‘De grote vraag is, hoe diep ik nog kan gaan’

Zwemmer Maarten van der Weijden, de ex-kankerpatiënt en vlagdrager bij de sluiting, werd voor Nederland de ‘man van de Spelen’....

Een olympisch kampioen wordt geleefd. Hoe zwaar is jouw schema?

‘Maandag huldiging Amsterdam, dinsdagochtend Harenkarspel, dinsdagavond Eindhoven, woensdag bij de koningin, donderdag de golden clinic van NOC*NSF op Papendal. ‘We kunnen helaas niet jouw sport doen’, lees ik net. Dan zal ik maar gaan helpen bij hockey.’

Chef de mission Van Commenée noemde jou zojuist een BN’er. Kun je nog over straat?

‘Hier wel, natuurlijk. Ik ben na dat goud een bekend gezicht in de Nederlandse ploeg. En in het Holland Heineken Huis ben ik de meest bekeken man. Dat is logisch na zo’n goede prestatie.

‘Maar of ik in Nederland nog anoniem over straat kan, geen idee. De eerste dag na het goud was onwerkelijk. Ik bekeek mezelf van afstand, als het ware. Nu went het. We gaan zien wat er gebeurt.’

Je bent de enige Nederlandse man met goud. De vrouwen overheersen. Heb je een verklaring?

‘Sommige volken zijn goed in sprint, anderen in zwemmen, en weer anderen in lopen. Ik kan me voorstellen dat bij het ene volk de vrouwen sterker zijn in sport dan bij een ander volk. Ons volk brengt sterke vrouwen voort.

‘Ik hoorde dat in een rijtje van recordwinnaars vier Nederlandse vrouwen staan; Rie Mastenbroek, Fanny Blankers-Koen, Inge de Bruijn en Leontien van Moorsel.’

Is de olympische droom nu vervuld?

‘Om eerlijk te zijn, ik heb die heel lang niet gehad. Toen ik 10 was, dacht ik dat het een redelijk haalbaar doel was. Maar toen ik op de Europese jeugdkampioenschappen 9de werd, dacht ik, dat ga ik niet halen. Het gat was te groot op de 1500 meter, het langste nummer in het zwembad.

‘Toen in 2005 de 10 kilometer olympisch werd, is dat langzaam veranderd. Ik was toen de nummer vijf van de wereld. Mijn droom was toen wereldkampioen worden en misschien aan de Olympische Spelen meedoen. Maar toen ik van Wim Schelvis in Dordrecht naar Marcel Wouda in Eindhoven verhuisde, is dat gaan veranderen.’

Hoe dan?

‘Nou, ik kwam met Pieter van den Hoogenband in contact. Die zei steeds: Maarten, jij kunt olympisch kampioen worden. Ik lachte hem uit, maar hij bleef het zeggen. Ten slotte ging ik er een beetje in mee. Want om een droom te kunnen waarmaken, moet je de droom eerst wel durven dromen. ’

Dit moment van olympisch goud is groot. Is er nog iets groters voorstelbaar?

‘Ik zou niet weten wat. Dat is het beangstigende. Het was ook zo geweldig omdat deze titel zo verrassend was. Als ik nog eens vier jaar doorga en ik word weer olympisch kampioen, dan zeggen mensen dat je de torenhoge favoriet was en dat ze wel wisten dat je ’t kon.’

Heb je al besloten over de voorzetting van je loopbaan?

‘Als ik vierde of vijfde was geworden, was ik gestopt. Dan had ik het niet nog eens vier jaar kunnen opbrengen om zo hard te trainen. Maar als ik nu weer de toewijding en het plezier terugvind in mijn werk met Marcel, dan ga ik door. Over een paar weken als na alle mediatoestanden de oogkleppen weer opgaan, dan zullen we zien hoe ik ervoor sta.

‘Ik kon altijd vier uur trainen en diep gaan, want ik visualiseerde. Misschien sta ik straks wel op het podium bij de WK. Of bij de Spelen. De vraag is hoe ik dat straks beleef. Diep gaan, kan ik dat nog? Ik wil mijn carrière niet als een nachtkaars laten uitgaan.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden