldtitels vierde: Ross Brawn. De coureur zei dat hij zich ook geen ander partnerschap kon voorstellen dan met de Brit die vorig jaar de wereldtitel won met Button en de constructeursprijs met Brawn GP.

Zijn 7,7 miljoen euro jaarsalaris wordt graag betaald door Mercedes’ moederfirma Daimler, die Schumacher als uithangbord voor een nieuw sportief avontuur binnenhaalde. De werknemers van het concern, dat in 2009 een recordverlies leed van 2,5 miljard euro, waren er minder blij mee. ‘Ik doe dit alleen voor mijn plezier’, verdedigde Schumacher zich.

Iemand met zo’n ‘uitstekend karakter’ als Schumacher was volgens Ecclestone van harte welkom om terug te keren in de sport. En ook al was dat karakter vaak helemaal niet zo uitstekend – google ‘controversy’ en ‘Schumacher’ en je weet genoeg – tv-kijkers over de hele wereld verlangen er weer naar de rijder nieuwe records te zien breken. Of juist niet.

Geen coureur roept zo veel tegenstrijdige emoties op als Schumacher, zegt Kalff. ‘Of je bent voor hem, of je bent tegen hem. Een middenweg is er niet. Maar zowel de voor- als de tegenstanders gaan dit seizoen kijken. Omdat ze hopen dat hij uitvalt of omdat ze willen dat hij wint. Daar spint de sport geweldig garen bij.’

Zelfs Verstappen, die laatst nog een felicitatie van zijn Duitse vriend ontving voor zijn verjaardag, snapt wel waarom de mensen de superkampioen uit het rijtje Armstrong, Federer en Woods niet altijd liefhebben. ‘Ik ben nooit zo onder de indruk geweest van zijn uitstraling. Hij komt stugger over dan Alonso en Hamilton, wat meer gemaakt ook. Maar ja, hij blijft een heel groot iemand.’

Kalff: ‘Nu er meer en kortere pitsstops komen omdat teams niet meer tanken maar wel van banden moeten wisselen, wordt het op details beslist. Het gaat ook weer meer om puur racen. En er is er maar één die dat het beste kan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden