Interview Hockey

De Goede en Welten: ‘Wij kunnen de hockeyploeg op sleeptouw nemen’

Eva de Goede in duel met Agostina Alsonso van Argentinië, vorig jaar tijdens de laatste editie van de Champions Trophy. Beeld Foto ANP

Eva de Goede (30) en Lidewij Welten (29) zijn nog altijd de aanjagers van de Nederlandse hockeyploeg, die vanaf vrijdag op het EK in Antwerpen de Europese titel wil prolongeren. 

Een complete hockeygeneratie stopte na de Spelen van Rio in 2016, alleen Eva de Goede (30) en Lidewij Welten (29) gaan volgend jaar in Tokio op voor een vierde, olympische medaille. De routiniers vormen nog altijd het hart van de Nederlandse vrouwenploeg, die komende week in Antwerpen de Europese titel wil prolongeren. ‘Je vergeet soms hoe speciaal het is, omdat je maar doorgaat’, zegt Welten. ‘Mijn kamergenoot vroeg: het hoeveelste EK ga je nu spelen? Dit wordt mijn vijfde, voor Eva ook. Het is niet niks.’

De ervaring

De Goede maakte haar debuut in het Nederlandse team in 2006, terwijl ze als 17-jarige middenvelder nog geen wedstrijd in de hoofdklasse had gespeeld. Aanvaller Welten sloot in 2008 vlak voor de Spelen van Beijing aan bij de nationale selectie. De tieners voelden zich ‘puppies’, speelden vrij en onbevangen en wonnen hun eerste gouden medaille. ‘Wij hebben de Spelen van Beijing zo anders beleefd dan de olympische toernooien in Londen en Rio’, zegt Welten.

‘We leefden in een roes, juist dat gevoel willen we nu doorgeven aan de jonge meiden in de selectie. Je moet presteren, maar ook genieten. Laat het op je afkomen, zo ondergingen Eva en ik de Spelen van Beijing. Ik weet nog dat speelsters tijdens een teamsessie hun onzekerheden konden delen.

‘Iemand zei dat ze extra spanning voelde. Wij keken elkaar aan met een blik van: hoezo spanning? Wij vinden het hier wel leuk. ‘Eva en Lidewij hebben jullie nog iets?’ Nee hoor, alles prima met ons.’

De Goede, aanvoerder van landskampioen Amsterdam: ‘De Spelen zijn magisch, dat evenement geeft een extra dimensie aan de sport. Op dat podium kunnen wij ook iets extra’s brengen, we zijn speelsters die een team op sleeptouw kunnen nemen. We zijn creatief, leggen risico in ons spel.’

Welten, baltovenaar bij Den Bosch: ‘Ik maak zes acties en kan de bal vier keer verliezen. Maar de twee keer dat ik er wel langskom, kan het een goal of een strafcorner opleveren. Soms is de ervaring ook een last. Denk ik over teveel dingen na. Maar als ik bedenk hoe ik wegdraai bij mijn tegenstander ben ik al te laat. Je moet het loslaten, op je gevoel spelen. Lekker ballen en we zien wel.’

Lidewij Welten is een Australische te snel af tijdens het WK, vorig jaar in Londen. Beeld Foto EPA

De Goede: ‘Ik ben op mijn manier de laatste zes, zeven jaar een leider geweest zonder de aanvoerdersband te dragen. Daar hoef ik op het veld niets extra’s voor te doen.’ Welten: ‘Eva heeft zich op diverse gebieden ontwikkeld. Ze spreekt zich nu meer uit, staat voor wat ze vindt.’

De Goede: ‘Het heeft mede te maken met leeftijd, Lidewij is ook een volwassen speelster geworden. En het wordt nu van ons verwacht. Ik heb meer vertrouwen in mezelf. Ik weet dat ik goed genoeg ben als ik mijn niveau haal. Het is een wereld van verschil met een aantal jaren geleden. En dat vertrouwen straal ik nu ook uit.’

De blessures

De Goede: ‘Ik durf niet te zeggen wanneer ik voor een lange periode blessurevrij ben geweest. Ik weet het niet eens. Er zijn altijd wel kleine pijntjes geweest. De periode voor de Spelen van Rio in 2016 is voor mij heftig geweest, vanaf 2014 sukkelde ik met een chronische blessure aan het schaambeen.

‘Ik ging als het ware door de pijn heen spelen, dan wordt het mentaal ook zwaar. Het was voor mij noodzakelijk om een sabbatical te nemen. Ik ben er na de Spelen een jaar tussenuit geweest, ik kampte met verschijnselen van een burn-out. Ik had die pauze nodig om afstand te nemen van het hockey. Het heeft me enorm geholpen.

‘Het was een risico om er een jaar tussenuit te gaan. Ik kon in 2017 moeilijk binnenlopen voor een training van het Nederlandse team en zeggen: ik doe weer mee. Ik moest keihard werken om mijn niveau te halen. Het begon één op één met een personal trainer, zes weken lang. Vervolgens sloot ik aan bij Amsterdam en kon ik de belasting steeds meer opvoeren.

‘Na die pauze besloot ik door te gaan op topniveau, met als voorwaarde dat ik wel een toegevoegde waarde moest zijn. Ik wilde echt iets betekenen voor een team. Het was een mooie bonus dat ik in 2018 werd verkozen tot beste hockeyster van de wereld, dat is nooit een doel geweest. Ik wilde de beste versie van mezelf zijn.’

Welten: ‘Ik was in 2018 bijtijds fit voor het WK in Londen en enkele maanden later liep ik een zware hamstringblessure op. Ik kreeg er geen vinger achter, waar kwam dit nu vandaan? Daarvoor had ik diverse sluimerblessures, je krijgt wat last en die pijn blijft zeuren. Ze waren meestal een gevolg van overbelasting en mijn explosieve spel. Die hamstring scheurde uit het niets, pats, en einde verhaal.

‘Toch kostte die zoveelste revalidatie me weinig moeite. Een loopschema tijdens je vakantie, pff, dat is soms wel zwaar. De dag na een wedstrijd sta ik ook anders op dan vroeger. Maar ik weet ook waarvoor ik het doe. Ik wil nog zo graag hockeyen, alle prijzen winnen die ik kan pakken.’

De motivatie

De nummer 1 van de wereld behoort komende week in België opnieuw Europees kampioen te worden. De Goede: ‘Elke speelster die de afgelopen jaren bij het Nederlandse team kwam, leerde het stempel van de favoriet te dragen. De kunst is om nummer 1 te blijven en het begint met keihard werken.

‘Niet denken: we zijn wereldkampioen en we winnen de Pro League, we plaatsen ons wel even voor de Spelen door ook het EK te winnen. En ja, we weten hoe het is om goed te zijn als het moet.’

Welten: ‘We dragen ook de pijn mee van de verloren olympische finale in Rio. Een jaar eerder mislukte het EK in Engeland. We weten ook hoe het voelt om naast een gouden medaille te grijpen. Dat willen we niet nog eens meemaken. We zijn altijd de ploeg waarop gejaagd wordt. Het maakt de uitdaging alleen maar groter. En het spelen van finales in volle stadions, daar doe ik het voor.’

Leven zonder hockey

Voor de NOS wordt De Goede geïnterviewd door haar voormalige teamgenoot Ellen Hoog, die inmiddels moeder is. De in 2017 gestopte Naomi van As heeft eveneens een kind gekregen. ‘Ook bij ons komt er vanzelf een einde aan’, zegt De Goede. En lachend: ‘Wij horen bij het meubilair.

‘Vergeet niet dat Ellen en Naomi ook lang bij het Nederlandse team hebben gezeten, dat maken Lidewij en ik nu mee. Ik wil me nergens op vastleggen, maar de kans is groot dat ik de na Spelen van Tokio stop. Dan is het wel mooi geweest. Ik ben een liefhebber van de sport, ik zou nog jaren kunnen hockeyen. Maar er zijn ook andere dingen in het leven.’

Voor het WK in 2018 zei Welten lachend dat het hockey haar ‘ook een beetje had verpest’. De intensiteit van het sportleven en de omgang met een groep valt nauwelijks te kopiëren. De Goede: ‘Je duwt het onbewust nog een beetje weg. Ik denk nog niet na over de periode na de Spelen van Tokio, dat is verloren energie. Als ik na de training bij Amsterdam mensen in een kantoor zie zitten, denk ik: nee, dat wil ik echt nog niet.’

Welten: ‘Misschien plak ik er nog een jaartje aan vast als het goed gaat. Ik weet het niet. Natuurlijk bekijk ik wat ik leuk vind buiten het hockey. Maar je kunt er als international tegenwoordig niets meer bij doen. Ik heb het geprobeerd, het lukte niet. Het is een wereld van verschil met tien jaar geleden. Ik ben nu bij de club en het Nederlands team fulltime met hockey bezig. Diverse mensen hebben al aangegeven: kom praten als je stopt. Maar ik ben niet bang voor het zwarte gat.’

Eva de Goede (30)

Debuut Nederlands team 2006
222 interlands, 26 doelpunten
OS Beijing 2008: goud
OS Londen 2012: goud
OS Rio 2016: zilver
WK Rosario 2010: zilver
WK Den Haag 2014: goud
WK Londen 2018: goud
EK Amstelveen 2009: goud
EK Mönchengladbach 2011: goud
EK Boom 2013: brons
EK Londen 2015: zilver

Lidewij Welten

Debuut Nederlands team 2008
202 interlands, 74 doelpunten
OS Beijing 2008: goud
OS Londen 2012: goud
OS Rio 2016: zilver
WK Rosario 2010: zilver
WK Den Haag 2014: goud
WK Londen 2018: goud
EK Amstelveen 2009: goud
EK Mönchengladbach 2011: goud
EK Londen 2015: zilver
EK Amstelveen 2017: goud

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden