De Jong vindt weer een reden om te grijnzen

Het was even wennen, maar op het gezicht van Ajacied Nigel de Jong wilde de afgelopen weken even geen glimlach doorbreken....

Van onze verslaggever Charles Bromet

Het plotselinge overlijden van zijn boezemvriend Luciano van den Berg, een verdediger van eerste-divisieclub Stormvogels/Telstar, had de immer aanwezige grijns van zijn gezicht weggepoetst. Maar gisteren, na afloop van Sparta - Ajax (1-2), de wedstrijd die hij met twee doelpunten in Amsterdams voordeel had weten te beslissen, keerde de twinkeling in zijn ogen terug.

Hij zwaaide naar de fans, toonde nogmaals het speciale T-shirt met daarop de beeltenis van zijn kompaan, permitteerde zich zelfs een voorzichtig dansje, wierp de aanhang nog wat kushandjes toe, en verdween toen in de catacomben.

Om daar tot de conclusie te komen dat de pijn die hij sinds 17 september voelde, de dag van het fatale auto-ongeluk, natuurlijk niet ineens is verdwenen na twee beslissende doelpunten.

Maar: ‘In het juichen zat een hoop frustratie. We zijn toch bijna 21 jaar bij elkaar geweest. Ik had het T-shirt al aan tijdens de wedstrijd tegen ADO Den Haag, de eerste keer dat ik weer bij de selectie zat. Ik weet niet of ik het shirt nog de rest van het seizoen zal dragen. Dat is een gevoelskwestie. Ik weet niet hoe ik daar straks tegenaan kijk.

‘Maar het voetbal is nu een mooie uitweg voor mij, want ik kan toch niet de hele dag thuis zitten kniezen en niets doen. Dat zou Luciano niet hebben gewild. De trainer heeft me nog gevraagd of ik tijd nodig had om van de klap te herstellen, maar ik heb hem gezegd dat ik juist wilde voetballen om mijn frustratie kwijt te raken.’

Die uitzonderlijke mentaliteit van de 20-jarige middenvelder, gevoed door de gedachte dat Ajax zich geen nieuw puntverlies kon permitteren, leidde ertoe dat de ploeg van trainer Blind met de schrik vrij kwam. Want zo bont als op Spangen had Ajax het dit seizoen nog niet gemaakt.

Nu zal het zeer verleidelijk voor hem zijn geweest te wijzen op de imposante lijst aanwezigen. Want zonder Lindenbergh (geschorst), Sneijder, Galasek, Trabelsi, Charisteas, Rosales, Escudé (allen licht geblesseerd) en de drie langdurig geblesseerden Maxwell, Stekelenburg en Mitea werd Blind gedwongen te improviseren.

Maar dat nam niet weg dat hij alsnog een zeer acceptabele basisploeg kon opstellen. Vóór doelman Vonk vormden Grygera, Heitinga en Vermaelen een driemansdefensie. Maduro ondersteunde De Jong, Pienaar en Emanuelson op het middenveld. En de voorhoede bestond deze keer, van links naar rechts, uit de in de basis debuterende Armeniër Manucharian, Rosenberg en Babel.

Ze maakten er een armetierige voorstelling van, de jonge Ajacieden. De enige die zich, naast De Jong, positief onderscheidde was Emanuelson. Maar de frivole linkspoot heeft, jong als hij is, vaak de eigenschap per wedstrijd op z’n minst één cruciale fout te maken.

In de Champions League-wedstrijd Arsenal leidde hij met een foutieve pass naar Boukhari de snelle openingstreffer van Ljungberg in. Gisteren liet hij zich op kinderlijke wijze aftroeven door oud-Ajacied Obodai, die hem zeven minuten na rust met een simpele schouderduw opzij zette. Zijn voorzet werd keurig ingeschoven door Polak, 1-0.

Sparta werd zo beloond voor, nu ja, waarvoor eigenlijk? Voor spel dat iets meer bevlogen was dan dat van Ajax, al was daar ook wel verdomd weinig voor nodig. De ploeg van trainer Wiljan Vloet gaf ruim een uur gas, om daarna vermoeid door de hoeven te zakken.

Nigel de Jong scoorde twee keer op aangeven van Steven Pienaar. Na 63 minuten gleed hij een voorzet van de Zuid-Afrikaan bij de tweede paal binnen. Een klein kwartier later kopte hij raak na goed doorzetten van Pienaar.

Nadat hij zijn eerste treffer al had gevierd door zich van zijn shirt te ontdoen, hetgeen scheidsrechter Bossen nog door de vingers werd gezien, moest hij zijn tweede feestje bekopen met geel. Beide keren toonde De Jong het T-shirt met de beeltenis van zijn overleden vriend. ‘Die gele kaart neem ik op de koop toe. De tweede keer dat ik mijn shirt uittrok, heeft Bossen aangegeven: regels zijn regels. Ik begrijp dat wel.’

En weg was hij, de voetballer die met een gloedvol optreden het falen van vrijwel een compleet elftal had weten te maskeren. Het was dan ook een gotspe dat de Ajax-supporters in de slotfase nog het lied ‘Zij krijgen voetballes’ ten gehore brachten. De Sparta-aanhang antwoordde met gepast gegniffel.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden